<?xml version="1.0" encoding="ISO-8859-2"?>
<rss version="2.0">
  <channel>
    <title>KONSERWATYSTA</title>
    <link>http://konserwa.blox.pl/html</link>
    <description>Bóg, Honor, Ojczyzna. Ojcowizna otwarta na świat - od 1999 jako biuletyn Konserwatysta Małopolski ISSN 1773-3946</description>
    <lastBuildDate>Tue, 9 Feb 2010 21:19:44 +0100</lastBuildDate>
    <item>
      <title>Ivan Mikloš a diamantová baňa v Juhoafrickej republike &amp;#8211; časový sled udalostí</title>
      <link>http://konserwa.blox.pl/2010/02/Ivan-Miklo-a-diamantov-baa-v-Juhoafrickej.html</link>
      <description>&lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/doc/resume.html" style="font-family: georgia,times new roman,times,serif;"&gt;http://www.diamantovabana.sk/doc/resume.html&lt;/a&gt;&lt;br /&gt; &lt;img src="http://www.diamantovabana.sk/images/oko.gif" /&gt;&lt;br /&gt; Ivan Mikloš a diamantová baňa v Juhoafrickej republike &#xD;
&amp;#8211; časový sled udalostí &#xD;
&#xD;
&#xD;
15.máj 1990 &#xD;
&lt;br /&gt; &#xD;
Jozef Petrov a spoločnosť Excelsior diamond company, &#xD;
zastúpená Mieczyslavom Stolarczykom, uzatvárajú  &lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/19.html"&gt;sprostredkovateľskú zmluvu&lt;/a&gt;, &#xD;
platnú do 31.12.1991, o predaji 50% podielu diamantovej bane Kimberly West &amp;#8211; &#xD;
pôvodný názov Theron Mine v JAR za sumu 40 mil. USD.&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/19.html"&gt;http://www.diamantovabana.sk/scan/19.html&lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
september 1990 &#xD;
&#xD;
&lt;br /&gt; &#xD;
Jozef  Petrov sa s dvojčlennou delegáciou  stretáva  na Úrade vlády SR &#xD;
s Ivanom Miklošom a  Štefanom Veselovským, kde im predložil návrh aby Slovenská &#xD;
republika investovala formou kúpy diamantovej bane - Kimberley West v &#xD;
 JAR. Ivan Mikloš na  stretnutí dostal dokumentáciu k projektu a po ich &#xD;
preštudovaní pána Petrova a dvoch členov delegácie osobne poslal do &#xD;
Martimexu v Martine a  Geologického prieskumu &#xD;
do Spišskej Novej Vsi. (S vtedajším riaditeľom tohto druhého podniku &#xD;
Jánom Kobichom bol Ivan Mikloš v  blízkom vzťahu).&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/30.html"&gt;http://www.diamantovabana.sk/scan/30.html &#xD;
&lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
1.október 1990 &#xD;
&#xD;
M. Stolarczyk a Jozef Petrov &lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/40.html"&gt;faxom&lt;/a&gt; upresňujú Martimexu &#xD;
údaje o dennej ťažbe diamantovej horniny- kymberlitu vo výške 6000 ton dennej &#xD;
produkcie z ktorej sa dajú vyťažiť diamanty v minimálnej hodnote 120 mil. USD &#xD;
ročne.&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/40.html"&gt;http://www.diamantovabana.sk/scan/40.html&lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
21. november 1990 &#xD;
&#xD;
Ekonomický námestník GR štátneho podniku Martimex-Martin, Ing. Ján Prokša, &#xD;
&lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/05.html"&gt;faxom&lt;/a&gt; oznamuje Jozefovi &#xD;
Petrovovi, že záujem o projekt s diamantovou baňou prejavili Geologický rudný &#xD;
prieskum Spišská Nová Ves, ktorý pošle do JAR dvoch pracovníkov, geológa &#xD;
a prevádzkara ťažby  rúd. Ďalej oznamuje, že za Martimex sa cesty zúčastní &#xD;
obchodný námestník Ing. Ján Ďurech.&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/05.html"&gt;http://www.diamantovabana.sk/scan/05.html&lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
18. január 1991 &#xD;
&lt;br /&gt; &#xD;
Vedúci odboru komerčnej politiky, Martimexu ,  Ing. Miroslav Štrba žiada &lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/08.html"&gt;faxom&lt;/a&gt; Jozefa Petrova aby &#xD;
z dôvodu zdĺhavého vybavovania víz do JAR cez veľvyslanectvo požiadal o víza pre &#xD;
nich priamo v JAR.&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/08.html"&gt;http://www.diamantovabana.sk/scan/08.html&lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
február 1991 &#xD;
&#xD;
J. Kobich , E. Jablonský, obaja z Geologického prieskumu v Spišskej Novej &#xD;
vsi a J. Ďurech a M. Štrba z Martimexu  prichádzajú do JAR kde sa stretávajú &#xD;
s J. Petrovom a M. Stolarczykom.  Letenky a rezerváciu letu  im zabezpečil na &#xD;
vlastné náklady Jozef Petrov.&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/25.html"&gt;http://www.diamantovabana.sk/scan/25.html&lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
4. marec 1991 &#xD;
&#xD;
M. Stolarczyk  predkladá  J. Ďurechovi z Martimexu predbežný &lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/48.html"&gt;návrh&lt;/a&gt; a zmluvu na predaj &#xD;
podielu v bani Kimberley West s podrobným popisom nákladov a ziskov z ťažby &#xD;
drahokamov.&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/48.html"&gt;http://www.diamantovabana.sk/scan/48.html&lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
marec 1991 &#xD;
&#xD;
J. Ďurech z Martimexu oznamuje &lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/43.html"&gt;faxom &lt;/a&gt; J. Petrovovi, že  &#xD;
v dôsledku ekonomických zmien v ČSFR resp. SR nie je možné zohnať sumu 30 mil. &#xD;
USD na financovanie  projektu ťažby diamantov v JAR.&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/43.html"&gt;http://www.diamantovabana.sk/scan/43.html&lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
&#xD;
marec 1991 &#xD;
&#xD;
&lt;img width="42" height="66" src="http://www.diamantovabana.sk/images/diamant.jpg" alt="eye" style="padding: 4px 0pt 0pt 4px; float: right;" /&gt;Ing. M. Štrba z Martimexu &lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/41.html"&gt;faxom&lt;/a&gt; žiada J. Petrova &#xD;
o vybavenie víz potrebných pre ich druhú cestu do JAR. (V skutočnosti chcel len &#xD;
zneužiť Jozefa Petrova, aby sa mohol poza jeho chrbát stretnúť s M. Stolarczykom &#xD;
ohľadom zmluvy medzi Martimexom a Stolarczykovou  Trade Commodity and Financial &#xD;
Associated /Propietary/ Limited).&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/41.html"&gt;http://www.diamantovabana.sk/scan/41.html&lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
15. marec.1991 &#xD;
&#xD;
&lt;img width="42" height="66" src="http://www.diamantovabana.sk/images/diamant.jpg" alt="eye" style="padding: 4px 0pt 0pt 4px; float: right;" /&gt; Martimex v zastúpení generálnym riaditeľom Ing. &#xD;
Milanom Laukom a svedkom Jánom Mikulášom z Martimexu, bez vedomia a účasti J. &#xD;
Petrova, uzatvárajú &lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/45.html"&gt;zmluvu&lt;/a&gt; so Stolarczykovou &#xD;
spoločnosťou Trade Commodity and Financial Associated /Propietary/ Limited, &#xD;
ktorú zastupoval spolu s jeho advokátom Leslie J. Marxom. Touto zmluvou, napriek &#xD;
protestu advokáta L. J. Marxa bol Jozef Petrov hrubým porušením &#xD;
sprostredkovateľskej zmluvy z 15. mája 1990 podvodne pripravený o províziu za &#xD;
sprostredkovanie predaja 50% podielu diamantovej bane   Kinberley West vo výške &#xD;
4 mil. USD a de fakto bol okradnutý o  projekt, ktorý v dobrej viere predložil &#xD;
prostredníctvom Ivana Mikloša, Martimexu a Geologickému prieskumu v Spišskej &#xD;
Novej Vsi.&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/45.html"&gt;http://www.diamantovabana.sk/scan/45.html&lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
27. júl 1991 &#xD;
&#xD;
&lt;img width="42" height="66" src="http://www.diamantovabana.sk/images/diamant.jpg" alt="eye" style="padding: 4px 0pt 0pt 4px; float: right;" /&gt;M. Stolarczyk a jeho Trade Commodity and Financial Associated &#xD;
/Propietary/ Limited, uzatvára &lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/105.html"&gt;zmluvu&lt;/a&gt; o predaji Kimberly &#xD;
West za sumu 40 mil. USD, fingovaným nastrčeným osobám - štyrom Nemcom, &#xD;
s ktorých jeden ani nevedel po anglicky. Je zrejmé, že sa jedná o kamufláž a &#xD;
touto zmluvou mal byť z hry definitívne vyšachovaný Jozef Petrov a tým aj &#xD;
Slovenská republika ako štát, ktorý by mohol profitovať zo ziskov z ťažby &#xD;
diamantov. Baňa Kinberley West sa týmto dostala do rúk ekonomicko-politických &#xD;
zločincov prepojených s &lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/00.html"&gt;bývalými spolupracovníkmi &#xD;
ŠtB&lt;/a&gt; a politikmi  SR.&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/105.html"&gt;http://www.diamantovabana.sk/scan/105.html&lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
22. máj 1992 &#xD;
&#xD;
&lt;img width="42" height="66" src="http://www.diamantovabana.sk/images/diamant.jpg" alt="eye" style="padding: 4px 0pt 0pt 4px; float: right;" /&gt;Ján Mikuláš, ktorý ako svedok 15.marca1991 podpísal zmluvu s M. &#xD;
Stolarczykom, oznamuje &lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/15.html"&gt;faxom&lt;/a&gt; J. Petrovovi, že &#xD;
Martimex s nim ukončuje spoluprácu na projekte s diamantovou baňou, pretože sa &#xD;
nepodarilo získať na ňu finančné prostriedky.&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/15.html"&gt;http://www.diamantovabana.sk/scan/15.html&lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
jún 1992 &#xD;
&#xD;
&lt;img width="42" height="66" src="http://www.diamantovabana.sk/images/diamant.jpg" alt="eye" style="padding: 4px 0pt 0pt 4px; float: right;" /&gt;Martimex posiela do JAR &lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/09.html"&gt;vodné čerpadlá&lt;/a&gt; na výstavu &#xD;
banskej techniky, ktorá sa uskutočnila v septembri 1992. Pod zámienkou výstavy &#xD;
do JAR posielajú aj nakladač a váhy na diamanty. Je zrejme, že čerpadlá &#xD;
potrebovali na odčerpanie v tom čase zatopenej bane &lt;br /&gt;Kimberley West. Predávať &#xD;
v tom čase v JAR váhy na diamanty pri vtedajšej západnej konkurencii bolo &#xD;
nonsensom.&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/09.html"&gt;http://www.diamantovabana.sk/scan/09.html&lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
10.november 1992 &#xD;
&#xD;
&lt;img width="42" height="66" src="http://www.diamantovabana.sk/images/diamant.jpg" alt="eye" style="padding: 4px 0pt 0pt 4px; float: right;" /&gt;Ján Mikuláš  &lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/16.html"&gt;krivo &#xD;
vypovedá&lt;/a&gt;  na veľvyslanectve JAR v Prahe na dožiadanie súdu  &#xD;
v Johanesburgu. &lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/16.html"&gt;http://www.diamantovabana.sk/scan/16.html&lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
27.11.1994 &#xD;
&#xD;
&lt;img width="42" height="66" src="http://www.diamantovabana.sk/images/diamant.jpg" alt="eye" style="padding: 4px 0pt 0pt 4px; float: right;" /&gt;Jozef Petrov len zhodou náhodných okolností nebol zlikvidovaný nájomným &#xD;
vrahom, ktorého odhalil a neskôr nechal sledovať a odfotografovať.&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/82.html"&gt;http://www.diamantovabana.sk/scan/82.html&lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
29. september 2006 &#xD;
&#xD;
&lt;img width="42" height="66" src="http://www.diamantovabana.sk/images/diamant.jpg" alt="eye" style="padding: 4px 0pt 0pt 4px; float: right;" /&gt;Jozef Petrov dostáva&lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/32.html"&gt; poďakovanie&lt;/a&gt; z úradu vlády &#xD;
SR za podanie trestného oznámenia o závažnej trestnej činnosti.&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/scan/32.html"&gt;http://www.diamantovabana.sk/scan/32.html&lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
21. 1. 2010 &#xD;
&lt;img width="42" height="66" src="http://www.diamantovabana.sk/images/diamant.jpg" alt="eye" style="padding: 4px 0pt 0pt 4px; float: right;" /&gt;Bývalý redaktor Necenzurovaných novín Vladimír Pavlík vyzýva  &#xD;
doporučeným listom Ivana Mikloša a Roberta Fica, aby za účasti ministra vnútra, &#xD;
Generálneho prokurátora a riaditeľa SIS, uskutočnili verejnú spoločnú tlačovú &#xD;
besedu ku kauze diamantovej bane v JAR publikovanej na  &lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/"&gt;www.diamantovabana.sk&lt;/a&gt;, pretože  &#xD;
slovenskí občania majú právo nielen zo zákona, ale aj z Ústavy Slovenskej &#xD;
republiky vedieť pravdu o tejto kauze.&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.diamantovabana.sk/doc/12.html#tb"&gt;http://www.diamantovabana.sk/doc/12.html#tb&lt;/a&gt;</description>
      <author>reakcja@NOSPAM.gazeta.pl</author>
      <category>Vladimír Pavlík</category>
      <guid>http://konserwa.blox.pl/2010/02/Ivan-Miklo-a-diamantov-baa-v-Juhoafrickej.html</guid>
      <pubDate>Tue, 9 Feb 2010 21:19:44 +0100</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Resumé:</title>
      <link>http://konserwa.blox.pl/2010/02/Resum.html</link>
      <description>Uvedený&#xD;
časový sled obsahuje len podstatné dokumenty z rozsiahleho vyše 80 kg.&#xD;
spisu prípadu Jozefa Petrova. Z tohto dôvodu je potrebné pripomenúť aj&#xD;
iné závažné okolnosti a fakty súvisiace s prípadom. Doposiaľ nie je&#xD;
zistené, z akých zdrojov pochádzalo 40 mil. USD, ktoré boli vyplatené v&#xD;
splátkach podľa zmluvy Stolarczykovej spoločnosti. Štyria nastrčení&#xD;
kupci nemeckej národnosti sa totiž po tom, čo Jozef Petrov podal podnet&#xD;
Nemeckej finančnej polícii na preukázanie pôvodu peňazí, vyplatených&#xD;
podľa zmluvy, sa veľmi rýchle z Nemecka vyparili. Otázkou zistenia&#xD;
pôvodu týchto peňazí, z dôvodu podozrenia, že mohli pochádzať aj  zo&#xD;
zahraničných pôžičiek pre bývalú ČSFR, by  sa v štandardnom právnom&#xD;
štáte, akým Slovenská republika, žiaľ, nie je, mala zaoberať finančná&#xD;
polícia a spravodajská služba&lt;br /&gt;Organizovanie a zosnovanie zločineckej&#xD;
skupiny a túto rozsiahlu hospodársku ekonomickú trestnú činnosti, ktorá&#xD;
ňou bola spáchaná, by nebolo možné zrealizovať bez  spolupráce a&#xD;
súčinnosti vtedajších inštitúcii SR, vrátane zastupiteľského úradu v&#xD;
JAR, cez ktorý Martimex zabezpečoval v roku 1992 vývoz technických&#xD;
zariadení do JAR pod zámienkou výstavy s názvom Elektra Minig&#xD;
Exhibition. Je potrebné upozorniť na vtedajšieho veľvyslanca v JAR&#xD;
Františka Dlhopolčeka, bývalého pracovníka Ministerstva zahraničných&#xD;
vecí (komunistickej) ČSSR, ktorý v rokoch 1987-1989 absolvoval&#xD;
dvojročnú stáž na Diplomatickej akadémii v Moskve v bývalom ZSSR.(&#xD;
Všeobecne je známe aj nezainteresovaným a nie len pracovníkom  Ústavu&#xD;
pamäti národa, že  komunistická spravodajská služba posielala do Moskvy&#xD;
pre KGB, len vopred vybrané a preverené osoby). Je taktiež pozoruhodné,&#xD;
akú diplomatickú kariéru dosiahol neskôr tento adept moskovskej&#xD;
akadémie, keď pôsobil ako veľvyslanec vo Veľkej Británii a Izraeli.&#xD;
Ešte pozoruhodnejšie je, ako sa s niektorých  radových nomenklatúrnych&#xD;
kádrov Martimexu, zainteresovaných v kauze s diamantovou baňou, stali&#xD;
pracovníci pôsobiaci v zahraničí a zastupujúci záujmy Slovenskej&#xD;
republiky! (To všetko je žiaľ plne v kontexte s ponovembrovým vývojom v&#xD;
roku 1989, kedy sa v bývalom Československu uskutočnil v podstate&#xD;
ekonomicky prevrat riadený ŠtB a KGB, ako jasne potvrdzuje a dokazuje&#xD;
neskoršia beztrestnosť pre šéfa ŠtB A. Lorenca  a na Slovensku zrod&#xD;
jedného z najbohatších slovenských podnikateľov, bývalého rozviedčíka v&#xD;
USA V. Širokého).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Zdá sa, že kauzu s diamantovou baňou dedili&#xD;
všetky politické garnitúry, ktoré sa od roku 1990 striedali pri moci.&#xD;
Jozef Petrov sa pokúšal domôcť práva aj cez slovenských politikov.&#xD;
Osobne pritom &amp;#8222;prispel&amp;#8220; k vydaniu medzinárodného zatykača  na M. Kováča&#xD;
ml., o čom informoval  V. Mečiara. Svoj omyl a fakt, že sa obrátil na&#xD;
nesprávnu osobu pochopil po pozoruhodnom a interesantnom prepojení HZDS&#xD;
s Juhoafrickou republikou, o čom svedčí ďakovný list V. Mečiara&#xD;
odoslaný do JAR 11. júna 1992 z centrály HZDS. Možno práve názvom&#xD;
výstavy Elektra Minig Exhibition sa nechal neskôr V. Mečiar inšpirovať&#xD;
pri voľbe názvu svojej rezidencie a zrejme exriaditeľ SIS I. Lexa&#xD;
neutekal s falošnými dokladmi bez príčiny práve do JAR.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tak ako&#xD;
sú podľa zákona nepremlčateľné zločiny komunizmu proti ľudskosti,&#xD;
rovnako nepremlčateľné sú aj ekonomické zločiny spáchané bývalými&#xD;
prisluhovačmi KSČ a ŠtB. Kontinuita týchto ekonomických zločinov&#xD;
pokračovala aj po novembri 1989, o čom svedčí okrem mnohých iných aj&#xD;
prípad s diamantovou baňou. Z tohto dôvodu by malo byť morálnou&#xD;
povinnosťou nielen Ústavu pamäti národa, ale najmä slovenských&#xD;
politikov, ktorí sa hlásia k demokratickým hodnotám, aby boli tieto&#xD;
zločiny vyšetrené. Skutočnosť však potvrdzuje, že je tomu presne naopak&#xD;
a práve politici tieto zločiny všemožne ututlávajú a zakrývajú, čím sa&#xD;
stávajú spolupáchateľmi zločincov. Žiaľ ako potvrdzuje ďakovný list&#xD;
úradu vlády SR z 11. septembra 2006,  pokiaľ by sa aj našiel politik,&#xD;
ktorý by chcel túto vec prešetriť, zabránia mu v tom ľudia z pozadia na&#xD;
vysokých štátnych postoch využívajúc k tomu všetky prostriedky a &#xD;
ekonomicko-politické prepojenia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Na Slovensku neexistuje&#xD;
skutočný právny štát a politická vôľa pre skutočné presadzovanie zákona&#xD;
v prospech záujmov občanov. Na politickej scéne absentuje skutočná&#xD;
občianska strana, ktorá by sa verejne zaviazala, že nebude zneužívať&#xD;
svoju moc na okrádanie väčšiny a umožní priamu kontrolu svojich&#xD;
rozhodnutí zástupcami občanov. Až tomu tak bude,  vytvorí sa priestor&#xD;
aj na vyšetrenie ekonomických zločinov v podobe privatizácií,&#xD;
poškodzovania ekonomickej bezpečnosti štátu predajom strategických&#xD;
podnikov, garážových firiem v daňových rajoch a rôznych iných&#xD;
rabovačiek a podvodov, medzi ktoré bez pochýb patrí aj kauza&#xD;
diamantovej bane v JAR.&lt;br /&gt;</description>
      <author>reakcja@NOSPAM.gazeta.pl</author>
      <category>Vladimír Pavlík</category>
      <guid>http://konserwa.blox.pl/2010/02/Resum.html</guid>
      <pubDate>Tue, 9 Feb 2010 21:16:40 +0100</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>GRUPO KRAKUS - Asociación Polaca de Córdoba</title>
      <link>http://konserwa.blox.pl/2010/02/GRUPO-KRAKUS-Asociacion-Polaca-de-Cordoba.html</link>
      <description>&lt;img src="http://profile.ak.fbcdn.net/object2/905/115/n264809172103_8941.jpg" /&gt;&lt;br /&gt; &#xD;
COMO TODOS LOS A&amp;#209;OS EN EL ENCUENTRO NACIONAL DE COLECTIVIDADES ESTARA PRESENTE &#xD;
LA ASOCIACION POLACA DE CORDOBA CON SU STAND EN DONDE SE PUEDEN PROBAR PLATOS &#xD;
TIPICOS POLACOS Y VENTA DE ARTESANIAS Y SOUVENIRES.&lt;br /&gt;ADEMAS EL DIA JUEVES 04 &#xD;
DE FEBRERO, KRAKUS EL GRUPO FOLCLORICO DE LA ASOCIACION POLACA DE CORDOBA ESTARA &#xD;
EN EL ESCENARIO PRINCIPAL PRESENTANDO DANZAS TIPICAS DE VARIAS REGIONES DE &#xD;
POLONIA. &lt;br /&gt;MUCHAS GRACIAS, LOS ESPERAMOS&lt;br /&gt; JOSE &lt;img src="http://b.static.ak.fbcdn.net/rsrc.php/z91BS/hash/cohuejb6.gif" class="media_icon" /&gt; &#xD;
&#xD;
&#xD;
&#xD;
&lt;a target="_blank" href="http://www.facebook.com/l.php?u=http%253A%252F%252Fkrakus.com.ar&amp;h=bef3dc671e5579e68b95f6eca160df8b" title="http://krakus.com.ar"&gt;GRUPO KRAKUS - Asociación Polaca de Córdoba&lt;/a&gt; &#xD;
Źródło: krakus.com.ar &lt;br /&gt;&lt;br /&gt; &#xD;
&lt;a href="http://www.facebook.com/photo.php?pid=2577938&amp;id=1454946627&amp;op=1&amp;view=all&amp;subj=264809172103&amp;aid=-1&amp;oid=264809172103" id="myphotolink"&gt;&lt;img src="http://photos-f.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc3/hs223.snc3/21058_1332103150043_1454946627_2577937_759206_n.jpg" id="myphoto" /&gt;&lt;/a&gt; &#xD;
Dodane przez &lt;a href="http://www.facebook.com/profile.php?id=1454946627"&gt;Círculo Juvenil Polaco&lt;/a&gt;&lt;br /&gt; do wydarzenia &amp;#8222;&lt;a href="http://www.facebook.com/event.php?eid=264809172103"&gt;GRUPO KRAKUS EN EL ENCUENTRO NACIONAL DE COLECTIVIDADES&lt;/a&gt;&amp;#8221;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://usopal.blox.pl/2010/02/SE-PRESENTAR-EN-EL-ESCENARIO-PRINCIPAL-DE-DICHO.html"&gt;http://usopal.blox.pl/2010/02/SE-PRESENTAR-EN-EL-ESCENARIO-PRINCIPAL-DE-DICHO.html&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;</description>
      <author>reakcja@NOSPAM.gazeta.pl</author>
      <category>zawsze wierni</category>
      <guid>http://konserwa.blox.pl/2010/02/GRUPO-KRAKUS-Asociacion-Polaca-de-Cordoba.html</guid>
      <pubDate>Thu, 4 Feb 2010 23:27:34 +0100</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Jan Gomoła (1913-1985) żołnierz NOW-AK</title>
      <link>http://konserwa.blox.pl/2010/01/Jan-Gomola-1913-1985-zolnierz-NOW-AK.html</link>
      <description>&lt;a onclick="function onclick(event) {&#xD;
    ft("4:9:17:1776532073:::0:::271855389633:::5:1:7");&#xD;
}" title="Nasza Czeladź" class="UIIntentionalStory_Pic" href="http://www.facebook.com/profile.php?id=1776532073&amp;ref=mf" style="font-family: georgia,times new roman,times,serif;"&gt;&lt;img alt="Nasza Czeladź" src="http://profile.ak.fbcdn.net/v224/983/89/q1776532073_9790.jpg" class="UIProfileImage UIProfileImage_LARGE img" /&gt;&lt;/a&gt; &#xD;
      &lt;a href="http://www.facebook.com/ajax/minifeed/remove_confirm.php?story_id=div_story_1008178926_271855389633&amp;profile_id=1776532073&amp;story_key=5431533859121815106&amp;story_type=17&amp;handler=prof" class="UIButton UIButton_Gray UIActionButton_SuppressMargin UIButton_Suppressed UIActionButton" rel="dialog"&gt; &lt;/a&gt; &lt;a onclick="function onclick(event) {&#xD;
    ft("4:9:17:1776532073:::0:::271855389633:::5:1:7");&#xD;
}" href="http://www.facebook.com/profile.php?id=1776532073&amp;ref=mf"&gt;Nasza Czeladź&lt;/a&gt; &#xD;
                &lt;br /&gt;                             w 45  rocznicę zbrodni katyńskiej, Jan Gomoła wraz z Aliną Szymiczek i  Andrzejem Fenrychem (byli żołnierze AK) zostali wylegitymowani przez  funkcjonariuszy MO za złożenie kwiatów na Grobie Nieznanego Żołnierza i  uznani organizatorami nielegalnego zgromadzenia. Podczas trzeciej  rozprawy (6.11.1985) Jan Gomoła w trakcie przesł uchania doznał zawału  serca i nie odzyskawszy przytomności zmarł 7 listopada 1985 r. &lt;a onclick="function onclick(event) {&#xD;
    CSS.addClass($("div_story_1008178926_271855389633"), "text_exposed");&#xD;
}"&gt;Zobacz więcej&lt;/a&gt; &lt;a onclick="function onclick(event) {&#xD;
    ft("4:9:17:1776532073:::0:::271855389633:::5:1:7");&#xD;
}" href="http://www.facebook.com/photo.php?pid=3809649&amp;id=270470201734&amp;ref=mf"&gt; &lt;img src="http://photos-b.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc3/hs179.snc3/20665_271247181734_270470201734_3809649_4677550_s.jpg" /&gt; &lt;/a&gt; &lt;a onclick="function onclick(event) {&#xD;
    ft("4:9:17:1776532073:::0:::271855389633:::5:1:7");&#xD;
}" href="http://www.facebook.com/album.php?aid=150588&amp;id=270470201734&amp;ref=mf"&gt;A-Z&lt;/a&gt; Jan Gomoła (1913-1985)&#xD;
żołnierz NOW-AK, zmarł na sali sądowej&#xD;
&#xD;
&#xD;
Jan Gomoła urodził się 2 maja 19 ... 13&#xD;
r. w Duisburgu w Niemczech, dokąd jego rodzice Ludwik i Jadwiga&#xD;
przybyli z Wielkopolski w poszukiwaniu pracy. W wielu 7 lat Jan z&#xD;
rodzicami przyjechał do Polski, najpierw do Jarocina, a następnie do&#xD;
Poznania. Pierwszą pracę podjął w poznańskiej Drukarni Polskiej. Służbę&#xD;
wojskową odbywał początkowo w 66. Pułku Piechoty, a następnie w&#xD;
Korpusie Ochrony Pogranicza w Czortkowie, gdzie z wyróżnieniem ukończył&#xD;
szkołę podoficerską. Po powrocie z wojska prowadził w Inowrocławiu&#xD;
agencję gazet, tutaj też 24 sierpnia 1939 r. został zmobilizowany do&#xD;
59. Pułku Piechoty, wchodzącego w skład 15. Dywizji Piechoty Armii&#xD;
&amp;quot;Pomorze&amp;quot;.&#xD;
Jako dowódca drużyny Jan Gomoła w czasie kampanii wrześniowej brał&#xD;
udział w walkach pod Bydgoszczą, Gniewkowem, Brześciem Kujawskim,&#xD;
Kowalem, Gąbinem, Gostyninem, Iłowem, w bitwie nad Bzurą, w Puszczy&#xD;
Kampinoskiej oraz w obronie Warszawy. Po kapitulacji stolicy do 15&#xD;
października 1939 r. przebywał w niewoli w obozie jenieckim w&#xD;
Skierniewicach, skąd udało mu się wydostać i wrócić do Poznania. W&#xD;
połowie listopada 1939 r. wstąpił w Poznaniu do konspiracyjnej&#xD;
Narodowej Organizacji Wojskowej, pełnił funkcję kierownika&#xD;
organizacyjnego w mieście, a następnie w niektórych powiatach&#xD;
województwa poznańskiego. W lutym 1940 r. Niemcy wysiedlili Jana Gomołę&#xD;
z Wielkopolski do Krakowa, gdzie pracując zawodowo w handlu&#xD;
równocześnie działał w NOW, a po reorganizacji w lutym 1942 r. w Armii&#xD;
Krajowej. W 1943 r. zorganizował i ukończył kurs podchorążych AK, a&#xD;
następnie przystąpił do organizowania oddziału partyzanckiego. Śledzony&#xD;
przez Niemców w Krakowie wyjechał wraz z grupą żołnierzy AK w okolice&#xD;
Radłowa k/ Tarnowa. Tutaj połączyli się z grupą miejscowych partyzantów&#xD;
i w maju 1944 r. stworzyli oddział partyzancki AK &amp;quot;Janina&amp;quot;, którego&#xD;
dowódcą został ppor. Jan Gomoła pseudonim &amp;quot;Jawor&amp;quot;. Oddział ten,&#xD;
początkowo liczący 30 osób a w późniejszym okresie prawie 100&#xD;
żołnierzy, prezentował najwyższą siłę bojową, dlatego powierzano mu&#xD;
najtrudniejsze zadania.&#xD;
W nocy z 25/26 lipca 1944 r. oddział partyzancki &amp;quot;Janina&amp;quot; brał udział w&#xD;
słynnej akcji &amp;quot;Trzeci Most&amp;quot;, stanowiąc ochronę lotniska &amp;quot;Motyl&amp;quot; w&#xD;
Jadowikach Mokrych. AK wysłała do Brindisi we Włoszech dane&#xD;
konstrukcyjne i niektóre części rakiety V-2 oraz kurierów&#xD;
dyplomatycznych. W sierpniu 1944 r. oddział &amp;quot;Janina&amp;quot; wszedł w skład&#xD;
Batalionu &amp;quot;Barbara&amp;quot; 16. pp AK Ziemi Tarnowskiej dowodzonego przez&#xD;
kapitana Eugeniusza Borowskiego pseudonim &amp;quot;Leliwa&amp;quot;. Kompania &amp;quot;Janina&amp;quot;&#xD;
dowodzona przez &amp;quot;Jawora&amp;quot; awansowanego do stopnia porucznika, brała&#xD;
udział w licznych walkach batalionu &amp;quot;Barbara&amp;quot;. Najbardziej jednak&#xD;
zasłużyła się dnia 25 września 1944 r. w bitwie pod Jamną, gdzie odwaga&#xD;
dowódcy &amp;quot;Jawora&amp;quot; i jego żołnierzy pozwoliła na utrzymanie linii obrony.&#xD;
Za tę walkę porucznik Jan Gomoła, w listopadzie 1944 r., został przez&#xD;
komendanta AK w Krakowie odznaczony Krzyżem Walecznych.&#xD;
W grudniu 1946 r. Jan Gomoła za przynależność do AK został aresztowany&#xD;
w Poznaniu. Wypuszczony w 1947 pod stałą &amp;quot;opieką&amp;quot; UB podjął pracę w&#xD;
Krakowie, później w Zakopanem i Nowym Targu. Ponownie został&#xD;
aresztowany 9 czerwca 1953 r. w Jarocinie i do 1955 r. był więziony w&#xD;
Krakowie, Wiśniczu, Brzezinach Śląskich. Po zwolnieniu z więzienia&#xD;
zamieszkał w Tarnowie, gdzie podjął pracę w handlu. Do emerytury&#xD;
zatrudniony był w tarnowskiej PSS &amp;quot;Społem&amp;quot;.&#xD;
W latach 70-tych i 80-tych Jan Gomoła czynnie działał w Związku&#xD;
Inwalidów Wojennych, z jego inicjatywy w 1981 r. powstało przy NSZZ&#xD;
&amp;quot;Solidarność&amp;quot; Koło Kombatantów. 14 kwietnia 1985 r. po mszy św. w&#xD;
Kościele Księży Filipinów w Tarnowie, celebrowanej w intencji polskich&#xD;
oficerów w 45 rocznicę zbrodni katyńskiej, Jan Gomoła wraz z Aliną&#xD;
Szymiczek i Andrzejem Fenrychem (byli żołnierze AK) zostali&#xD;
wylegitymowani przez funkcjonariuszy MO za złożenie kwiatów na Grobie&#xD;
Nieznanego Żołnierza i uznani organizatorami nielegalnego zgromadzenia.&#xD;
Podczas trzeciej rozprawy (6.11.1985) Jan Gomoła w trakcie&#xD;
przesłuchania doznał zawału serca i nie odzyskawszy przytomności zmarł&#xD;
7 listopada 1985 r. Pogrzeb porucznika &amp;quot;Jawora&amp;quot; odbył się na cmentarzu&#xD;
parafialnym w Krzyżu k/Tarnowa 11 listopada 1985 r. i stał się wielką&#xD;
patriotyczną manifestacją społeczeństwa tarnowskiego, mimo iż klepsydry&#xD;
z informacją o ceremoni zostały pozrywane przez &amp;quot;nieznanych sprawców&amp;quot;.&#xD;
Jan Gomoła odznaczony był m.in. Medalem &amp;quot;Za udział w Wojnie Obronnej&#xD;
1939 r.&amp;quot;, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Walecznych, czterokrotnie&#xD;
Medalem Wojska Polskiego i Krzyżem Armii Krajowej.&#xD;
Opracowano na podstawie: Barbara Sawczyk, Maria Sąsiadowicz, Ewa&#xD;
Stańczyk &amp;quot;Ocalić od zapomnienia... Patroni tarnowskich ulic.&amp;quot;, Tarnów&#xD;
2003 Przez: &lt;a onclick="function onclick(event) {&#xD;
    ft("4:9:17:1776532073:::0:::271855389633:::5:1:7");&#xD;
}" href="http://www.facebook.com/pages/Poczet-Bohaterow/270470201734?ref=mf"&gt;Poczet Bohaterów&lt;/a&gt; &lt;a onclick="function onclick(event) {&#xD;
    CSS.addClass($("div_story_1008178926_271855389633"), "text_exposed");&#xD;
}"&gt;Zobacz więcej&lt;/a&gt; &lt;a onclick="function onclick(event) {&#xD;
    ft("4:9:17:1776532073:::0:::271855389633:::5:1:7");&#xD;
}" href="http://www.facebook.com/profile.php?v=feed&amp;story_fbid=271855389633&amp;id=1776532073&amp;ref=mf"&gt; 3 minut(y) temu&lt;/a&gt;  &amp;#183; Dodaj komentarz &amp;#183; &lt;a rel="dialog" href="http://www.facebook.com/ajax/share_dialog.php?s=99&amp;appid=2309869772&amp;p[]=1776532073&amp;p[]=271855389633&amp;parent_fbid=271855389633"&gt;Udostępnij&lt;/a&gt;</description>
      <author>reakcja@NOSPAM.gazeta.pl</author>
      <category>zawsze wierni</category>
      <guid>http://konserwa.blox.pl/2010/01/Jan-Gomola-1913-1985-zolnierz-NOW-AK.html</guid>
      <pubDate>Wed, 27 Jan 2010 22:34:19 +0100</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Rycerski Zakon Krzyża i Miecza,  kpt. dypl. Władysław Polesiński</title>
      <link>http://konserwa.blox.pl/2010/01/Rycerskie-Zakon-Krzyza-i-Miecza-kpt-dypl.html</link>
      <description>&lt;a href="http://www.facebook.com/profile.php?id=1776532073&amp;ref=mf" onclick="function onclick(event) {&#xD;
    ft("4:9:17:1776532073:::0:::273108088117:::5:1:7");&#xD;
}" title="Nasza Czeladź" class="UIIntentionalStory_Pic"&gt;&lt;img src="http://profile.ak.fbcdn.net/v224/983/89/q1776532073_9790.jpg" alt="Nasza Czeladź" class="UIProfileImage UIProfileImage_LARGE img" /&gt;&lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
&lt;a href="http://www.facebook.com/profile.php?id=1776532073&amp;ref=mf" onclick="function onclick(event) {&#xD;
    ft("4:9:17:1776532073:::0:::273108088117:::5:1:7");&#xD;
}"&gt;Nasza &#xD;
Czeladź&lt;/a&gt;  ...powołanie&lt;img border="0" alt="" src="http://konserwa.blox.pl/resource/krzyz_miecz.gif" /&gt;&lt;br /&gt;Rycerskiego &#xD;
Zakonu Krzyża i Miecza, na którego czele stanął kpt. dypl.&lt;br /&gt;W. Polesiński. &#xD;
Wśród jego członków byli m.in. ppor. pil. Jerzy Maringe&lt;br /&gt;i rtm. Jan &#xD;
Włodarkiewicz. Utworzenie i działalność Zakonu spotkało się&lt;br /&gt;z życzliwym &#xD;
poparciem Kościoła i niektórych środowisk prawicy.&lt;br /&gt; Natomiast zostało &#xD;
negatywnie przyjęt ... e przez wyższych wojskowych i&lt;br /&gt;sanacyjne władze, gdyż &#xD;
głoszone hasła wskazywały, że dotychczasowe&lt;br /&gt;kierownictwo, zarówno wojskowe, &#xD;
jak też cywilne, nie uosabia&lt;br /&gt;postulowanych cech charakteru. W tej sytuacji &#xD;
rozpoczęto śledztwo i w&lt;br /&gt;maju 1938 r. władze wojskowe zakazały Zakonowi &#xD;
prowadzenia dalszej&lt;br /&gt;działalności.Organizacja stawiała sobie za cel &#xD;
zrealizowanie&lt;br /&gt;nauki Chrystusa w życiu państwa i zdobycie dla Polski &#xD;
przewodnictwa&lt;br /&gt;moralnego wśród narodów, rozwój sił duchowych narodu w oparciu &#xD;
o etykę&lt;br /&gt; katolicką, wychowanie mocnych i prawych ludzi &amp;#8211; przewodników &#xD;
moralnych. &lt;a onclick="function onclick(event) {&#xD;
    CSS.addClass($("div_story_1764634911_273108088117"), "text_exposed");&#xD;
}"&gt;Zobacz &#xD;
więcej&lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
&#xD;
&lt;a href="http://www.facebook.com/photo.php?pid=3807002&amp;id=270470201734&amp;ref=mf" onclick="function onclick(event) {&#xD;
    ft("4:9:17:1776532073:::0:::273108088117:::5:1:7");&#xD;
}"&gt; &#xD;
&lt;img src="http://photos-e.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc3/hs199.snc3/20665_270714946734_270470201734_3807002_4060510_s.jpg" /&gt; &lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
&lt;a href="http://www.facebook.com/album.php?aid=150588&amp;id=270470201734&amp;ref=mf" onclick="function onclick(event) {&#xD;
    ft("4:9:17:1776532073:::0:::273108088117:::5:1:7");&#xD;
}"&gt;A-Z&lt;/a&gt; &#xD;
Władysław Polesiński (1906-1939) założyciel &#xD;
Rycerskiego Zakonu Krzyża i Miecza Władysław Poles iński przyszedł &#xD;
na świat 8 września 1906 w Żelechowie. Jego ojciec, Jan Polesiński, był &#xD;
stolarzem; matka &amp;#8211; Paulina z Dębińskich &amp;#8211; zmarła, kiedy syn miał 12 lat. &#xD;
Uczęszczał początkowo do gimnazjum w Żelechowie, udzielał się tam w harcerstwie. &#xD;
Następnie podjął naukę w Korpusie Kadetów nr 2 w Modlinie, potem w Oficerskiej &#xD;
Szkole Lotnictwa w Dęblinie. Ukończył ją w 1927 w stopniu sierżanta &#xD;
podchorążego; rok później został mianowany podporucznikiem, a w 1930 otrzymał &#xD;
odznakę pilota. W 1931 został awansowany do rangi porucznika. Służył później w 2 &#xD;
Pułku Lotniczym w Krakowie, studiując jednocześnie prawo na Uniwersytecie &#xD;
Jagiellońskim. W 1928 ożenił się z nauczycielką Janiną Truchlińską; mieli syna &#xD;
Władysława urodzonego w 1936. Podczas lotu ćwiczebnego z Lwowa do Krakowa w 1931 &#xD;
miały miejsce zdarzenia, które zadecydowały o jego dalszym życiu. Polesiński &#xD;
przy podchodzeniu do lądowania zmniejszył wysokość lotu do 200 m; wówczas silnik &#xD;
uległ awarii i samolot zaczął gwałtownie spadać. Maszyna, zahaczając o drzewo, &#xD;
spadła na ziemię. Polesiński twierdził, że po zawołaniu "Jezu ratuj!" usłyszał &#xD;
wewnętrzny głos. Wykonując jego polecenia, wydostał się wraz z obserwatorem z &#xD;
samolotu, po czym nastąpił wybuch. Swoje przeżycia opisał później w wierszu: &#xD;
STAŁO SIĘ TO O GODZINIE DZIEWIĄTEJ WIECZOREM Noc czarna. Ziemia gdzieś pode mną &#xD;
1500metrów, zgubiła się w mroku... Gdy wtem motor, me serce, bić przestaje &#xD;
..."Lądować!" - ciemno, szukam, gdzież ta ziemia ... Wtem - łomot, huk, coś się &#xD;
wżera w krzyże, Bucha płomień ... Szamocę się, ratunku, na próżno: Kadłub &#xD;
przygniata cię-żarem do ziemi ... "O Jezu!" Krzyk ten wydarł się jak oszalały &#xD;
... I wnet wyraźnie wewnątrz mnie rozkazy: "Puść klamry pasów! Pchnij tamte &#xD;
dźwigary! Uciekaj!"... Spełniam ślepo, co ten głos mi każe, i - jestem wolny. &#xD;
Już mnie nic nie praży. Usiadłem nad swym niedoszłym śmiertelnym zwęgliskiem i z &#xD;
twarzy ocierałem krew, co się lała żywa. Nie śmiałem spojrzeć. Czułem, że ktoś &#xD;
się z tych płomieni zbliża. Schyliłem kornie głowę, bo szedł do mnie On, Wielki, &#xD;
Miłujący Pan z Krzyża, Jezus, Bóg! Do mnie, człowieka ... Z kolei syn Władysława &#xD;
Polesińskiego (również Władysław) wspomina: Mama opowiadała mi o wypadku &#xD;
lotniczym mojego Ojca. Przedstawiła mi ten wypadek jako najważniejszy moment w &#xD;
ich życiu. Mama uratowanie się Ojca od śmierci określała jako cud. Kiedy Ojciec &#xD;
po tym wypadku dotarł do domu i opowiedział Mamie, jak uniknął śmierci - Mama na &#xD;
słowa Ojca odpowiedziała: "Żyjesz, bo przecież się bardzo o Ciebie modliłam, &#xD;
żebyś wrócił cały i zdrów". A stało się to o dziewiątej wieczorem. Pod wpływem &#xD;
tego wydarzenia porucznik Polesiński stał się człowiekiem żarliwej wiary. &#xD;
Wkrótce też zaczął gromadzić wokół siebie grupę młodych oficerów różnych &#xD;
rodzajów broni, którzy w 1937 r. napisali w "Polsce Zbrojnej" cykl artykułów, &#xD;
określających podstawy nowego ruchu. Głosili ideę wykształcenia silnych &#xD;
charakterów, nowej elity, czegoś w rodzaju nowoczesnego rycerstwa i wychowania &#xD;
"mocnego człowieka" o żarliwej wierze i gotowości do jak najwierniejszej służbie &#xD;
Polsce. Celem tego miało być dokonanie swoistej "sanacji moralnej", &#xD;
powstrzymanie upadku moralności i kultury. W 1938 r. inicjatywa została &#xD;
sformalizowana poprzez oficjalne powołanie Rycerskiego Zakonu Krzyża i Miecza, &#xD;
na którego czele stanął kpt. dypl. W. Polesiński. Wśród jego członków byli m.in. &#xD;
ppor. pil. Jerzy Maringe i rtm. Jan Włodarkiewicz. Utworzenie i działalność &#xD;
Zakonu spotkało się z życzliwym poparciem Kościoła i niektórych środowisk &#xD;
prawicy. Natomiast zostało negatywnie przyjęte przez wyższych wojskowych i &#xD;
sanacyjne władze, gdyż głoszone hasła wskazywały, że dotychczasowe kierownictwo, &#xD;
zarówno wojskowe, jak też cywilne, nie uosabia postulowanych cech charakteru. W &#xD;
tej sytuacji rozpoczęto śledztwo i w maju 1938 r. władze wojskowe zakazały &#xD;
Zakonowi prowadzenia dalszej działalności. Organizacja stawiała sobie za cel &#xD;
zrealizowanie nauki Chrystusa w życiu państwa i zdobycie dla Polski &#xD;
przewodnictwa moralnego wśród narodów, rozwój sił duchowych narodu w oparciu o &#xD;
etykę katolicką, wychowanie mocnych i prawych ludzi &amp;#8211; przewodników moralnych. W &#xD;
tym celu jej członkowie codziennie wieczorem brali udział w apelu do Jezusa &#xD;
Chrystusa i Maryi &amp;#8211; Królowej Narodu Polskiego. Władysław Polesiński (syn) &#xD;
wspomina: Godzina dziewiąta wieczorem była dla Ojca, a potem również dla całego &#xD;
Zakonu Krzyża i Miecza - godziną, w której każdy żołnierz Zakonu w modlitwie &#xD;
łączył się z Chrystusem". Kpt. Polesiński codziennie o godzinie 21 zdawał &#xD;
Chrystusowi meldunek z tego, czego dokonał w minionym dniu, i prosił o światło, &#xD;
czego ma z pomocą Mocy Bożej dokonać jutro. Takie są źródła Apelu &#xD;
Jasnogórskiego. Teraz już nie tylko Rycerski Zakon Krzyża i Miecza, ale cały &#xD;
Naród za przyczyną Kardynała Stefana Wyszyńskiego, staje do raportu przed &#xD;
Chrystusem razem z Maryją Królową Narodu Polskiego. Sam założyciel Zakonu pisał: &#xD;
Bo przedziwnie dotąd splatały się dzieje Narodu polskiego i polskiego oręża z &#xD;
imieniem Maryi. Z Jej imieniem, z pieśnią "Bogurodzica" na ustach ruszało w bój &#xD;
polskie rycerstwo. Jej oblicze z Obrazu Częstochowskiego zdobiło zwycięskie &#xD;
sztandary. Jej ryngraf błyszczał na piersi praojców, widomy symbol ich ideałów &#xD;
... Jej opiece oddawano Rzeczpospolitą w chwilach - zdawało się - &#xD;
beznadziejnych, gdy już znikąd ratunku nie było widać. Ją to Jan Kazimierz z &#xD;
wdzięczności za ocalenie Ojczyzny obwołał po wieki Królową Korony Polskiej. A &#xD;
ileż wojen i bitew zwycięskich, w których krwawił się miecz polski w obronie &#xD;
Krzyża, zawdzięczamy wstawiennictwu! Jesteśmy przecież uczniami i bojownikami &#xD;
Chrystusa. On to sam na chwilę przed śmiercią - z Krzyża swego rzuca jedynemu &#xD;
uczniowi, który wytrwał z Nim do końca, te słowa, wskazawszy na Maryję: "Oto &#xD;
Matka twoja". My te słowa podejmujemy, wstępując tym samym na wypróbowaną w &#xD;
Kościele Walczącym drogę, jaka prowadzi przez Maryję do Jej Syna. Uczymy się &#xD;
zatem darzyć Maryję czymś więcej niż tradycyjnym sentymentem, zacnym może, ale &#xD;
nie zawsze głębokim ... Uczymy się widzieć w Niej prawdziwą Hetmankę. Tę, która &#xD;
"starła głowę węża" - naszego odwiecznego wroga. Uczymy się szukać w Niej tej &#xD;
siły, którą znajdowało rycerstwo polskie pod Grunwaldem, Obertynem i Wiedniem, &#xD;
widzieć tę siłę, która przodkom naszym dawała szaleńczą brawurę i rozmach, która &#xD;
do skrzydeł husarskich przykuła tradycję zwycięstwa. Uczymy się, na przykładzie &#xD;
Jej życia, takich cnót prawdziwie męskich, jak opieranie się całym swym &#xD;
jestestwem o Boga, bohaterskiej, całopalnej ofiarności, dochowania wierności aż &#xD;
do końca. Z synowskim tedy oddaniem - często, szczerze a z ufnością - prośmy Ją, &#xD;
Królową Korony Polskiej, Patronkę Polskiej Młodzieży Akademickiej i Patronkę &#xD;
naszego Zakonu, o światło dla oczu, o moc dla ramion naszych, moc na to, byśmy &#xD;
zbudowali Polskę Chrystusową, w której panowanie Maryi stanie się w każdej &#xD;
dziedzinie rzeczywistością ... Prośmy gorąco, a Ona nam niczego nie odmówi, jako &#xD;
Matka prawdziwa, bo "od wieków nie słyszano, by kogo, kto do Niej się ucieka, &#xD;
puściła"... Przez Nią więc do Syna - z Nim zaś po zwycięstwo! RZKiM nawiązywał &#xD;
do tradycji rycerskich dawnej Polski. Dla członków Zakonu tradycja była czymś &#xD;
więcej niż zwykłym przywiązaniem do przeszłości, ale czymś żywym. Pragnęli oni &#xD;
odbudować dawny autorytet rycerza-żołnierza, który łączy swoje działania z &#xD;
głęboką wiarą. Przejawem tego miała być pogarda śmierci i hańby oraz miłość do &#xD;
Boga, Prawdy i Ojczyzny. Polska miała być krajem przeznaczonym do wielkich &#xD;
czynów, mocarstwowej pozycji i moralnego przewodniczenia narodom. Zanim to &#xD;
jednak nastąpi, musiała najpierw dojrzeć duchowo, w czym pomocna miała być etyka &#xD;
katolicka. Każdy z "rycerzy" miał wypełniać swoje obowiązki w przykładny sposób, &#xD;
stając się wzorem dla innych, jak też samemu kształtując w sobie zalety &#xD;
niezbędne do służby krajowi. Zakon miał ponadto bardzo silny charakter &#xD;
antykomunistyczny. Wydawał pismo pt. "Krzyż i Miecz". Z powodu tajności &#xD;
działania do Zakonu nie można było się zapisać, a jedynie zostać przyjętym. &#xD;
Członkami mogli być tylko Polacy wyznania katolickiego. Upatrzonych kandydatów o &#xD;
właściwej postawie moralnej zapraszano na specjalne rozmowy przedstawiające cele &#xD;
i zadania organizacji. Następnie wypełniali oni kwestionariusze rozpatrywane &#xD;
przez kierownictwo. Przyjęci kandydaci przybierali sobie pseudonimy i tylko pod &#xD;
nimi byli znani w organizacji. Nie ograniczano się zresztą tylko do wojskowych, &#xD;
werbowano również nauczycieli, literatów, czy dziennikarzy (...). &#xD;
&#xD;
&#xD;
Przez: &lt;a href="http://www.facebook.com/pages/Poczet-Bohaterow/270470201734?ref=mf" onclick="function onclick(event) {&#xD;
    ft("4:9:17:1776532073:::0:::273108088117:::5:1:7");&#xD;
}"&gt;Poczet &#xD;
Bohaterów&lt;/a&gt; &lt;a onclick="function onclick(event) {&#xD;
    CSS.addClass($("div_story_1764634911_273108088117"), "text_exposed");&#xD;
}"&gt;Zobacz &#xD;
więcej&lt;/a&gt; &#xD;
&#xD;
&#xD;
&lt;a href="http://www.facebook.com/profile.php?v=feed&amp;story_fbid=273108088117&amp;id=1776532073&amp;ref=mf" onclick="function onclick(event) {&#xD;
    ft("4:9:17:1776532073:::0:::273108088117:::5:1:7");&#xD;
}"&gt; 2 minut(y) &#xD;
temu&lt;/a&gt;  &amp;#183; Dodaj komentarz &amp;#183; &lt;a rel="dialog" href="http://www.facebook.com/ajax/share_dialog.php?s=99&amp;appid=2309869772&amp;p[]=1776532073&amp;p[]=273108088117&amp;parent_fbid=273108088117"&gt;Udostępnij&lt;/a&gt;</description>
      <author>reakcja@NOSPAM.gazeta.pl</author>
      <category>zawsze wierni</category>
      <guid>http://konserwa.blox.pl/2010/01/Rycerskie-Zakon-Krzyza-i-Miecza-kpt-dypl.html</guid>
      <pubDate>Tue, 26 Jan 2010 23:20:54 +0100</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Król Artus. Między życzeniem a prawdą. Prof. Wolf: mit okrągłego stołu.</title>
      <link>http://konserwa.blox.pl/2010/01/Krol-Artus-Miedzy-zyczeniem-a-prawda-Prof-Wolf.html</link>
      <description>&lt;a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/PsCncJjVykLgmd4M7bIE6w?feat=embedwebsite"&gt;&lt;img src="http://lh5.ggpht.com/_isCUwiO9-TQ/S1TCm8B9QbI/AAAAAAAAKLU/pfMZZvYHvtE/s400/archaniol%20michal.jpg" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;p&gt; &lt;a style="font-size: 150%;" href="http://konserwa.blox.pl/tagi_b/20563/Archaniol-Michal.html"&gt;Archanioł Michał&lt;/a&gt;      Od &lt;a href="http://picasaweb.google.com/sowa.magazyn/DerBischof?feat=embedwebsite"&gt;Der Bischof&lt;/a&gt; &lt;/p&gt; &#xD;
&#xD;
&amp;quot;Löwenherz&amp;quot; nannten ihn schon die Zeitgenossen wegen seiner&#xD;
kriegerischen Heldentaten. Aber als König Richard 1189 den englischen&#xD;
Thron bestiegen hatte, betätigte er sich zunächst auf einem ganz&#xD;
anderen Gebiet, als Ausgräber. In den Sümpfen um Kloster Glastonbury im&#xD;
Südwesten Englands ließ er nach Zeugnissen eines sagenhaften Vorgängers&#xD;
auf dem Königsthron und Urvaters seiner Dynastie suchen. Und man wurde&#xD;
fündig. Auf einem alten Friedhof kamen Gebeine ans Tageslicht, von dem&#xD;
&amp;quot;berühmten König Artus&amp;quot;. So versicherte es jedenfalls die lateinische&#xD;
Inschrift auf einem Kreuz, das dem Grab - ganz wie bestellt - beigelegt&#xD;
war.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&#xD;
Die Geschichte steht im Mittelpunkt einer Studie über die Entwicklung&#xD;
des Artus-Mythos seit dem frühen Mittelalter, die Jürgen Wolf,&#xD;
Professor für Ältere Deutsche Philologie an der Technischen Universität&#xD;
Berlin, jetzt vorgelegt hat. Ein Schelm, wer Richards Umgang mit der&#xD;
Geschichte an den Maßstäben wissenschaftlicher Redlichkeit messen&#xD;
wollte. Es ging dem König darum, seiner Herrschaft eine unangreifbare&#xD;
Legitimation zu verschaffen. Und was passte da besser als das Gebein&#xD;
dieses berühmtesten aller englischen Könige? Artus hatte wirklich&#xD;
gelebt; das Grab mit der Inschrift war geeignet, alle Zweifler&#xD;
verstummen zu lassen. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&#xD;
König Artus und die Ritter seiner Tafelrunde - wahr oder erfunden? Viel&#xD;
klüger als die Zeitgenossen des Richard Löwenherz seien wir heute auch&#xD;
nicht, stellt Wolf als Fazit seiner Studie fest. Allerdings greifen die&#xD;
pseudohistorischen Phantasien heutzutage nicht mehr ganz so weit aus,&#xD;
wie jene im hohen Mittelalter. Im frühen 12. Jahrhundert behauptete der&#xD;
Geschichtsschreiber Geoffrey of Monmouth, Nachkommen der alten Trojaner&#xD;
hätten auf dem Umweg über Rom nach Britannien gefunden und an der&#xD;
Themse ihr neues Troja gegründet. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&#xD;
Kein Wunder, dass sich am Königshof das Bedürfnis regte, etwas&#xD;
materiell Greifbares präsentieren zu können. Aber natürlich wäre es zu&#xD;
kurz gegriffen, betont Wolf, wollte man die Faszination, die Artus und&#xD;
seine Tafelrunde heute wie im Mittelalter ausüben, auf solche&#xD;
Interessen reduzieren. Im Artushof finden vor allem jugendliche&#xD;
Leserinnen und Leser bis heute ihr ideales Selbstbild widergespiegelt,&#xD;
und die spannend erzählten Geschichten bereiten auch ganz einfach&#xD;
Vergnügen. &amp;quot;Wenn ich euch eine Geschichte vom Hof des Königs Artus&#xD;
erzählen will, da macht ihr die Ohren auf und lauscht begierig&amp;quot;, ließ&#xD;
Caesarius von Heisterbach in den 1220er Jahren einen Abt klagen, &amp;quot;aber&#xD;
wenn ich euch von Gott reden will, dann schlaft ihr!&amp;quot; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&#xD;
Auch heute noch wollen viele Leser oder Zuschauer wissen, wie es&#xD;
&amp;quot;wirklich&amp;quot; gewesen ist, und das war schon im Mittelalter nicht anders.&#xD;
Die Geschichtsepen etwa des französischen &amp;quot;Klassikers&amp;quot; Chrétien de&#xD;
Troyes im späten 12. Jahrhundert wurden heftig kritisiert, weil manche&#xD;
Leser darin zu viel Dichtung und zu wenig Geschichte zu finden meinten.&#xD;
Natürlich versicherten die Bearbeiter immer wieder gern, ihre Fassung&#xD;
sei nun endgültig die &amp;quot;richtige&amp;quot;. Kein Mensch könne &amp;quot;vernünftigerweise&#xD;
leugnen, dass es einen König dieses Landes namens Artus gegeben hat&amp;quot;,&#xD;
schrieb um 1470 Thomas Malory in &amp;quot;Artus' Tod&amp;quot;, einer enzyklopädischen&#xD;
Zusammenfassung des gesamten Sagenkreises. Schließlich sei in&#xD;
Glastonbury sein Grabmal zu sehen, in Westminster ein Abdruck seines&#xD;
Siegels, in Winchester die Runde Tafel &amp;quot;und vieles andere mehr&amp;quot;. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&#xD;
Moderne Wissenschaftler, berichtet Wolf, haben solche Behauptungen&#xD;
penibel überprüft. So ergaben dendrochronologische Untersuchungen, dass&#xD;
das Holz der Tafelrunde nicht im 5. oder 6., sondern erst im 13.&#xD;
Jahrhundert geschlagen wurde - vermutlich im Auftrag von König Heinrich&#xD;
III., der seine eigene Herrschaft durch das sichtbare Relikt des Mythos&#xD;
stützen wollte. Skeptische Zweifel, wie sie auch im Mittelalter immer&#xD;
wieder vorgebracht wurden. Aber ein Großteil der Leser ließ sich damals&#xD;
wie heute nicht irritieren. 1493 vermerkte die &amp;quot;Schedelsche&#xD;
Weltchronik&amp;quot;, die große Geschichtsenzyklopädie des deutschen&#xD;
Spätmittelalters, in aller Selbstverständlichkeit, Artus sei &amp;quot;der&#xD;
Britannier König gewesen&amp;quot;. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&#xD;
Heute würde man das, was der Geschichtsschreiber Hartmann Schedel da&#xD;
bot, &amp;quot;Infotainment&amp;quot; nennen, eine Mischung von Information und&#xD;
Entertainment. Oft ging oder geht es nicht nur um Information, sondern&#xD;
auch um praktische Orientierung. Wahrscheinlich, meint der&#xD;
TU-Professor, machte sich bereits Heinrich VII. Tudor, als er 1485 die&#xD;
Herrschaft usurpierte, eine alte Prophezeiung aus dem Sagenkreis um&#xD;
Artus zu nutze: Der König werde dereinst wiederkommen und erneut den&#xD;
Thron besteigen. Gerade damals hatte die Inschrift auf dem Bleikreuz,&#xD;
das Richard Löwenherz &amp;quot;gefunden&amp;quot; hatte, bei den zeitgenössischen&#xD;
Literaten, zum Beispiel Malory, eine leicht erweiterte Version&#xD;
erhalten, mit der sich auch Veränderungen legitimieren ließen. Statt&#xD;
&amp;quot;Hier liegt der berühmte König Artus&amp;quot; hieß es nun &amp;quot;Hier liegt Artus,&#xD;
einst und zukünftig König&amp;quot; - eine magisch klingende Formel, die bei&#xD;
Lesern und Filmzuschauern bis heute ihre Zauberkraft behauptet. Josef&#xD;
Tutsch&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&#xD;
Weitere Informationen erteilt Ihnen gern: Prof. Dr. Jürgen Wolf, TU&#xD;
Ber-lin, Institut für Literaturwissenschaft, Tel.: 030/314-23202,&#xD;
E-Mail: juergen.wolf.1@tu-berlin.de&lt;br /&gt;http://idw-online.de/pages/de/news351752&lt;br /&gt;</description>
      <author>reakcja@NOSPAM.gazeta.pl</author>
      <category>silva rerum</category>
      <guid>http://konserwa.blox.pl/2010/01/Krol-Artus-Miedzy-zyczeniem-a-prawda-Prof-Wolf.html</guid>
      <pubDate>Mon, 18 Jan 2010 21:28:52 +0100</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title>Juz czas najwyzszy zeby powolac Miedzynarodowy Trybunal do spraw zbrodni komunizmu.</title>
      <link>http://konserwa.blox.pl/2010/01/Juz-czas-najwyzszy-zeby-powolac-Miedzynarodowy.html</link>
      <description>&lt;a href="http://norymberga.blox.pl/html"&gt;&lt;img border="0" alt="" src="http://konserwa.blox.pl/resource/Bog_Honor_Ojczyzna.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; Juz czas najwyzszy zeby powolac Miedzynarodowy Trybunal do spraw zbrodni &#xD;
komunizmu. Nie rozumiem ze mozna bylo powolac Trybunal do spraw zbrodni &#xD;
Nazistowskich zaraz po zakonczeniu 2ej Wojny Swiatowej. Przeciez minelo juz &#xD;
ponad 20 lat od upadku Komunizmu a nie bylo zadnego procesu za zbrodnie systemu &#xD;
komunistycznego, i np. Zbrodnia jak KATYN stoi w miejscu? Dlaczego Niemcy placa &#xD;
do dzisiaj? Wszystko jedno ile placa, komu placa, itd.? ZSRR (Federacja Rosji) &#xD;
nie placi nic? Przeciez Zachod ich utrzymywal przy zyciu, i tez nic nie placi? &#xD;
Prosze przeczytac takie ksiazki: Anthony Sutton: &amp;quot;Wall Street and the Bolshevik &#xD;
Revolution&amp;quot;; &amp;quot;Wall Street and the Rise of Hitler&amp;quot;; &amp;quot;Western Technology and the &#xD;
Soviet Union&amp;quot;, a nawet &amp;quot;America's Secret Establishment&amp;quot;. Wszystko jedno jak &#xD;
bedziemy liczyc tych co zgineli i kto popelnil &amp;quot;wieksze zbrodnie&amp;quot;, to mnie sie &#xD;
wydaje ze KOMUNISCI zamordowali o wiele wiecej (w Chinach, Polnocnej Korei, &#xD;
Wietnamie, itd. morduja dalej, itd.). Przeciez Polsce sie cos nalezy za te &#xD;
&amp;quot;ZBRODNIE&amp;quot;? Dlaczego Polska nie protestuje? Czyzby ci sami byli u &amp;quot;zlobu&amp;quot;? &lt;br /&gt;&lt;br /&gt; ----- Original Message ----- &#xD;
From: &lt;a href="mailto:krzysztoftnowak@yahoo.com" title="krzysztoftnowak@yahoo.com"&gt;Krzysztof Nowak&lt;/a&gt;  &#xD;
To: &lt;a href="mailto:sowa-frankfurt@t-online.de" title="sowa-frankfurt@t-online.de"&gt;sowa-frankfurt@t-online.de&lt;/a&gt;  &#xD;
Sent: Friday, January 15, 2010 10:50 PM &#xD;
Subject:  Re: sowa magazyn europejski Wiktor Juszczenko, trybunal, &#xD;
NORYMBERGA II.;&lt;br style="font-family: georgia,times new roman,times,serif;" /&gt;&lt;a href="http://de.groups.yahoo.com/group/kulturzentrum1/message/1934" style="font-family: georgia,times new roman,times,serif;"&gt;http://de.groups.yahoo.com/group/kulturzentrum1/message/1934&lt;/a&gt; &lt;br /&gt;</description>
      <author>reakcja@NOSPAM.gazeta.pl</author>
      <category>czas na normalność</category>
      <guid>http://konserwa.blox.pl/2010/01/Juz-czas-najwyzszy-zeby-powolac-Miedzynarodowy.html</guid>
      <pubDate>Sat, 16 Jan 2010 16:20:13 +0100</pubDate>
    </item>
  </channel>
</rss>

