Bóg, Honor, Ojczyzna. Ojcowizna otwarta na świat - od 1999 jako biuletyn Konserwatysta Małopolski ISSN 1773-3946
środa, 31 grudnia 2008
Vaclav Srb, Koruna Ceska: Hojnost Boziho pozehnani
Od Česko , Slovensko
From: monarchist
Sent: Tuesday, December 30, 2008 6:24 AM
Subject: Re: [sowa] PF 2009
poniedziałek, 27 października 2008
aby náš pohled na vlastní dějiny byl objektivní, vědecký, nepředpojatý, zbavený iluzí a mýtů
Tisková zpráva – prohlášení Koruny České
(monarchistické strany Čech, Moravy a Slezska ) k 28. říjnu 1918-2008

Koruna Česká uznává, že tzv. První republika byla demokratickým ostrůvkem, obklopeným obzvláště od počátku třicátých let autoritativními a totalitními státy. Hluboce se skláníme před památkou těch, kteří za ideály svobody a demokracie, jež si ztotožnili s první republikou, umírali v nacistických a komunistických věznicích, mučírnách a na popravištích. (KČ po roce 1989 považovala dokonce obnoveni právního statu quo antem z r. 1938 za velmi žádoucí navázání na komunistické „právo“, k němuž bohužel došlo, za mravní fiasko).
Zároveň ovšem KČ rázně odmítá nekritickou idealizaci až zbožnění První republiky, tak jak se jich dopouští stále ještě značná část laické, ale i pedagogické, novinářské a někdy bohužel i odborné veřejnosti, nemluvě o účelové dezinterpretaci a manipulaci v podání nejednoho současného politika, který se křečovitě snaží dokázat, že je legitimním dědicem a pokračovatelem tohoto mýtického a ideálního státního útvaru.
Rozhořčeně odmítáme stále častější tvrzení, že 28. říjen 1918 je datem vzniku českého státu. Republika, třebaže trvá již 90 let, je stále ještě z hlediska více než 1100 let české státnosti pouhou epizodou. Současně také připomínáme, že 28. říjen 1918 není datem vzniku republiky a už vůbec ne datem zániku Českého království. V tento den byla vyhlášena státní samostatnost a o formě státu mělo být rozhodnuto referendem či alespoň hlasováním zákonodárného sboru vzešlého ze svobodných voleb. Nic takového se ovšem nestalo a republikánská forma samostatného státu byla nastolena způsobem revolučním, aklamací. Je dokonce otázkou, zda tímto způsobem mohlo skutečně být zrušeno České království a zda dosud netrvá. První republika měla své nedostatky, z nichž některé byly závažné a staly se příčinou jejího zániku či k němu alespoň přispěly. Zmiňme především její neschopnost řešit koncepčně otázku národnostních menšin, nešťastnou teorii i praxi čechoslovakismu, nedodržení slibu slovenské autonomie, protektorský a v náboženských otázkách netaktní přístup vůči Slovákům, v demokratickém státě poněkud nestandardní výkon vládní moci na Podkarpatské Rusi, leckdy ne zcela demokratické a férové zacházení s odpůrci politiky Hradu, plané pokrokářství, vyhlašovanou bezkonfesnost - kontrastující ovšem s prakticky prováděnou snahou o vybudování „národní“ církve, tragikomicky mylné stanovení zahraničních priorit naší rozvědky (největším nepřítelem pro ni až do r. 1934 nebyl Stalinův SSSR a Hitlerovo Německo, ale malé, poražené „zbytkové“ Rakousko a naši agenti se ve Vídni zabývali sledováním soukromého života habsburských arcivévodů místo toho, aby pracovali proti Moskvě a Berlínu). Nelze také úplně pominout další málo známou vadu na kráse prvorepublikové demokracie: mezi desítkami politických stran a uskupení nesměli existovat  monarchisté a nebylo možné psát objektivně ani o Rakouské republice, ani o historii Podunajské monarchie.
Nacházíme-li tedy přes všechny výše uvedené výhrady dostatek důvodů považovat První republiku za útvar převážně úctyhodný a demokratický, rozhodně nejsme s to najít byť jen jediný důvod proto, abychom akceptovali kapitulaci jejích představitelů  před nepřítelem. Proto se hlásíme ke statečnému a velkodušnému gestu příslušníků šlechtických rodů, jejichž delegace se na podzim r. 1938 marně snažila přimět Dr. Edvarda Beneše, aby se nevzdával bez boje. Proto se zároveň hlásíme k odkazu těch tisíců občanů, kteří pochopili, že zlu je třeba vzdorovat vždy a za každých okolností, a kteří za to platili na frontách i v domácím odboji cenu nejvyšší. Proto se nehlásíme k „odkazu“ těch, kteří se vzdali předem bez boje a nutili k tomu i ostatní. A především odmítáme stále trvající, v poslední době dokonce množící se snahy zbabělost a zradu sebe samých a svých vlastních ideálů nejen nenazývat pravým jménem, ale dokonce omlouvat, ba přímo glorifikovat!
Další republiky (kolik jich vlastně bylo je věcí názoru, ale panuje všeobecná shoda, že žijeme nejméně v páté a nejvýše v sedmé) si příliš mnoho našeho respektu či dokonce obdivu nezasluhují. O druhé republice ani o Protektorátu neuvažuje v pozitivních kategoriích nikdo (alespoň ne veřejně), období 1948-1989 je přinejmenším většinovým konsensem považováno za negativní a zavrženíhodné, ale Třetí republika (1945-48) je stále hodnocena jako skvělá a demokratická a proti tomu opakovaně vznášíme zásadní výhrady. Třetí republika byla velice okleštěnou a podmíněnou demokracií a potupně dobrovolné předávání státu komunistům a Sovětskému svazu rozhodně nezačalo 25.2.1948.
To, že rozbití obrovského, mnohonárodnostního, ale po dlouhá staletí vysoce životaschopného, kulturně a civilizačně značně jednotného geopolitického prostoru na konci I. světové války, bylo přinejmenším diskutabilním řešením, ne–li přímo tragickou chybou i to, že tříšť nově vzniklých, do značné míry umělých státečků, se dříve nebo později musela zákonitě stát kořistí nacistického Německa či bolševického Ruska, je již několik desetiletí – u nás alespoň posledních 20 let – konstatováno většinou soudných historiků, politologů a publicistů. Mohou se tedy pouze různit názory na to, jakým způsobem se měla a mohla Podunajská monarchie reformovat, federalizovat atd., aby se stala skutečně moderní, demokratickou a konstituční monarchií a prvořadou evropskou mocností. Náš názor je, že podmínky, které nabízel ve svém posledním Memorandu Wilsonovi poslední císař a český král, blahoslavený Karel I., byly dostatečné k tomu, aby se tak stalo a tvrzení, že „to bylo pozdě“, odmítáme. Zvítězily totiž osobní ambice a ješitnost většiny tehdejších hlavních aktérů a jejich krátkodobý politický zájem nad skutečnými a nadčasovými zájmy středoevropských národů, které na to pak po celý zbytek krvavého 20. století doplácely.
Účast českých, moravských a slezských vojáků v bitvách a na frontách Velké války je největším novodobým výkonem branné moci v českých zemích. V každé naší obci můžeme najít pomníčky těch, kteří padli v boji za monarchii a svého císaře a krále. Otázka, kolik z nich s nadšením, kolik s lhostejností a kolik nerado, je opět čirou spekulací. Spekulací však není jejich utrpení, smrt a statečnost. Jedná se totiž o dědečky či pradědečky téměř každého z nás. Byli to skuteční vojáci, nikoli Švejkové a opravdu padli na poli cti a slávy a proto i oni si zaslouží naši úctu a respekt.
Koruna Česká (monarchistická strana Čech, Moravy a Slezska ) chce přispět k tomu, aby náš pohled na vlastní dějiny byl objektivní, vědecký, nepředpojatý, zbavený iluzí a mýtů, aby nebyla zamlčována či zkreslována fakta, aby bylo více dbáno staré dobré zásady „audiatur et altera pars“ – budiž slyšena i druhá strana. Proto se rozhodla vyhlásit Desetiletí obnovy monarchie v českých zemích 2008 – 2018 , které bude zahájeno Monarchistickým pochodem Prahou 28.10.2008.
V Praze dne 27.10.2008
----- Original Message -----
Sent: Monday, October 27, 2008 8:57 PM
Subject: Opakovaní pozvánky na tiskovou konferenci a monarchistický pochod 28. 10. 2008+ Tisková zpráva Koruny České k 28.10.

Dobrý den vážené dámy a Vážení pánové,

jménem Předsednictva Koruny České (monarchistické strany Čech, Moravy a Slezska) si Vás dovoluji srdečně pozvat na naši

TISKOVOU KONFERENCI K 28. ŘÍJNU A K MONARCHISTICKÉMU POCHODU PRAHOU

místo konání:
Restaurace Monarchie, Štěpánská 61, Praha 1
(Palác Lucerna, u vchodu do pasáže ze Štěpánské ulice v Praze 1)

datum a čas konání:
28. 10. 2008 ve 14.00

Pevně věříme, že Vaše diváky, posluchače a čtenáře bude zajímat i trochu jiný pohled a přístup k výročí a k tématu. Po skončení tiskové konference následuje průvod Prahou, na který jste rozvněž srdečně zváni. Podrobnosti k tiskové konferenci i k akci samotné naleznete v přílohách tohoto e-malu.

Těšíme se na Vaši účast a pokud je to možné, prosíme o její potvrzení.

S uctivým pozdravem
Václav Srb, předseda KČ
603412671
Mgr. Petr Nohel
generální sekretář
Koruna Česká (monarchistická strana Čech, Moravy a Slezska)
Senovážné náměstí 24, 110 00 Praha 1
+420 728 895 17
monarchist@seznam.cz
koruna.ceska@volny.cz
http://cesko.blox.pl/html/1310721,262146,21.html?287007
czwartek, 11 września 2008
František Červenka: Konzervativní koalice se představuje

Konzervativní koalice se představuje

 František Červenka

V sobotu 30. srpna se vedení PaSu sešlo na společném  jednání se zástupci mimoparlamentních konzervativních stran o postupu v letošních krajských volbách. Na následné tiskové konferenci v prostorách pražského divadla „U Valšů“ pak představili volební projekt „Konzervativní koalice“ spojující PaS, Konzervativní stranu,  Korunu českou a obnovenou agrární stranu – Republikánskou stranu zemědělského a malorolnického lidu. Ve společné tiskové zprávě i ve vystoupeních během tiskové konference zástupci zúčastněných stran zdůraznili, že jejich volební spojenectví je založeno na společně sdílených tradičních mravních a společenských hodnotách. Jak závěrem shrnul předseda PaS Petr Bahník (na obrázku první zleva): „Přes všechny ideové rozdíly, které naše strany dělí, jsou tu hodnoty, jež nás spojují. Hodnoty stojící nad běžnou politikou, jejichž obhajoba je však s konkrétním politickým děním spjata. Jsou-li síly parlamentní pravice natolik decimované, že jsou ochotny opustit principy vlastní politiky, jako Topolánkovo vedení ODS ve vztahu k EU, nebo část lidovců, ochotná podpořit protikřesťanskou multikulturní legislativu, pak je třeba, aby alespoň mimoparlamentní konzervativní strany byly sto semknout síly a vyslovit jasně svůj postoj. Obrana tradičních hodnot v politice, to dnes v naší zemi znamená zejména odpor proti ratifikaci tzv. Lisabonské smlouvy a odpor proti přijetí kontroverzního „antidiskriminačního“ zákona. Pro stranu PaS jsou tyto věci již delší dobu prioritou a jsme rádi, že se nám pro ně podařilo získat i naše koaliční partnery v krajských volbách."      http://www.fragmenty.cz/iy466.htm

http://de.groups.yahoo.com/group/kulturzentrum/message/1706

sobota, 23 sierpnia 2008
Konserwatywna Koalicja w Czechach

Lukáš Petřík

Politické strany Konzervativní strana, Koruna Česká, Právo a Spravedlnost a Republikánská strana zemědělského a malorolnického lidu vědomy si blízkosti svých programových východisek, uzavřely koaliční dohodu o společném postupu ve volbách do krajských zastupitelstev8. Konzervativní koalice mj. říká: "Totalitarismy XX. století – nacismus a komunismus – byly přímou vzpourou proti pravdě, lidské přirozenosti, důstojnosti a svobodě. Je proto morální povinností bojovat proti nim až do jejich úplného zničení. Odmítáme rovněž socialismus ve všech podobách pro jeho ilusi, že štěstí a blahobyt občanů lze zajistit prostřednictvím rozsáhlé státní moci, pro jeho pošetilou snahu o dosažení umělé rovnosti za cenu porušování svobody a důstojnosti člověka. Nesouhlasíme ani s liberály pro jejich vypjatý individualismus, nerespektující přirozené a tradiční vazby člověka ani pravdu o existenci objektivního morálního řádu, který přesahuje každého z nás. Usilujeme o budování moderního právního státu, jehož hospodářská a sociální politika vychází právě z morálního řádu. Pravdy, které zastáváme, jsou dědictvím moudrosti a zkušenosti našich předků. Odmítnutáme tzv. antidiskriminační zákon, který vnáší do našeho právního řádu ideologizaci veřejného života a rovněž odmítáme přijetí Lisabonské smlouvy EU, která zásadním způsobem omezuje státní suverenitu ČR."

Vznikla Konzervativní koalice  jako alternativa ODS a lidovců

poniedziałek, 18 lutego 2008
They behaved sadistically not only in WW II, but behave even today, as you know.

Support Israel From a Slovak-Canadian elder friend:

My dear friend, Marek,

Thank you for sending me your e-mails, including today’s on Anglo-Saxon sadism. (Dresden etc.)  Your writings are very good and very important. Continue in it as long as you can. I also read with interest you reply to John Kaminski (and other stuff). I am not writing now anything for various reasons. One, I am tired, and I know there are many others who write better. Do you know the Slovak electronic weekly www.prop.sk ? If not, try to open it. It is very good, with many good articles and much information.

As to Anglo- American sadism: Yes, they are sadists. That is, at least their “leaders” a la Churchill, Roosevelt, Truman, Clinton, Bush and co. Do you know that Churchill was a half Jew after his American-Jewish  mother. If not, I will send you the information. They behaved sadistically not only in WW II, but behave even today, as you know. Iraq, Afganistan and half of the planet.

I was in Dresden for the first time in about 1963. I still saw the city devastated. Last time I was there in 1998 and I still saw pile of rubble from the famous Frauen Kirche (which  has been now rebuilt.) We spent a night (bed-and-breakfast) at a Dresden family. The hostess, a few years older than I, told us in detail about that infamous air raid. She was about 17 years old at that time. That was a true HELL!! She was luckily on the other side of the Elbe (Labe) river at that time, but she witnessed everything. Yes, the brutal, sadistic Yankees returned next day and, as you wrote, MACHINE-GUNNED people, women and children on the streets and parks. And: The wild animals, tigers, lions, etc. got free, escaped from the zoo, and were roaming around... The fires were as you wrote, only more horrible as we can imagine. People suffocated in the air shelters (cellars) and even in the streets. Real Dante’s Inferno! The very sober estimates of dead in two days of “liberating” Germany from the Nazis is 300,000. Not bad, for 2 days of a “heroic fighting” in a European war-“theater”, eh!! And yes, nobody up to this date made a serious pronouncement, a good film or anything about it. No. Instead the diabolic Yankees made in the meantime another inferno in Indochina, the My- lai and other massacres. I had a neighbor here (next door, a Canadian) who was an airman in that war. Would you believe that he was bragging about his “heroic” actions over Germany. i.e. bombing German cities, mainly civilians? I asked him whether he did not regret it “now”, so many years after the war. His answer was no, absolutely not! You can imagine my later attitude toward him. (He is dead now.) They are still SADISTS.  That is probably their national or racial trait.

You know that I am an atheist, but I say, as people do: God will punish them for all of this, terribly punish! The only question is, whether we will not be among them as well.

Damned Americans, Brits and all Anglo-Saxons, and I mean their leaders and those who blindly and foolishly follow them in their continual CRIMINAL ACTIVITIES!!

Srdecne Ta, mily priatel, pozdravujem a zelam Ti vsetko najlepsie, Tvoj Jan Z.  

http://pkn.blox.pl/html/1310721,262146,21.html?332096

poniedziałek, 03 lipca 2006
Ivana Haslingerová: Dobrý den, bohužel neumíme polsky. Přejeme Vám krásný den,
----- Original Message -----
From: Fragmenty
Sent: Monday, July 03, 2006 1:04 PM
Subject: Re: [sowa] "Kazanie" na temat wartosci prawnej Deutero-Testamentu

Dobrý den, bohužel neumíme polsky. Přejeme Vám krásný den,
Ivana Haslingerová
----- Original Message -----
Sent: Monday, July 03, 2006 9:42 AM
Subject: [sowa] "Kazanie" na temat wartosci prawnej Deutero-Testamentu
Slovenske članky

http://www.marek.glogoczowski.zaprasza.net/lista_kat.php?cid=512&

sobota, 29 kwietnia 2006
dr Marek Głogoczowski: CUL-CAPITA/ORANUS, CZYLI NIEWIDZIALNY "PAN" ZACHODU

kliknij w fotografię, żeby powiększyć, - gross machen

Stefan Kosiewski i dr Marek Głogoczowski, Zakopane 2005

I. Mamon-Oranus jako „stwórca” geopolitycznego potwora zwanego Lewiatan

Gdy zacząłem próbować opublikować, napisany w połowie sierpnia br. "List otwarty w sprawie Grodna oraz Mińska", w polskich gazetach o szerszym zasięgu, usłyszałem odpowiedź, której zresztą się spodziewałem: tego nie da się zrobić. Jakiż to zatem „autorytet” wymusza – w sposób na zewnątrz niewidoczny – że ludzie, niby odpowiedzialni za rozpowszechnianie informacji o świecie, są „sterroryzowani od środka” i posłusznie drukują li tylko wskazane im do publikacji kłamstwa? (Przypominam, według Arystotelesa kłamstwo, jako przeciwieństwo prawdy, jest opisem rzeczywistości sprzecznym z wrażeniami, jakich dostarczają zmysły. Jest to tak zwana „realistyczna” definicja kłamstwa.)

                Otóż i ja sam się boję, że szersze rozpropagowanie mego „Listu Otwartego” mogłoby spowodować odsunięcie mnie od źródła utrzymania, jakim jest ma praca na stanowisku starszego wykładowcy na polskiej państwowej uczelni. A zatem „Byt Najwyższy”, który w sposób na zewnątrz prawie niedostrzegalny dzisiaj w Polsce decyduje, które wiadomości należy rozpowszechniać, a które przemilczać lub nawet zafałszować, jest to starożytne aramejskie (czyli syryjskie) bóstwo Mamon, symbolizujące bogactwo zapewniające ludziom stan ciągłego dobro-bytu. A zatem jest to bóstwo, patrząc powierzchownie „dobre”, jako że pozwala ludziom wygodnie bytować, czyli żyć praktycznie w bezruchu.

                To, że Mamon jest, w swej bardziej ukrytej istocie, rodzajem bynajmniej nie dobrego, ale złego, tak zwanego chtonicznego „bóstwa podziemi i ciemności”, rządzącego światem kapitalistycznym od momentu tego świata powstania, było doskonale rozumiane w Kontynentalnej Europie przynajmniej od „Wiosny Ludów” w połowie wieku XIX. W tym właśnie okresie P. J. Proudhon pisał swoje pro-socjalistyczne eseje, próbując udawadniać, że „wszelka (ziemska) własność pochodzi z kradzieży”. Z kolei współautor „Manifestu komunistycznego” z 1848 roku, Karol Marks w eseju „Zur Judefrage” (W kwestii żydowskiej) zapewniał, że „Pieniądz jest tym żarliwym bogiem Izraela, przed którym muszą się ugiąć wszystkie inni bogowie człowieka.” I oczywiście, gdy ludziom Pieniądz-Mamon zaczął się jawić jako „bóg Zła”, to zaczęły powstawać na świecie ustroje otwarcie wrogie „aramejsko-fenickiemu bogu Izraela”. Mam tutaj na myśli narodowy socjalizm oraz komunizm, które przez prawie całe XX stulecie dominowały w części świata nie opanowanej jeszcze przez Anglosasów.

                „Jesień Ludów”, która nastąpiła pod koniec wieku XX i która była zaaranżowana osobiście przez likwidatora ZSRR Michała Gorbaczowa, a także przez papieża Jana Pawła II wraz z jego Opus Dei wykształconym przez instruktorów z Międzynarodowego Funduszu Walutowego, oznaczała triumfalny powrót Mamona – czyli „boga Izraela” – na rozległe, leżące na wschód od rzeki Łaby, obszary Euroazji. Dzisiaj wielu ludziom, zwłaszcza tym zamieszkałym w Polsce oraz w USA, wydaje się, iż od tego „Pana Zachodu” nie ma już jakiejkolwiek możliwości ucieczki. By żyć „na poziomie” (wyznaczanym przez sobotni dodatek „Wysokie obcasy” do Gazety Wyborczej) trzeba się przed Mamonem płaszczyć i z nim ochoczo współpracować, tak jak to w Polsce robią co bardziej prominentni dziennikarze, politycy, uczeni-biznesmeni, wojskowi no i oczywiście księża. (Sto lat temu był nawet w Polsce popularny, satyryczny dwuwiersz: „Dla pieniędzy ksiądz się modli, dla pieniędzy lud się podli”. Takie niewygodne dla kleru sprawy zostały dzisiaj, w nowo-katolickiej Polsce, głęboko zapomniane.)

                Nie wszystkim udało się zapomnieć, co kilkadziesiąt lat wstecz o tak zwanych „Siłach Kapitału” mówiła stalinowska propaganda. Pochodzący z Nowosybirska matematyk, obecnie mieszkający w Jaffie pisarz Izrael Shamir w swym niedawno wydanym zbiorze esejów „Pardes” (czyli „Raj” w języku żydowskiej kabały), stara się przypominać rzecz wcześniej uprzednio dobrze znaną. Mianowicie ten społeczny (nowo)twór Społeczeństwa Obywatelskiego, który Zjednoczona Prasa Zachodu nakazuje nam czcić jako sam „cymes” Ludzkości, jeszcze nie tak dawno był zwany „cywilizacją Mamona”, co było jak najbardziej pejoratywnym określeniem, znanym już w czasach gdy swe nauki wygłaszał Jezus z Nazaretu, przez chrześcijan traktowany jako Zbawiciel.

                Świadom tego, że w dzisiejszej Cywilizacji Konsumpcyjnej, w której po prostu nie da się żyć bez pieniędzy, jest konieczna bardziej „antropomorficzna” – niż złoto, względnie pieniądze – wizualizacja Mamona, Izrael Shamir w jednym ze swych esejów cytuje rosyjskiego, współczesnego pisarza Wiktora Pelevina, który „boga” Dzisiejszego Świata Konsumpcji nazwał „Oranusem”, od łacińskich słów oral + anus, czyli gęba + odbytnica. Według tegoż, nie znanego mi bliżej (w przeciwieństwie do Izraela Shamira) rosyjskiego pisarza:

                Oranus jest to rodzaj małża, względnie jamochłona lub rozgwiazdy, istoty żywej niezdolnej do bardziej złożonych myśli. Ta istota jest pozbawiona uszu, nosa, oczu oraz mózgu. Nie jest ona koncentracją zła. Jest to prymitywny, wirtualny pasożyt, będący na ewolucyjnym poziomie niższym niż jego komórki. Oranus-Mamon składa się z komórek, z których każda jest ekonomiczną, związaną z pieniądzem, projekcją człowieka.”

                Otóż bytem, który w pewnym okresie swego rozwoju przypomina wirtualnego pelevinowskiego ”oranusa”, jest ludzki noworodek. Człowiek bowiem, bezpośrednio po swym porodzie – zwłaszcza gdy urodził się jako wcześniak – ogranicza się li tylko do swych konsumpcyjno-wydalniczych funkcji, nie próbując nawet otworzyć swych, nie funkcjonalnych jeszcze, oczu. Jego odruchy polegają w tym krótkim okresie życia na instynktownym ssaniu przedmiotów, które dotknął wargami, wrzeszczeniu gdy jest głodny lub niedogrzany, no i oczywiście na rozluźnianiu zwieracza jego maleńkiego rectum pod wpływem naciskającego nań, niemowlęcego stolca. Możemy zatem sobie wyobrazić, ze taki właśnie, zgigantyzowany, nie myślący jeszcze ludzki „wcześniak”, na ślepo wysysający swój pokarm z Matki Ziemi i zamieniający Ją w wysypisko nie strawionych do końca odpadów swej zgigantyzowanej Konsumpcji, to jest właśnie ten Oranus – czyli nie kwestionowany Pan Zachodu – budujący już od kilkuset lat swą Cywilizację Dobrobytu ludzi poznawczo (oraz ruchowo) po prostu „uśpionych”.

W referacie, jaki przygotowałem na konferencję w Kijowie, w czerwcu br. poświęconą zagrożeniu świata przez syjonizm, zaproponowałem nieco podobną do pelevinowskiego Oranusa, inną alegorię „Istoty Najwyższej”, pod której ‘opieką” przyszło nam dzisiaj żyć w Zjednoczonej Europie. Cytuję:

Sytuacja, w której motorycznie bardziej aktywne, spostrzegawcze i zdolne do kojarzenia faktów jednostki są w jakiś sposób przymuszone by służyć istotom od nich bardziej nieruchawym, o gorszej jakości zmysłów oraz ich aparatu skojarzeniowego, nazywamy klasycznym pasożytnictwem. To pasożytnictwo mamy w przyrodzie, gdy ustroje o niższym stopniu organizacji odżywiają się kosztem tych o organizacji wyższej, a zatem (w optyce ordo vivendi św. Augustyna),gdy żyją one kosztem gatunków bardziej szlachetnych. Przykładem takiego, bardzo prostego, praktycznie pozbawionego zmysłów oraz narządów ruchu pasożyta, jest długi na kilka metrów, żyjący w ludzkim przewodzie pokarmowym robak zwany tasiemcem. Gdy temu nieskomplikowanemu ustrojowi uda się zagnieździć we wnętrznościach największego choćby bohatera, to będzie ten robak żył i wzrastał w spokoju, wywołując u swego żywiciela uczucie ciągłego głodu, połączone z tego żywiciela wyraźna deterioracją fizyczną.

I dalej:

W nowoczesnych społeczeństwach takimi pasożytniczymi, monstrualnymi „tasiemcami” są ślepe i nieruchawe instytucje bankowe, które cechuje niezwykle prosta budowa, jeśli chodzi o organizację ich  działalności zarobkowej. Jak to jest w przypadku wszystkich innych „wegetatywnych” organizmów, jedynym celem poczynań kierujących tymi instytucjami bankierów jest tworzenie nowych oddziałów ich banków we wszystkich dostępnych, dla penetracji przez Kapitał, punktach na Ziemi (a jak to się stanie możliwym, także i w kosmosie). Ludzie żyjący w krajach zdominowanych przez podobne do monstrualnych pasożytów instytucje finansowe, muszą z konieczności tracić swą spontaniczną skłonność, charakterystyczną dla wszystkich zwierząt wyższych, do ciągłego doskonalenia swych zmysłów, swych organów ruchu oraz organów konstruujących w ich umysłach bardziej pogłębiony obraz świata. Bankowe monstrum, poprzez systematyczne okradanie, za pomocą procentu składanego, swych dłużników, wywołuje u uzależnionych od zaciągniętych pożyczek ludzi hipertrofię ich „cupiditas naturalis”, czyli pędu za pieniądzem, który to odruch nabyty staje się dla nich po prostu warunkiem przeżycia.

To postępujące zdominowanie ludzkich zachowań przez „cupiditas naturalis” (naturalną chciwość) dobrze zauważył Thomas Hobbes, już w pierwszej fazie rozwoju angielskiej bankowości w Anglii XVII wieku, kiedy to banki wywołały gorączkową industrializację tego, uprzednio pięknego, kraju. Powstający podówczas ustrój przemysłowy Hobbes nazwał imieniem biblijnego, morskiego potwora „Lewiatan”. Ten produkt chorej fantazji starożytnych Hebrajczyków doskonale się pokrywa, w swej charakterystyce, z (post)modernistyczną koncepcją „Oranusa” Wiktora Pelevina cytowaną kilka akapitów wcześniej. Co więcej, Thomas Hobbes, widząc wokół siebie bezwzględną „bellum omnia contra omnes” (walkę każdego z każdym) o te same bogactwa oraz zaszczyty, domagał się, na pozór racjonalnie, by rodzący się podówczas na jego wyspie (nowo)twór „Lewiatana” został koniecznie zwieńczony dziedziczną „koroną”. Argumentował, że bez takiego „Najwyższego autorytetu” wolni obywatele, walcząc zajadle o te same stanowiska i bogactwa, po prostu pozabijają się nawzajem.

Jeśli przypomnimy w tym miejscu, że „Oranus” Pelevina charakteryzuje się mniejszym złożeniem strukturalnym jako „całość” niż pojedyncze jego „komórki”, to logicznym wnioskiem będzie – założywszy równoważność pojęć Oranusa i Lewiatana – że symbolizująca „summum informacji” tego hobbesowsko-biblijnego potwora, jego dziedziczna „elita” (korona) winna reprezentować sobą niższy poziom zrozumienia świata niż poszczególne jego „komórki” – czyli zwykli ludzie – którzy na tego Lewiatana-Oranusa się składają! Mówią obrazowo, w koronowanej „głowie” (po lacinie capita) Lewiatana winno być mniej samodzielnych odruchów myśli niż u jego podstawy, t po łacinie określanej jako cullus, czyli tradycyjna polska d…..

Poniżej podaję kilka, pochodzących głównie z dzisiejszej Polski przykładów, ilustrujących fakt, że u „głowy” naszego państwowego „Lewiatana” znalazły się elity, które mają wyraźnie uboższe pojęcie o tym, co dobre a co złe, niż przeciętni, średnio wykształceni tego państwa obywatele:

1. Otóż normalni nauczyciele, starający się u swych wychowanków rozbudzić ducha poznania świata, dobrze wiedzą, że im szerszy jest program prowadzonych przez nich zajęć, tym lepszą będą mieli ich wychowankowie, w wieku dorosłym, orientację w otaczającej ich rzeczywistości. Natomiast „na górze”, czyli w Ministerstwie Edukacji Narodowej, dominuje duch o wiele uboższy od tego, jaki reprezentują szeregowi wychowawcy młodzieży. Jak to autorytatywnie stwierdziła w „Głosie Nauczycielskim” z 22.06.2005, wiceminister Anna Radziwiłł (prominentny członek Fundacji Batorego-Sorosa) „Nie może tak być, żebyśmy wciąż uczyli za dużo informacji, a za mało mądrości (?), musimy się zdecydować na cięcia z zakresu materiału rzeczowego.” Otóż ludzi, nie dysponujących rzeczową wiedzą nazywa się ignorantami i to już w głębokiej starożytności Sokrates (według wyroczni delfickiej „najmądrzejszy z Greków”) utrzymywał, że wszelkie zło na świecie rodzi się po prostu z ignorancji – czyli dokładnie z takiego „programu edukacji” jaki stara się realizować w Polsce minister Anna Radziwiłł z Fundacji Batorego.

2. Ludzie normalni wychowują swe dzieci po to, aby te kontynuowały co bardziej szlachetne tradycje swej rodziny, swej grupy etnicznej i swego narodu. A tymczasem „na górze” mądrościowo postanowiono, że im więcej młodych ludzi opuści Polskę „za chlebem”, to tym godniej się będzie reprezentował nasz naród jako „malejąca liczbowo całość”. Ten kretynizm, obowiązkowy obecnie we wszystkich polskich ministerstwach, doprowadził do tego, że np. Ministerstwo Obrony Narodowej w ogóle nie przygotowywuje Wojska Polskiego do obrony kraju (obrony także przed klęskami żywiołowymi, takimi ja ta niedawna w Nowym Orleanie), ale do „misji pokojowych” i „walki z terrorem”, czy to w Azji Środkowej czy wręcz na Półkuli Południowej. (O tym ostatnim projekcie słyszałem w czasie prelekcji ‘wyedukowanego” w USA młodego polskiego komandora!)

3. W nauce „normalnej” badania nad jakimś problemem prowadzi się w celu lepszego zrozumienia (a zatem i opanowania w przyszłości), danego zjawiska. Dzięki zdobytej w trakcie tych badań wiedzy możemy lepiej dany przedmiot wykorzystać. (Np. Prawa Newtona wykorzystuje się do obliczeń trajektorii rozmaitych rodzajów pocisków, co zezwala na precyzyjne przewidywanie miejsca ich upadku.) Natomiast w naukach o charakterze społecznym, ich cel wydaje się być zupełnie odwrotny w porównaniu z klasycznym przyrodoznawstwem. W czerwcu wziąłem udział w konferencji naukowej, w trakcie której zarówno kolega omawiający najnowszą, protestancką „Teologię procesu” (jakiego procesu? czyżby chodziło o proces zanikania kory mózgowej u elit Zachodu?), jak i kolega referujący najnowsze „Aporie myśli liberalnej” przyznali, że ustalenia omawianych przez nich gałęzi wiedzy nie zezwalają na wysnuwanie jakichkolwiek wniosków na temat przyszłych zachowań się, czy to dominujących w USA sekt protestanckich oraz ugrupowań liberalnych. Co logicznie wskazuje, że omówiona przez mych kolegów „wiedza religijno-społeczna”, dominująca zarówno na prawym jak i lewym skrzydle spektrum polityczno-religijnego USA, jest po prostu zwykłą ignorancją tego, co się będzie na świecie działo w całkiem nieodległej przyszłości!

4. Najciekawszy pod względem poznawczym jest jednak trening „poprawności politycznej” (pp), zabijający w zarodku jakąkolwiek samodzielność myśli (to właśnie ten trening minister Radziwiłł nazywa „uczeniem młodzieży mądrości”). Otóż na zachodzie Europy, od czasów podboju tego Zachodu przez USA pod koniec II Wojny Światowej, stało się normą, że im bliżej znajdujemy się elit rządzących, tym reguły pp są sztywniejsze i bardziej podobne do tych dyktowanych przez CIA, B’nai Brith, Fundację Sorosa i tak dalej. Na przykład normalny, średnio wykształcony człowiek, widząc w telewizji sposób, w jaki zapadły się obie wieże WTC w Nowym Yorku 11 września 2001, ma tendencję do podejrzewań, że zostały one fachowo wysadzone w powietrze – w którym to podejrzeniu umacnia go informacja, że obie wieże „zapadły się” w czasie zaledwie 8-10 sekund, czyli z prędkością kamienia spadającego, lotem wolnym, z najwyższego piętra tych wież, znajdującego się 400 m nad ulicą. (Co da się łatwo obliczyć korzystając z Prawa Newtona.) W tej sytuacji naturalnym jest – dla nie wytresowanego w pp człowieka – podejrzenie iż sam rząd USA maczał swe palce w wydarzeniach sławnego 11 września. Im jednak bliżej się znajdujemy obowiązkowo proamerykańskich elit Zachodu, tym głośniej się słyszy opinię, iż taka interpretacja to „spiskowa teoria dziejów”, a zatem nie mamy w ogóle o czym rozmawiać. Co z kolei informuje nie tak znowu rzadkich „wolnomyślicieli”, że starające się nie dostrzegać ewidentnych spisków, elity intelektualne naszej części świata mają po prostu trudności „w powiązaniu razem trzech idei”, jak to ironizował Łamarck już dwieście lat temu.

II. Dlaczego Cullus – czyli Siedzenie – stało się „Centrum Rozumu im. Adama Smitha”?

Naszkicowane powyżej zjawisko znikania procesów asocjacyjnych kory mózgowej, w miarę posuwania się wzwyż na „drabinie społecznej” państw określanych dzisiaj jako „Zachód”, ma swe dość proste wytłumaczenie na gruncie psychologii rozwojowej, opracowanej przez Szkołę Epistemologii Genetycznej Jeana Piageta w Genewie. Otóż według badań tej Szkoły, zgodnie z „Prawem Biologii” Lamarcka, (oczywiście nie uznawanym na wyższych szczeblach „drabiny naukowej” u nas), u zwierząt wyższych bardziej wysublimowane i złożone organy rozwijają się dopiero po wykonaniu przez te zwierzęta, w tak zwanym „okresie krytycznym” ich wzrostu, odpowiednich ćwiczeń tych organów zalążków. (Na przykład, u coraz rzadziej znajdywanych obecnie dzieci, wychowanych od niemowlęctwa przez dzikie zwierzęta, stwierdzano że po przekroczeniu przez te dzieci 7-10 roku życia, bez możliwości naśladownictwa przez nie ludzkiej mowy, te „dzikie dzieci” już do końca życia nie były w stanie mówić, wskutek niedokształcenia ich strun głosowych. Podobnie kocięta, które przez trzy pierwsze miesiące życia były hodowane z zaszytymi powiekami ich oczu, do końca już ich życia pozostają funkcjonalnie ślepe. Itd.)

                Te dane z zakresu psychologii oraz fizjologii rozwojowej ssaków, warto zestawić z danymi dotyczącymi wychowania tak zwanych „elit przywódczych” świata dzisiaj. Oczywiście chodzi tutaj o elity finansowe dość precyzyjnie kierujące polityką krajów określanych jako „demokratyczne”. Otóż w tym środowisku najwyższą warstwę społeczną stanowią ci, którzy samo zaistnienie biznesu umożliwiają, czyli bankierzy pożyczający, oczywiście na procent, pieniędzy na najrozmaitsze, handlowo-przmysłowe przedsięwzięcia. Bankier (po polsku „ławkowicz”) jest typem człowieka, który w ramach swych zawodowych czynności W OGÓLE nie musi się poruszać: to do niego przychodzą klienci, czy to prosząc o wsparcie ich przedsięwzięć, czy też oddając (z odpowiednią nawiązką) zaciągnięte długi.

                Ta bankierska, w znacznym stopniu dziedziczna (jak Rotszyldowie) i zamknięta w swych ścisłych gronach Elita Zachodu nie posiada, wskutek totalnie „siedzącego” stylu pracy jakiej się oddaje, bardzo istotnych, społecznych bodźców niezbędnych by w pełni wykształcić swe organy poznania oraz swe organy ruchu. (Endogenne, wewnętrzne potrzeby tych organów ruchu bardzo przecież utrudniają wykonywanie jakiejkolwiek nowoczesnej, nie tylko bankierskiej i handlowej, ale także naukowej, pracy – co autor niniejszego tekstu bardzo dobrze pamięta z okresu swej młodości.) A jak człowiek nie ćwiczy swych organów poznania, to te organy ulegają u niego, dziedzicznej z czasem, jak chociażby krótkowzroczność, atrofii.

Umocnieni w swych poczynaniach wskazanym w ST „Prawem bożym” (V Mój. 15.5) bankierzy, jako bardzo spójna grupa społeczna o charakterze pan-światowym, stanową coś w rodzaju arystotelesowskiego „Nieruchomego Poruszacza”, nadającego kierunek biegu dziejów świata. Jednocześnie są oni z konieczności jednostkami, które wskutek swego bezruchu, muszą mieć bardzo ubogą w połączenia międzyneuronalne korę mózgową. Z tego powodu ustrój społeczny, który w głowie (capita) swej elity ma tyle samo – lub nawet mniej – myśli niż komórki znajdujące się u jego podstawy (cullus), warto nazwać „Cul-kapitalistycznym”.

Ponieważ zaś na języki słowiańskie łacińskie określenie „cul-capita” tłumaczy się bardzo obrazowo jako „Żopogław”, więc takie właśnie pojęcie warto wprowadzić do cierpiących na chroniczny brak nowych idei współczesnych nauk o Życiu. Taka bowiem nazwa Niewidzialnego „Pana” Zachodu stanowi doskonałe „pojęcie chwytne” (jak to mówili stoicy) pozwalające w bardzo adekwatny sposób opisać kolejne fazy rozwojowe cul-kapitalizmu. (Czyli kapitalizmu, w którym kapitaliści – głównie w formie ławkowiczów, czyli bankierów – przebywają w zasadzie w pozycji siedzącej, swym zachowaniem doskonaląc swój cullus, czyli przysłowiową d….) A oto kilka interesujących wniosków, jakie samorzutnie się narzucają, jak tylko odważymy się zacząć stosować te ‘politycznie niepoprawne’ określenie ‘KUL-KAPITALIZM’ do rzeczywistości w jakiej żyjemy dzisiaj:

Wniosek 1. Gdy zbliżamy się, w celach badawczych, do prac naukowych ludzi uznanych dzisiaj za najwybitniejszych przedstawicieli Zachodu (by wskazać tutaj na dziełka von Hayeka, Sorosa, Derridy, Jacoba, Monoda czy nawet Karla Poppera), to należy być przygotowanym, że zaczniemy się pogrążać w oparach myśli o zapachu podobnym do tego, jaki się wyczuwa w pobliżu „junk-jadłodajni” należących do konsortium MacDonald. Przyznaję, iż „świeżość” tego zapachu „jadła made in USA” przypomina mi trochę zapach, jaki wydają pampersy lub pieluszki nasycone bio-twórczością niemowlęcia. Gdyż to jest właśnie zapach „pożywienia intelektualnego” przygotowywanego nam przez postmodernistycznych filozofów, będących „na topie” dzisiaj.

Wniosek 2. Te wszystkie pozorne „dziwactwa” kultury Zachodu – począwszy od oralno-analnych (oral + anus) skojarzeń Zygmunta Freuda, poprzez łyse „jak pupcia dziecięcia” głowy skinheadów, aż do przypominającego trochę paralityczny „taniec św. Wita”, ekstatycznego „tańca milości”, polegającego na gorliwym potrząsaniu głową oraz zadkiem, w czasie para-religijnych festynów New Age zwanych  Love Prade, to są przecież elementy rozkwitającego obecnie coraz wspanialej kultu Żopoglawa, czyli Cul-Capita!

                Wniosek 3. Także te wszystkie „różowe”, „tulipanowe” oraz „pomarańczowe” rewolucje, jakie nękają w ostatniej dekadzie kraje byłego Bloku Socjalistycznego, zostały zorganizowane przez wysokopłatnych specjalistów od zbiorowego bezmyślenia, z celowym wykorzystaniem niedokształcenia struktur neuronalnych młodych, wychowanych w wielkich miastach ludzi, którzy dzięki ich odpowiednio liberalnej „edukacji” (patrz pkt. 1) mają mniej więcej tyle samo funkcjonalnych połączeń neuronalnych w korze ich półkul mózgowych, co w skórze, ich podobnie półkulistych, zadków!

                Wniosek 4. Ponieważ Oranus – czyli Mocarz Zachodu – jest bóstwem równie potężnym od strony swej działalności konsumpcyjnej jak i wydalniczej, więc w krajach zdominowanych przez tego „Pana” automatycznie musiały zacząć się gromadzić, bez żadnej przesady, góry po-konsumpcyjnego śmiecia, nad którymi się unosi coraz gęstsza warstwa po-konsumpcyjnego kurzu oraz smogu. I to jest właśnie ta „Nowa Ziemia i Nowe Niebo”, o których nadejściu marzył już 2,5 tysięcy lat temu prorok Izajasz (a za nim, w encyklice „Laborem exercens” nasz „prawdziwie polski” papież)!

                Wniosek 5. Dochodzimy do spraw najważniejszych. Otóż wskutek rzeczywistej – lub też udawanej – niewydolności kory mózgowej elit, którym udało się usadowić u „głowy” państw takich jak Polska, Litwa a od niedawna i Ukraina, także i doły społeczne muszą z czasem przesiąkać „zapachem” Żopy przesiąkającym, dzięki mediom, od „góry” społecznej na dół. Nie stymulowane do aktywniejszego życia, odżywiane intelektualną papką typu „junk food” masy, muszą zatem z czasem ulegać coraz większej, zarówno fizycznej jak i umysłowej degradacji, co najlepiej widać w USA, uważające się za Światło Przewodnie („the beacon”) Światowej Cywilizacji. Ludność zatem – i to na wszystkich szczeblach drabiny społecznej – powinna coraz bardziej brzydnąć, jej kształty winny się zaokrąglać od ciągłego siedzenia i to tym bardziej ten proces się musi nasilać, im bardziej dany kraj przez technikę (oraz kult Pieniądza) zostanie opanowany.

Wniosek 6, bardzo już marksistowski. W ustroju liberalnym, zwanym inaczej „społeczeństwem obywatelskim”, wielka własność w sposób automatyczny musi się skupiać w rękach trudniących się lichwą mafii bankowych. W takim zatem, coraz bardziej „globalistycznym” ustroju, muszą w sposób trwały istnieć gigantyczne napięcia społeczne między tymi, którzy się wzbogacili i tymi, którzy dali się okraść. Mafijne elity zatem, by odwrócić uwagę upodlonej sztucznie ludności od swych ukrytych „spiskowych” poczynań – a jednocześnie by nadal się bogacić bez końca – od dziesiątków już lat bardzo skutecznie organizują gigantyczne konflikty narodowo-własnościowo-religijne, na wzór I i II Wojny Światowej (które to wojny zostały „wykreowane” przez Międzynarodówkę Żydowskich Bankierów). Należy zatem oczekiwać, już w niezbyt odległej przyszłości, celowo nie przewidywanej przez „liberałów” i „teologów Procesu” (patrz pkt. 3), kolejnych aktów zbiorowego barbarzyństwa, przy których i Oświęcim i holokaust (czyli całopalenie) Hamburga, Drezna oraz Hiroszimy po prostu zbledną.

                I tak dalej, na drodze rozkwitu globalnego „Lewiatana”, którego elity, kontrolowane przez „madrość pp”, z konieczności mają nie wiele więcej myśli w swych głowach niż w zadkach, na których ustawicznie siedzą. To planowe „zniszczenie świata przyrody” zostało już zapowiedziane bardzo dawno, zarówno w Starym jak i Nowym Testamencie, w tak zwanych „objawieniach” proroczych. I właśnie za wyjawienie Zakrytego Imienia „Pana”, który inspirował pisma rozsławionych przez Biblię „proroków ślepych”, został ukarany Jezus z Nazaretu, zgodnie z II Przykazaniem Dekalogu (patrz poniżej). Ten to żydowski heretyk, na długo przed Karolem Marksem, odważył się nazwać ‘niby-boga’ swych współplemieńców Mamonem. Z tym to przecież „Żopogławem” komunikował się prorok Mojżesz na górze Synaj, o czym najdobitniej świadczy przyniesiony przezeń Dekalog (patrz poniżej).

Tutaj, na wstępie do unowocześnionej wersji tego „Pisma od niby-Boga”, pozwolę sobie przypomnieć, że od pierwszego dnia jego ogłoszenia, ponoć ponad trzy tysiące lat temu, ten sławny Dekalog stał się odbijającą wszelkie podejrzenia „tarczą ochronną”, pod osłoną której ruszały na podbój świata kolejne zastępy hipokrytów, złodziei, psychopatów oraz seryjnych morderców. Nie zapominajmy zatem, że współczesny Jezusowi, rzymski filozof Seneka określił Żydów (wraz z ich Dekalogiem) jako „najbardziej zbrodnicze plemię”, a inny rzymski pisarz Celsus (cytowany przez Orygenesa), omawiając rytuały wczesnych chrześcijan zauważył z obrzydzeniem, iż „oni czczą trupa” (czyli ukrzyżowanego Chrystusa) i że „znowu z Judei wylęgła się kolejna zaraza”.

czwartek, 27 kwietnia 2006
Addendum. Dekalog czcicieli Niby-Boga o zakrytym imieniu Cul-Capita względnie Mamon

kliknij w fotografię, żeby powiększyć, - gross machen

Stefan Kosiewski i dr Marek Głogoczowski, Zakopane 2005

            I. Nie będziesz miał Panów innych niż JA nade mną. Nie będziesz się zachwycał ani ptakami śpiewającymi w przestworzach, ani elegancją koni, antylop oraz saren biegających po polach, ani delfinami pląsającymi w wodzie. Bo JA JESTEM KTÓRY JESTEM, twój PAN ZAZDROSNY i karzę do trzeciego i czwartego pokolenia wszystkich tych, którzy odważą się wielbić drzewa, góry, zwierzęta oraz ciała niebieskie. To wszystko przecież JA TWÓJ PAN przeznaczyłem by służyło Tobie, a nie byś ty temu służył. Nie będziesz zatem, tak jak robią to te bezbożne zwierzęta, doskonalić swych organów ruchu oraz zmysłów, których to organów JA TWÓJ PAN, NIBY-BÓG ORANUS (oral + anus) przecież nie posiadam.

            II. Nie wyjawiaj nierozważnie imienia Mego, zakrytego jak imię mafijnego Capo, czyli ‘niby-boga’ Twego; albowiem ja Pan, czyli twój Don albo Capo, nie zostawi bez kary tego, kto nadużywa imienia jego.

III. Będziesz dzień święty sabbath–sobotę święcił, modląc się do mych Opere Dei – czyli „Dzieł Bożych”. Będziesz to robił w zbudowanych przez mych wiernych „domach bożych” czyli supermarketach, najlepiej w tych należących do szczególnie błogosławionej przezemnie firmy Wal-Mart. Będziesz te me Dzieła (niby) Boże na siebie zakładał i dumnie się z nimi po świecie obwoził, zachwalając wszystkim jakość i użyteczność tych mych osiągnięć Techniki oraz Rozumu – tak jak to robią moi misjonarze, wożąc ze sobą wszędzie Krzyż oraz Biblię, zachwalając nieustannie, nie znającym tej Prawdy poganom, jakość oraz użyteczność mego podstawowego Opus Dei, czyli Dzieła Ukrzyżowania (niby) Bożego.

            IV. Czcij Biblię, jako Ojca Twych (bez)myśli i jako Matkę Narodu Wybranego do panowania nad całą Ziemią, a zatem i nad Tobą.

V. Nie będziesz karał śmiercią błogosławionych przezemnie seryjnych morderców, takich jak Mojżesz, (prez.) Wilson, Begin czy Szaron. Na odwrót, jeśli to będzie możliwe, będziesz się ich starał odznaczać Nobla Nagrodą Pokoju. Nie będziesz usuwał osób niepełnosprawnych na margines Społeczeństwa Obywatelskiego. Na odwrót, będziesz się starał te kaleki wystawiać na widok publiczny, integrować je w życie Twych szkół oraz domów kultury. Bo przecież takie właśnie jednostki, poprzez swe psycho-motoryczne upośledzenie, MNIE ORANUSA-ŻOPGŁAWA, NIBY-BOGA TWEGO i wzorca postępowania Twego, najbardziej przypominają.

VI. Nie będziesz w cudzych łożach spał i kochał się, nie płacąc za to odpowiednio moim kapłanom. Będziesz gardził tą przeklętą przezemnie ludzką bestią (666), zwierzęciem Ezawem, który niedość, że lubił spać, kochać się i polować, nie płacąc za to, to jeszcze nie chciał się posługiwać nawet namiotem, który ja Pan Twój oferuję, za śmieszną doprawdy, promocyjną opłatą, mym wiernym gromadzącym się co sobotę (a nawet i w niedzielę) w halach shopping centrum w Jankach pod Warszawą.

VII. Nie kradnij tego, co odebrał poganom Lud mój umiłowany. Nie będzie ci się marzyć re-nacjonalizacja sprywatyzowanych, przez mój Naród Wybrany, pół, lasów, kopalin, fabryk, banków, szpitali oraz kamienic. Pamiętaj, własność prywatna to rzecz naprawdę święta!

VIII. Pamiętaj, że pożądanie wiedzy, innej niż nauczają moi kapłani, to zbrodnia śmiercią karana. Ciekawość bowiem to pierwszy stopień do piekła. Pamiętaj, że poznanie tego, co złe a co dobre, to „owoc zakazany”, za którego kosztowanie Twój PAN, ŻOPOGŁAW skazał na śmierć Pierwszych Ludzi a potem i Sokratesa i Jezusa i Jana Husa i wszystkich innych śmiertelników, którzy się raczyli urodzić. Pamiętaj, IGNORANCJA TO POTĘGA!

IX. W twych naukowych instytutach nie będziesz praktykował żadnych obrzydliwości w rodzaju arystotelesowskich nauk o ‘celach’, czyli finalizmie postępowania istot żywych, a zwłaszcza nie będziesz kwestionował etyki Narodu, który został przezemnie do Żłoba Wybrany. Ja ORANUS-ŻOPOGŁAW nie posiadam organu zwanego wyobraźnią oraz serca przepełnionego empatią, a zatem i Ty takowe organy winieneś się starać u siebie wytrzebić, dla swojego (czyli Mojego) dobra.

X. Nie pożądaj żadnych rzeczy, które zgromadził w swych bankach i pałacach Naród do Panowania nad Światem Wybrany. Swe oranusjańskie (oral + anus) pożądania kieruj natomiast w kierunku narodów nie znających MNIE, CUL-CAPITA jako Pana. Te kraje pogan JA NIBY-BÓG TWÓJ MAMON daję Ci w posiadanie, abyś się tam mógł nakraść, nagwałcić, nażreć i oczywiście nasrać do syta.

Powyższej kompilacji „świateł przewodnich” Pisma Świętego dokonał

Mglogo/Gasienica

Autor „Wojny Bogów” w 1995 roku

  http://www.szcpv.szm.sk/05/marek.html 

piątek, 24 marca 2006
Odnośnie "metod wychowawczych" stosowanych przez Fundację Batorego
----- Original Message -----
From: Marek Glogoczowski
Sent: Friday, March 24, 2006 11:21 AM
Subject: Fw: Czytajcie dzisiejsza G.W. i Rzepe!

 W dzisiejszej (piątek 24 marca) prasie reżymowej w Polsce znalazły się długie artukuły nt. Białorusi, a w nich informacja, że tamtejsza (reżymowa oczywiście) gazeta Bielarus Siegodnia (d. Sovietska Bielarus) zamieściła artykuł nt. SPISKU polskiej Fundacji Batorego/Sorosa, która ponoć przygotowała całą, silnie nagłaśnianą przez polskie (i nie tylko polskie) reżymowe media, operację pt. "opozycja walczy z fałszowaniem wyborów przez Łukaszenkę",(Tej "Fundacji" obecnego szefa, Aleksandra Smolara, znałem nieco z czasów naszej post 1968 emigracji, ok. ćwierć wieku temu, w Paryżu).

 G.W. i Rzepa pisze, iż w Mińsku wszyscy się zastanawiają, dlaczego tamtejszy "Specnaz" tak długo zwleka z likwidacją "miasteczka namiotowego" na placu Październikowym. No i dzisiaj rano się okazało, po co czekali. W czasie akcji "uprzątania" tegoż miasteczka (chyba po północy dzisiaj, bo w G.W. na ten "gorący" temat nie ma dzisiaj jeszcze ani słowa) Specnaz "złowił" całkiem Grubą Rybę, w postaci b. polskiego ambasadora w Mińsku, pana Mariusza Maszkiewicza, w towarzystwie dwóch "dam do towarzystwa", występujących jako "dziennikarki" G.W. (G.W. czytaj "Gnida Wolności", który to pasożyt mediów należy oczywiście do mafii G. Sorosa).

 No i zachodzi pytanie, na które polska WOLNA PRASA z pewnością nie odpowie. Co robił b. ambasador Lechi(kurwi)stanu, incognito w nocy, wśród ponoć całkiem nieletniej młodzieży biwakującej na Placu Październikowym. Czyżby rozdawał jej li tylko wedlowskie (własność Coca Cola) czekoladki?

 Odnośnie "metod wychowawczych" stosowanych przez Fundację Batorego, załączam dwa me teksty, jeden z 1997 po polsku, drugi z 2001 w tłumaczeniu z angielskiego na rosyjski.

 Przy okazji przesyłam pozdrowienia w 7 rocznicę napaści NATO na Jugosławię (może niektórzy jeszcze pamiętają, iż tzw. USraki prze prawie 3 miesiące waliły w ten niewielki kraj "inteligentne" bomby). Tyran Miloszević "podpadł" Zachodowi z tego samego powodu co Łukaszenko, mianowicie w kwietniu 1990 sabotował przygotowany przez Sorosa (oraz MFW) plan Sachsa-Balcerowicza.

 A więc z privietom, jak widać po dzisiejszej przygodzie b. ambasadora RP w Mińsku, Lechi(kurwi)stan idzie obecnie "od zwycięstwa do zwycięstwa", zarówno  na Bliskim Wschodzie (Irak) jak i na Wschodzie (Ukraina, Bialłoruś) Jewr(y)opy.

 www.marek.glogoczowski.zaprasza.net
lub/or/ou  www.zaprasza.net/mglogo

Dr. Marek Głogoczowski: George Soros i jego “skauci” społeczeństwa otwartego

Marek Głogoczowski

mglogo@poczta.fm

George Soros i jego “skauci” społeczeństwa otwartego

                                                    VADEMECUM  “JAJCARZA”

(tekst publikowany w warszawskim tygodniku Nasza Polska, nr 45, 1997)

Znawca “kontr-kultury” amerykańskich mass mediów, światowej sławy lingwista Noam Chomsky  na trudnodostępnej videokasecie “Manufacturing Consent” (Wytwarzanie społecznego przyzwolenia) celnie zauważa, że bardziej istotne wiadomości o świecie można wychwycić tylko na zupełnym marginesie “informacji” serwowanej nam codziennie przez coraz bardziej zuniformizowaną prasę i telewizję. Co więcej, według znanego szwajcarskiego psychologa Jean Piageta, człowiek musi być odpowiednio przygotowany przez swe wcześniejsze doświadczenia życiowe*, aby te ukryte na zupełnym marginesie rynku mediów fakty dostrzec i zinterpretować.

  Dla mnie mini informacją, w znacznym stopniu wyjaśniającą szeroko podówczas nagłaśniane, masowe demonstracje młodzieży na początku 1997 roku w Belgradzie, była wzmianka Mirosława Głogowskiego, zamieszczona w Przeglądzie Tygodniowym nr 3/97, informująca że trwające az trzy miesiące akcje protestacyjne belgradzkich studentów podsyca miejscowa “niezależna” radiostacja “B 92” (a raczej, B 52) sponsorowana przez Fundację Sorosa. Otóż z nazwiskiem Sorosa wiążą się przemiany demokratyczne nie tylko w “kadłubowej” dzisiaj Jugosławii. W naszym kraju, wśród członków zarządu soroszowskiej Fundacji Batorego - a także i ekskluzywnego “Klubu Europa” afiliowanego przy tejże Fundacji - znajdują się nazwiska aż trojga pierwszych premierów nowej “Euro-Polski” (Mazowiecki, Bielecki, Suchocka). Co więcej, cała “wierchuszka” dzisiejszej Unii Wolności znajduje się wśród członków założycieli kierowanej przez Sorosa, wyraźnie para-masońskiej Fundacji Społeczeństwa Otwartego.

  George Soros odcisnął znak swej intelektualnej jakości także i na najnowszej historii Rosji: przed czterema już laty, gdy “czerwony” Parlament Federacji Rosyjskiej zaczął blokować jelcynowski program reform, ten ustosunkowany na Zachodzie bussinesman osobiście stawił się u Jelcyna, przywożąc mu “dotację” 250 milionów dolarów na kontynuację reform. I tak się złożyło, że zaledwie w cztery dni później, tenże “nieśmiertelny” dzisiaj Jelcyn znalazł wykonawców rozkazu strzelania do zabarykadowanych w gmachu Parlamentu “komunardów”...

            W zrewolucjonizowanym Belgradzie, młodzi “szoroszowcy” (określani przez swych wrogów jako “Soros Jugend”), obrzucili w listopadzie 1996 urzędy publiczne jajami w takiej ilości, że w mieście ponoć zabrakło jajek. Biedni zatem ci “harcerze Sorosa” nie są, a i ta “resztówka” Jugosławii nie wydaje się być tak biedna jak się ją maluje w naszej prasie: w “zreformowanej” Polsce co dziesiąte dziecko chodzi niedożywione do szkoły i tak masowe marnotrawstwo żywności z pewnościa nie przysporzyłoby sympatii temu typowemu ruchowi “złotej młodzieży”. Mówiąc dosadniej, jaja w Belgradzie były rozbijane wyłącznie po to, aby serbscy odpowiednicy amerykańskich “juppies” (joung urban professionals) mogli się jeszcze bardziej wzbogacić, idąc za przykładem naszych rodzimych “jajcarzy”, chociażby tych z “Unii aferałów”, względnie z rodziny telewizyjnych “pampersów”.

Sędziwy dzisiaj Noam Chomsky, w książce poświęconej etosowi obecnych reform (patrz Przegląd Tygodniowy nr 2/97) przypomina, że zarzucanie przeciwnikom politycznym “jajcarstwa” (po serbsku złodziejstwa, oszustwa) stało się obecnie politycznie poprawnym, powszechnie stosowanym chwytem propagandowym, upodobniającym zachowanie się elit władzy do zachowania się, chcących odwrócić uwagę od własnych szwindli, małych złodziejaszków oraz podrzędnych prawników. Zastrzega się on jednak, że aby ten “chwyt wyobraźni” był skuteczny, należy mieć zapewnioną kolaborację co ważniejszych mass-mediów, czego w Jugosławii (w przeciwieństwie do Polski) jak dotąd nie udało się “europejczykom” osiągnąć. Wskutek niedoskonałości tamtejszego ustroju, belgradzcy kandydaci na juppies - czyli “młode wilki interesu” - stały miesiącami po nocach w zimnie na ulicach tego miasta i wyły - a dokładniej, gwizdały - mając nadzieję, że już wkrótce, dzięki międzynarodowej pomocy, przekształcą się w dorosłe “świstaki” (jest to neologizm od wyrażenia “coś świstnąć”).

  Sponsorujący ten rozwój demokracji na Wschodzie, George Soros jest traktowany na Zachodzie jako prawdziwy król afer finansowych (między innymi wykradł on - oczywiście zgodnie z prawem - aż miliard dolarów z Banku Anglii, dzięki udanej spekulacji przeciw funtowi angielskiemu). Wpływowe w USA czasopismo Fortune nadało mu nawet tytuł “Filantropa roku 1996”. Ludzie orientujący się co nieco w podtekstach nowomowy amerykańskich elit oczywiście się domyślają, że słowo “filantrop” - zwłaszcza w środowisku Fortune będącym odpowiednikiem naszego Wprost - znaczy dokładnie to samo co w wulgarnym serbskim języku “jajcarz”. Co ciekawsze, George Soros bynajmniej nie ukrywa gdzie tkwią korzenie jego iście “janosikowych” skłonności do akcji dobroczynnych. To tylko wskutek niechęci naszej rodzimej prasy do zajmowania się tym tematem, tak mało wiemy o bardzo przecież interesujących ideach nie kwestionowanego dzisiaj “Papieża Wielkiego Biznesu”.

  Na czym polega tajemnica sukcesu - zarówno w interesach jak i w polityce - Soros w zdumiewająco szczery sposób się wypowiedział w wywiadzie udzielony szwajcarskiemu L‘hebdo z maja 1993: spekuluję na rozbieżności między rzeczywistością a ludzkimi wyobrażeniami o tej rzeczywistości, aż pojawi się mechanizm korekcyjny, który je zbliża. Co więcej, w tym samym roku 1993 pokazała się na rynku we Francji jego książka “Uratować demokrację na Wschodzie” (tytuł oryginału “Underwriting Democracy”), gdzie przyznaje się on, że zmyślny spekulant nie czeka biernie na pojawienie się rozbieżności między rzeczywistością, a ludzkimi o niej wyobrażeniami. Swą “twórczą” pracą poszerza on tę rozbieżność, by tym lepiej się obłowić: w normalnym biegu wydarzeń trzeba, aby jakiś ruch (zarówno polityczny jak i handlowy, a nawet i naukowy) poszedł wystarczająco daleko, zanim powstaną siły zdolne do skorygowania deformacji (obrazu rzeczywistości) na której się on oparł. Mówiąc dosadniej, według “papieża spekulantów”, im skuteczniej jakaś osoba - względnie grupa ludzka, koteria - zakłamie obraz rzeczywistości, tym dłużej ma ona szansę na utrzymanie się “u żłoba”.

            Z tej soroszowskiej teorii “rozwoju społecznego” logicznie wynika, że w budowanym dzisiaj, pod znanym z niezbyt odległej historii hasłem “Nowej Europy” społeczeństwie otwartym, osobniki umysłowo bardziej niezależne, zdolne do bezinteresownego dzielenia się swymi spostrzeżeniami, winne być izolowane od reszty społeczeństwa, aby nie przeszkadzać w robieniu interesów przez rozmaitych “przyjacieli ludzkości” czyli filantropów. (Z tego właśnie powodu “studenci” w Belgradzie czynili głośne starania by usunąć nie tylko prezydenta Miloševicza, ale i rektora miejscowego Uniwersytetu, który próbował im tłumaczyć, że są manipulowani przez siatkę międzynarodowych “dealerów”. Sam Soros w swej najnowszej książce “Soros on Soros” z 1996 roku przyznaje, że zorganizowany przezeń w USA Instytut Społeczeństwa Otwartego oficjalnie stara się o legalizację handlu narkotykami w tym kraju. Ludzie pamiętający  historię grabieży bogactw Chin za pomocą “wolnego handlu” opium winni zacząć kojarzyć, że ponadnarodowa, soroszowska drużyna “skautów społeczeństwa otwartego” zaczęła już czynić podchody mające na celu złupienie tą XIX wieczną metodą bezmyślnych Amerykanów w wieku XXI).

  Według danych szkoły psychologii Jean Piageta, człowiek - jak i każde inne wyższe zwierzę - jest rodzajem biologicznej maszynki do poznania (“asymilacji genetycznej”) otaczającego go świata. Deformując zatem aktywnie obraz tego świata Georege Soros, na zewnątrz reklamujący się jako filantrop, czyli dosłownie “przyjaciel ludzkości”, jest w ukryciu mizantropem, po prostu tej ludzkości wrogiem. Przez książke “Uratować demokrację” przebija zresztą wyraźnie kult dezinformacji. Będąc na przykład pewnym, że nikt publicznie nie skontruje deformacji zawartej w jego wypowiedzi, Soros w ten sposób tłumaczy “niewypał” reform jakie ponoć on sam, wraz z Jeffreyem Sachsem i Międzynarodowym Funduszem Walutowym przygotował (między innymi) dla Jugosławii. W tym nieszczęsnym kraju program reform został uruchomiony w tym samym momencie co w Polsce, w styczniu 1990 i w kwietniu 1990 sytuacja wydawała się być bardziej obiecująca niż w Polsce (...) Wkrótce potem Milošewicz obrabował Bank Narodowy Serbii i wydał niewiarygodne sumy na swą kampanię wyborczą. Raz wybrany, sabotował reformy i zaangażował się bez reszty w projekt stworzenia Wielkiej Serbii. Niewiele osób wie, że Milošewicz poszedł śladem przetartym już wcześniej, a mianowicie przez Mein Kampf  Hitlera.

  Tymczasem, gdy się zna bliższe szczegóły ciągle nie zakończonej wojny w Jugosławii, to obraz rzeczywistości dość wyraźnie odbiega od jego, dość agresywnie zdeformowanej przez Sorosa wersji:

a)   Bank Serbii został w tym okresie rzeczywiście obrabowany, ale nie przez Milošewicza, tylko przez niejakiego Drasmanovicza, tamtejszego odpowiednika naszego Bagsika, który z łupem miliarda dolarów zbiegł do Izraela (inf. z Le Monde diplomatique).

b)   Milošewicz przerwał “reformę”, gdyż obawiał się, że stanie się tak jak w Polsce i nadzorowani przez profesora Sachsa lokalni ekonomiści skutecznie podetną rodzimą wytwórczość, prowokując ogólne zubożenie ludności przy jednoczesnym gigantycznym wzbogaceniu się rozmaitych “jajcarzy”, całkowicie uzależnionych od swych zaoceanicznych dobroczyńców. (Tych skutków ówczesnej “reformy” do dzisiaj nie zauważył ani nasz “Harcmistrz Wolności” prof. Leszek Balcerowicz, ani afiliowana przy firmie Opus Dei - i pobożna jak to często bywa przy uroczystości Lichwy - pani prezes NBP, Hanna Gronkiewicz-Waltz).

c)   Milošewicz nie miał po co budować w 1990 roku Wielkiej Serbii, jako że podówczas Serbowie żyli we wspólnym państwie. W sytuacji zablokowania “reform” przez Belgrad, “Harcerz Orli” z drużyny Sorosa, prof. Jeffrey Sachs pojechał do Słowenii by namawiać miejscowy rząd do secesji . To właśnie Jeffrey Sachs - który w wywiadzie wyemitowanym przez TVP 1 nie ukrywał, że jest w swej działalności “reformatorskiej” sponsorowany przez Georgea Sorosa - był inicjatorem całego łańcuszka wojen secesyjnych w Jugosławii (inf. z Wprost z 20.03.94).

  d) Rzecz w końcu najważniejsza. To nie Milošewicz poszedł szlakiem przetartym przez “Mein Kampf”, ale to Soros wiernie idzie szlakiem przetartym przez inną, równie ekscytującą (i inspirującą Hitlera) książkę. Przecież to już wróble na dachu ćwierkają, że Jugosławia musiała zostać zgnieciona w ramach budowy Wielkiej Nowej Europy. Według Noama Chomsky’ego, autentycznie niepodległe kraje nie mają prawa bytu w obrębie przestrzeni życiowej (Lebensraumu) kontrolowanego przez Stany Zjednoczone. Dotyczy to także Szwajcarii, zaatakowanej niedawno, wyraźnie na skinienie druha “Niewidzialna Ręka”, przez zastęp mrówcznych “skautów” - po francusku zwanych les éclaireurs -pracowicie dziś rozjaśniających tajniki finansowe tego mrocznego kraju bankierów.

            W swej najnowszej, wydanej w 1996 roku książce o sobie samym (“Soros on Soros”) ten światowej sławy filantrop się chwali iż jego dziełem są praktycznie wszystkie reformy - względnie próby reform - na Wschodzie Europy. Analizując “dzieła boże” przywódców starożytnego Izraela Jezus z Nazaretu nauczał, że “po owocach ich, poznacie ich”. .I tę metodę oceny warto zastosować do filantropijnej działalności naszego “papieża biznesu”, który bez żadnego skrępowania mieni się w swych książkach (dosłownie!) mesjaszem Europy Wschodniej z której emigrował w 1947 roku. Oceniając wyniki reform w Rosji, Soros zauważa iż panuje tam obecnie “kapitalizm złodziejski”; przy omawianiu osiągnięć reformatorskich niezwykle opornej w tej materii Ukrainy - której reformami sterował następca prof. Sachsa, jakiś Szwed nazwiskiem Aslund - możemy wycztać optymistyczne zdanie, że ekonomia tego kraju zaczęła przejawiać nareszcie tendencje wzrostowe, widoczne na razie tylko w dziedzinie ekonomii podziemnej (tzn. mafijnej). Znamy też i w Polsce społeczne koszty niedawnych reform wyrażające się, między innymi, w dwukrotnym wzroście ilości zabójstw między rokiem 1989 a 1996 i aż trzykrotnym wzroście ilości rozbojów w tym samym okresie. Należy się zatem spodziewać, że jeszcze przed końcem swej kadencji  prezydent Bill Clinton udekoruje George Sorosa orderem “za zasługi w rozwoju świata przestępczego na Wschodzie” - tak jak niedawno udekorował Jana Nowaka-Jeziorańskiego orderem za jego zasługi w działalności dla wyzwolenia Polski do “dobrowolnego zniewolenia” przez amerykańskie koncerny tytoniowo-komputerowe. (W końcu Amerykanie, zasadę rządzenia światem za pomocą uzależnionych od Waszyngtonu lokalnych mafii, mają po prostu we krwi: to przecież sam szef FBI Edgar Hoover przywiózł po wojnie do Włoch Lucky Luciano, aby ten odbudował w swym, zagrożonym podówczas porzez komunizm kraju, zniszczoną przez faszystów siatkę mafii sycylijskiej.)

  Pomimo swych propagandowych deformacji, omawiana tutaj twórczość literacka Sorosa posiada niezaprzeczalną wartość poznawczą. Tylko dzięki niej  bystry poszukiwacz (po serbsku “izvidač”) może odkryć, o co właściwie chodzi w tych “Fundacjach Społeczeństwa Otwartego”, którymi nasz filantrop oplótł byłe sowieckie Imperium.  Według niego (celem fundacji) jest stworzenie międzynarodowej siatki... której sercem będzie skomputeryzowana baza danych (osobowych) zezwalających zachodnim Stowarzyszeniom na wyszukanie kandydatów, którzy im odpowiadają. Po prostu, jest to instytucja trochę podobna do agencji towarzyskiej, w której przechowuje się dane tak zwanych “agentów wpływu” gotowych świadczyć swe usługi kolonizującym obecnie Europę Wschodnią zachodnim korporacjom. I nic więcej. O tym, czy produkty tych “dobroczynnych” korporacji nie są przypadkiem na dalszą metę dla ludzi szkodliwe, czy na przykład stosowane obowiązkowo przez te koncerny trudnozniszczalne opakowania nie spowodowały już dzisiaj monstrualnego wręcz zaśmiecenia naszej części Europy, w tych “szkołach korupcji” (jak je nazywa Piotr Ikonowicz) nie ma jakiejkolwiek mowy. Tak jak w przypadku najzupełniej celowego zaśmiecania polskich mass-mediów propagandową dezinformacją, tak i w przypadku wielu innych, pozornie ułatwiających życie masowych produktów (oraz sprowadzanych z Zachodu kultów) mamy do czynienia ze zjawiskami, które coraz bardziej oddalają nas od wzorców zachowania godnego Homo sapiens.

  Dość żmudna lektura upozorowanej na nowo-naukową książki Sorosa z 1993 roku nasuwa jedną generalną uwagę. Opisana w niej metoda zdobywania, czy to pieniędzy, czy wpływów politycznych, za pomocą przypominających harcerskie “podchody” manipulacji rozpowszechnianą informacją, na stałe się już rozpowszechniła w naszej “liberalnej” kulturze (patrz sprawa Oleksego a ostatnio i “agenta” Kwaśniewskiego). Nasza planeta coraz szczelniej jest dzisiaj zapchana mniejszymi i większymi “Sorosami” i każdy z nich kombinuje - na wzór biblijnego Jakuba - jak by tutaj oszukać swych bliźnich  i po ich karkach dopchać się do umiłowanego “żłoba”. Ci przedstawiciele Homo economicus zadomowili się bowiem wszędzie: nie tylko na giełdzie i w polityce, ale także w nauce (zwłaszcza w biologii i filozofii) a nawet i w religii i to nie tylko wśród mnożących się dzisiaj jak grzyby po deszczy sekt komercyjnych.

  Wypracowywane zaś od blisko już trzech setek lat, w dominujących naszą kulturę krajach anglosaskich, społeczne przyzwolenie (po angielsku consent) na totalną, niczym nie skrępowaną kupiecką wolność, musi doprowadzić w swym kumulatywnym rezultacie do całkowitego skarłowacenia się  oraz debilizacji ludności. Zgodnie z teorią rozwoju osobniczego opracowaną przez Jeana Piageta, w naszym nowym, narzuconym nam przez elity kompradorskie ustroju, nie oczekuje nas w przyszłości jakakolwiek “normalność”. Będzie to tylko systematyczne przybliżanie się do ideału społecznych zachowań charakterystycznych dla coraz bardziej zbestializowanych dzieci.

 Marek Głogoczowski

 

* Autor tego artykułu w roku 1957, w wieku piętnastu lat, wraz z delegacją odrodzonego podówczas ZHP, był uczestnikiem IV Smotry (Jamboree, zlotu) Izvidači Jugoslavije w Pale koło Sarajewa. To z tych odległych czasów datują się jego pro-jugosłowiańskie sympatie oraz harcerskie skojarzena “podchodów” - oraz międzynarodowych “harców” - jakim z upodobaniem oddaje się dzisiaj w skali światowej słynny “szczep” druha Sorosa, (który w swym środowisku z pewnością nosi indiański przydomek Wodza “Niewidzialna Ręka”).

               

SZKOŁA SOROSZA

Соросовская международная школа развращения молодежи

Несколько расширенный вариант речи, произнесенной Мареком Глогочевски в молодежном лагере противников вступления в Евросоюз а Любляне, Словения, 26-27 сентября 2001 года

Джордж Сорос - бизнесмен-благотоворитель, чья деятельность широко известна специалистам. В США он руководит Интститутом Открытого Общества, в бывшем советском блоке у него есть ряд подобных учреждений, в Польше оно именуется Фондом Батория , в честь польского короля. Эти "благотворительные" учреждения оказывают (и оказывали) существенное влияние на состав всех правительств в послекоммунистической Восточной Европе, особенно в крупных странах - в Польше, где фонд Сороса был связан с тремя первыми "независимыми" премьер-министрами (Мазовецкого, Билецкого, Сучека); в России соросовскими "мальчиками" были такие ярые реформаторы, как Гайдар, Кириленко и Немцов. В своей книге 1993 года "Поддерживая демократию" Сорос утверждал, что он - вместе с со своим сообщником профессором Джеффри Саксом - подлинный отец (или скорее "крестный отец-мафиози") всех этих реформ, которые мы в Восточной Европе вынуждены терпеть.

Сегодня фонд Сороса связан в Польше с самым влиятельным изданием "Газета Выборча", которая проложила в 1989 году дорогу к победе "Солидарности" над ПОРП, коммунистической партии, находящейся сейчас в упадке. В Словакии с невидимой империей Сороса связана телестанция "Маркиза", которая помогла убрать во время выборов 1998 года якобы недемократическое правительство Мечьяра. В Сербии фонд Сороса действовал в Косово до начала натовских бомбардировок как Гражданский Центр в Приштине, который боролся за национальную независимость местного албанского большинства, а в Белграде ему до сих пор принадлежит знаменитое Радио В92, сыгравшее важную роль в студенческих бунтах против Милошевича в 1996/7 годах (затем, в октябре 2000 годо оно помогло "цивилизованному" - с помощью бульдозеров и поджога парламента - свержению последнего социалистического правительства в Европе). Сейчас многие интеллектуалы, связанные с фондом Сороса, занимают ключевые позиции в экономических и культурных учреждениях бывшего Восточного Блока, в Будапеште фонд владеет целым Центральноевропейским университетеом. Джордж Сорос играет важную роль во внешней политике США, в 1980 году он организовал, вместе с близкими помощниками Збигневом Бжезинским и Мадлен Олбрайт "Национальный Фонд Демократии" (НФД; более известный в своей английской аббревиации как NED - прим ред.), своего рода совместное предприятие ЦРУ и частного капитала.

Лучше всего подвел итоги гуманитарной деятельности Сороса в Юго-Восточной Европе Жиль Д Аймери в статье "Карта деятельности банды правочеловеков на Балканах", опубликованной 23 июля 2001 года в "За завесой законности и гуманитарных идей прячутся те же самые люди и организации, вроде "Интститута Открытого Общества" миллиардера и -как его всегда именуют - благотворителя Джорджа Сороса, Фонд Форда, Институт Мира США, НФД (NED) и многие другие, финансируя и используя целую кучу хорошо известных НГО вроде Ньюман Райтс Уотч, Эмнисти Интернешионал, Интернешeнал Кризис Груп и т.д., как и менее знаменитых организации... Но среди всех них сверкает звезда первой величины - сам Джордж Сорос, который, как гигантский спрут, протянул свои щупальца по всей Восточной Европе, Юго-Восточной Европе, Кавказу и другим республикам бывшего СССР. При помощи всех этих групп возможно не только подавать, но создавать новости, повестку дня и общественное мнение для достижения дальнейших целей, которые вкратце можно определить как контроль над миром, его природными богатствами и продвижения единой модели совершенного мира, сделанной в США.

Несмотря на такую неустанную благотворительность, широкая публика о нем практически не знает. Во время нашей встречи в Любляне молодые противники Евросоюза 20-25 лет практически игнорировали имя Сороса. Мой ровесник - 59-летний швецарский друг из Цюриха - написал мне, что в его хорошо осведомленной стране не более 2% населения знают об миллиардере. В Польше наверняка не более 10% населения известно, кто подлинный автор широко ненавидимых "реформ Бальцеровича". Несмотря на это невежество "образованных" людей, Сорос играет роль "миссионера" в мировом масштабе: согласно данным Шиллеровского института "человек Сороса" в Европейской Комиссии -профессор Романо Проди, которого в Малайзии объявили в розыск за колоссальные финансовые махинации, а в Италии он персона нон грата по тем же причинам. Ясно, что все это - только вершина айсберга мошенничеств в которых наш миллиардер-благотворитель-политик замешан (или был замешан).

Тайну своего успеха мирового спекулянта Джордж Сорос объяснил в неожиданно честном заявлении в интервью, данном швецарскому еженедельнику "Ль ебдо" в мае 1993 года. Он сказал : "МОЯ СПЕЦИАЛЬНОСТЬ - РАЗРЫВ МЕЖДУ РЕАЛЬНОСТЬЮ И ИМИДЖЕМ ЭТОЙ РЕАЛЬНОСТИ ДЛЯ ПУБЛИКИ, ДО ТЕХ ПОР, ПОКА НЕ ПРОИСХОДЯТ ПОПРАВКИ, СБЛИЖАЮЩИЕ ИХ". Умелый спекулянт не ждет у моря погоды, пока такой разрыв образуется сам. Напротив, своим "творческим инвестированием" он сознательно расширяет эту пропасть между "реальной реальностью" и ее изображением для масс (говоря простым языком, хороший спекулянт, зная принципы фондовой биржи, внушает людям ложь - или, вежливее, ДЕЗИНФОРМАЦИЮ - чтобы получить прибыль).

Эта "либеральная" идея сознательного создания фальшивой картины мира - с целью получения политической власти - также развивается в книге Сороса "Поддерживая демократию" (во французском переводе "Поддерживая демократию на Востоке"). Он, например, пишет следующее : "В нормальных обстоятельствах необходимо, чтобы движение (политическое, но также коммерческое, научное и религиозное - М.Г.) продвинулось достаточно далеко, прежде чем появятся силы, способные исправить искажение (образа реальности), на котором это движение основано". Переведя это заявление на обычный язык, это значит, что чем агрессивнее человек (или группа, вроде мафии) способны лгать о действительности, тем дольше они могут оставаться у власти (то же самое утверждал Геббельс 70 лет назад : чем больше ложь, тем лучше она действует).

Джордж Сорос даже подробно объясняет, как работает созданная им программа "американизации" Восточной Европы. Он сообщает в "Поддерживая демократию", что за благотворительной идеей создания фондов Открытого Общества скрывается "создание международной сети...в центре которой будет компьютеризованная база данных, позволяющая западному международному обществу найти подходящих кандидатов". Короче, все эти воспитанные Соросом (внесенные в компьютерную память) молодые люди готовятся на роль "агентов влияния", действующих в духе японских гейш. Эти "яппи" (от англ. young professionals - молодые профессионалы - прим ред.), используя свое знание языков и многочисленные, хотя и неявные связи с бюрократиями в странах-мишенях, облегчают проникновение в свои страны не только западных ТНК, но и западных субкультур и западного потребительства соответствующих одобренных товаров.

Первый раз я услышал о развращении фондом Сорооса молодежи из уст Петра Иконовича, главы польской соцпартии, который моложе меня лет на 20. Как все это организовано? Обычно это напоминает дрессировку, когда щенка приучают лаять на "чужого". В процессе "образование" соросовской молодежи (соросюгенд) "пищевое подкрепление" состоит из компьютеров, щедрой оплаты учебы, роскошных автомобилей и приглашений на обеды и семинары в шикарных отелях. В основном этого достаточно для того, чтобы купить не то что юнцов, но и взрослых "интеллектуалов". Например, несколько лет назад бывший министр финансов Польши Гжегож Колодко написал об этом в сатирическом еженедельнике "Нет". Он рассказал историю как "знаменитый инвестор"(имя он не решился назвать) смог купить, потратив всего несколько десятков миллионов долларов на варшавскую "элиту", польский банк Хандлови, стоивший полтора миллиарда долларов.

Главная задача всех этих "сторожевых собак" открытого общества из фонда Батория - "лаять" ( в лад с голосом их хозяина) на всех, кто может повредить Частной Собственности их кормильца-повелителя. Наблюдая за журналистами, связанными с этими организациями, нетрудно заметить, как их энергия и чувство юмора используется для непрерывной, однообразной клеветы на тех руководителй, которые пользуются подлинной общественной поддержкой. (Например, сербский "Отпор" [компрадорская студенческая организация - прим ред.] или похожие нападки на Лукашенко в Белоруссии).

После того, как специалисты убраны со своих постов в стране-мишени, ее разграбление бандой "мировых инвесторов" может идти полным ходом, благодаря полным идиотам (вроде президента Валенсы и премьер-министра Бузяка в Польше) или оппортунистам (как Джинджич в Сербии, см. http://www.left.ru/2003/6/collon82.html)), которых посадили на место главы государства. Очевидно, что для получения общественного (то есть СМИ) согласия на эти реформы, все более законопослушные и честные кандидаты должны исчезнуть с политической сцены. Обычно для этого достаточно обозвать их "коммунистами, фашистами, реакционерами и популистами", но в отдельных случаях необходимо похитить их и отвезти в Гаагу (или попросту уничтожить их "невидимыми эскадронами смерти" - в Сербии после свержения Милошевича около 20 человек были убиты таким "открыто общественным" способом). Лучшее и кратчайшее описание общего направления движений этих "реформ" дал мне в мае 1999 года старый профессор славянского литературоведения Владимир Божков из Скопье в Македонии. В это время он наблюдал почти ежедневно бомбардировщики В-52, летящие в направлении его бывшей родины. Под впечатлением этого технологического зрелища он сказал мне во время нашей встречи в Москве: Они хотят убить всех мыслящих людей. Я думаю, что это именно это - цель наших обожаемых "Глобальных Инвесторов". Сама этика "дезинформации как оружия выживания и завоевания" принадлежит этой "аристократической" манере поведения, которая автоматически вырабатывается среди биржевых дельцов. Уже в 1813 году братья Йоханнес и Натан Ротшильд, искусно пустив ложный слух о результатах битвы при Ватерлоо на парижской и лондонской бирже, сумели "заработать" зараз 40 миллионов франков, что сделало их семью богатейшими банкирами Европы (между прочим, по данным Шиллеровского института, Джордж Сорос сотрудничает со знаменитой банковской группой Ротшильдов).

 Итак, в заключение я хотел бы кое-что подчеркнуть. Сократ утверждал, в отличие от библейской концепции первородного греха, что люди не злы по природе, но творят зло по неведению. Фондовая биржа по определению - место, где ДЕЗИНФОРМАЦИЯ (или последствия невежества) служат основным источником обогащения "инвесторов". Подражая звездам биржи вроде Джорджа Сороса, каждый день все новые и новые "молодые алчные волки" грязнят планету своей ложью, надеясь достичь своего мелкого, эгоистичного счастья. Именно биржа распространяет во всех направлениях Ложь - и неизбежно также Зло и Безобразие - которые стали наглядными символами Нашей Цивилизации. (Между прочим, те самые В-52, которые произвели такое впечатление на профессора Божкова, я вижу сейчас над Татрами, они возращаются в Германию после выполнения "антитеррористической" миссии в Афганистане.)

Биржи и банки были разрешены только в 16 веке религиозными реформаторами, грезящими "Новым Иерусалимом". Мы можем различить образец этих современных "храмов лжи" в древнем иерусалимском храме торгующих два тысячелетия назад. В то время еврейские инакомыслящие считали этот храм лицемеров "разбойничьим вертепом". Это выражение можно считать "приближением к реальности", и быть уверенным, что ничто не изменится к лучшему в нашем Бравом (только посмотрите на американских военных) Мире, пока мы не вышвырнем Глобальных Инвесторов с нашей родной земли.

Перевод Аллы Никоновой 

poniedziałek, 14 listopada 2005
Czego ten „orzeł ekonomii” Balcerowicz dokonał?

   Kulminacyjnym elementem „Parady Niepodległości” w Warszawie, 11 listopada br. był

http://de.groups.yahoo.com/group/kulturzentrum/message/509 

nie „apel poległych” w wojnach 1 połowy wieku XX-go, ale tradycyjne przyznanie odznaczenia „Orła Białego” szczególnie zasłużonym dla Polski i Europy osobom. Jak pamiętam, to odzanczenie w latach ubiegłych otrzymał, m.innymi, szef Radia Wolna Europa, w czasie II wojny agent angielski, a potem amerykański propagandysta Nowak-Jeziorański, oraz sekretarz generalny NATO Xavier Solana,, który wydal rozkaz trwających przez trzy miesiące w 1999 roku bombardowań Jugosławii, Order ten dostalitakże i profesorzy Bronisław Geremek oraz Leszek Kołakowski, ten ostatni zapewnwe za całokształt swej pracy twórczej,„od stalinisty do liberalnego dekonstrukcjonisty” marksistowskiej filozofii.

 Jeśli chodzi o profesora Leszka Balcerowicza (którego uhonorowano tą prestiżową nagrodą jednocześnie ze światowej sławy „de-kompozytorem” muzyki, Krzysztofem Pendereckim), to „Gazeta Wyborcza”, w artykuliku pt. „Balcerowicz musi zostać”, stwierdziła ogólnikowo, że obecny prezes NBP był „autorem i realizatorem programu uznanego w świecie za wzorcowy model transformacji gospodarczej dla całej Europy Środkowo-Wschodniej”.

 Czego jednak w szczegółach ten „orzeł ekonomii” Balcerowicz dokonał? Na ten temat G.W. uroczyście zamilczała, podobnie jak na temat tego, że program Balcerowicza przygotowywał w latach 1980 cały zespół ekspertów z Banku Światowego, a w szczególności Jeffrey Sachs, wynajęty do tego celu przez finansistę-filantropa Georgie Sorosa, założyciela pro-polskiej „Fundacji Batorego”. Dzięki takiemu wsparciu zza granicy, już na początku lat 1990 uzyskaliśmy:

 a/ Trwałą likwidację w Polsce najbardziej wymagających hi-tech przemysłów, szczególnie przemysłu elektronicznego. Owczesną, będącą na średnim światowym poziomie, produkcję zakładów „Eltry”, „Unitry”, „Radmora” itd. zastąpiono radiami, telewizorami a z czasem i komputerami sprowadzanymi z „nie reformowanych” Chin Ludowych.

 b/ Obniżenie o kilkadziesiąt procent wydajności polskiego rolnictwa, w 1990 roku pogłowie np. owiec udało się „szokowo” zmniejszyć z 4 mln sztuk do 80 tysięcy, produkcja mleka w Polsce obecnie to zaledwie 2/3 tego co produkowano w PRL.

 c/ Likwidację gigantycznego przemysłu włókienniczego w „polskim Manchesterze” w Łodzi, co przypomniało dokonaną 150 lat wcześniej, po wkroczeniu Anglików do Indii, udaną likwidację hinduskich manufaktur w Dacce, produkujących przed nadejściem Anglików więcej wysokojakościowych tkanin niż ówczesny angielski Manchester.

 d/ Rozdanie za „odczepne” resztek zbudowanego w PRL przemysłu ciężkiego w ręce ponadnarodowego kolektywu „inwestorów-gangsterów”, przy jednoczesnym „wyzwoleniu z pracy” milionów Polaków. Z tych bezużytecznych w nowym ustroju obywateli zorganizowano wielomilionową armię emigrantów, głównie do krajów „nadzorujących” polską Rację Stanu (USA oraz Anglia). Zdziesiątkowani liczbowo przez „reformy”, (jeszcze) polscy żołnierze prostytuują się obecnie (bez żadnej przesady) w Iraku, w ramach realizacji kolonialnych interesów oligarchii tych właśnie dwóch anglosaskich, „wybranych przez Boga” krajów.

11/11/2005 - Order „Bialej M.” dla L. Balcerowicza
   

 I tak dalej. Nietrudno zauważyć, że tak jak Penderecki dostał „Orła Białego” za dekonstrukcję zasad harmonii w muzyce, tak Balcerowicz go dostał za udaną 'dekonstrukcję' spoleczno-ekonomicznej tkanki państwa polskiego. Ale nie tylko za to osiągnięcie. Jak pamiętam ze stycznia 1990, na początku realizacji „swego” planu, doktor podówczas Balcerowicz przyrzekał, iż bezrobocie (uprzednio nie istniejące) wzrośnie przejściowo tylko do 4%, by w kilka miesięcy później już móc się „pochwalić”, że wynosi ono „zaledwie” 20%. I takiej kłamliwej LUDZKIEJ MENDZIE nadaje się obecnie order „Orła Białego”! Zatem i cała procedura przyznawania starych polskich odznaczeń „za odwagę”, oraz za „działanie na rzecz Polski” została w roku 1989 bezwzględnie ‘zdekonstruowana’. Sterowany przez CIA, Mossad i M16 gang „polityków, biznesmenów, przedstawicieli SS (Służb Specjalnych) i gangsterów” – cytuję wypowiedź programową obecnego premiera Marcinkiewicza – celowo hańbi te piękne polskie odznaczenia, nadając je zwykłym kanaliom. I to kanaliom będącym na usługach zaatlantyckiego Super Imperium, swym ustrojem przypominającego starożytną kupiecką Kartaginę, gdzie „pieniądz był Bogiem”.

Stare tradycje Rzeczypospolitej – zarówno tej Szlacheckiej jak i tej Ludowej – trzeba jednak starać się zachować, na przekór w/wym. zmianom ustrojowym, jakie nastąpiły 16 lat temu. Dlatego proponuję, by wszystkie wyższe odznaczenia nadane po roku 1989 otrzymały odpowiednio zmodyfikowane nazwy. To też jest przecież polska Tradycja. W PRL na przykład dawano ordery „Za umacnianie władzy ludowej”, więc dlaczego nie nadawać analogicznych orderów bohaterom niedawnych Zmian Ustrojowych w Polsce i na Świecie?

 Zgodnie z Tradycją sprzed 1989 roku, na przykład generałom wracającym z Iraku winno się nadawać ordery nie „Virtuti Militari” (bo na takie ordery ta banda kondotierów oraz przemytników w ogóle nie zasługuje), ale uczciwie „Za umacnianie władzy USA oraz Izraela na Bliskim Wschodzie”. Ponieważ zaś w samej Polsce, od lat blisko już 20 rządzą pospolite ludzkie mendy w rodzaju obecnego prezesa NBP, a zatem i ordery, jakie sobie te „orły finansów” rozdają, winny mieć odpowiednio do zasług skorygowane nazwy, np. „Order Białej Mendy”, zamiast orderu „Orła Białego”, względnie dumny order „Polonia ad Orbis Bancarum et Judeorum Mafia Restituta”, zamiast biednego „Polonia Restituta” sprzed wieku.

 W ten sposób bardzo szybko dojdziemy do zrozumienia, co się przydarzyło w Środkowo-Wschodniej Europie w ciągu ostatnich dwóch dziesięcioleci. (Patrząc szerzej, jest to program realizowany już od co najmniej nawet dwóch stuleci.) Po prosu zarówno u nas, jak i w Rosji nie mówiąc już o Stanach Zjednoczonych, systematycznie zaczęły przechwytywać władzę BIAŁE MENDY, których interesów „Gazeta Wyborcza” jest w Polsce dzisiaj naczelnym organem Kontroli Myśli. Te „białe mendy” rozwaliły przed kilkunastu laty jeden z najlepiej uprzednio prosperujących w Europie krajów, czyli Jugosławię, a obecnie przymierzają się do „rozwalenia” Białorusi, w której mieszkańcy – choć są z nazwy kraju „biali” – nie dali się, jak dotychczas, przez te ‘pasożyty ludzkości’ upodlić.

 Patrząc na świat szerzej, to te BIAŁE MENDY zorganizowały spektakularne wydarzenia 11 września 2001 w Nowym Yorku i to oni (a raczej „one”) są odpowiedzialne za bomby, jakie wybuchły w madryckich pociągach 11 marca 2004, a potem w londyńskim metrze w roku 2005. Zrobiły to po to, by mieć pretekst do ataku na „Heartland”, czyli „serce” Azji, usytuowane w Afganistanie, oraz na Irak – czyli dawny Babilon – z którego można będzie kontrolować wypływ złotonośnej, kontrolującej ekonomie świata, ropy na całym Bliskim Wschodzie.

Kilka dni temu otrzymałem z Italii periodyk „EUROASIA – Rivista di Studi Geopolitici”, zawierający artykuł „Genesi biblia della Rivoluzione Iperborghese” (Geneza biblijna Rewolucji Hiperburżuazyjnej) sygnowany mym nazwiskiem. Już z sam tytuł tego tekstu sugeruje, że klasa Hiperburżuazji, która „jak ćma z poczwarki” nagle się wyległa na całym świecie po „pierestrojce” Gorbaczowa, swe plany rozboju ma już genetycznie zapisane w Wielkiej Księdze Białej Mendy jaką jest „nasza” Biblia.

 Z podobną tezą wystąpił mniej więcej w tym samym czasie mój przyjaciel z Izraela Izrael Adam Shamir. W artykule „The Elders of Zion and Masters of Discourse” (Starszyzna Syjonu i Władcy Treści Przemówień), opublikowanym dwa lata temu w „Word Affairs”, publikowanym w Indiach, utrzymuje, że kolonizujące nasz świat „białe mendy” w rodzaju Fundacji Batorego-Sorosa, swą mądrość czerpią z anonimowego pamfletu sprzed stu lat „Protokoły Starszyzny Syjonu”. (Ten pamflet zawiera, między innymi, balcerowiczowski plan ‘podcięcia’ rolnictwa w każdym, kolonizowanym przez Globalną Białą Mendę, kraju)

 Rzeczony artykuł Shamira znalazł się w opublikowanym niedawno we Francji zbiorze esejów „L’autre visage d’Israel” tegoż autora. Na reakcję „bialej mendy”, trzymającej Francję w swych kleszczach, nie trzeba było długo czekać. Książka Izraela Shamira, wskazująca skąd się bierze dzisiejsza „globalizacja”, została we Francji 2 listopada br. zakazana, a jej wydawca skazany na grzywnę 23 tysięcy euro i karę trzech miesiący więzienia.

Z tego powodu, z okazji niedawnego, obchodzonego obecnie 11 listopada, „Święta Zwycięstwa Globalnej Mendy (Orbis Bancarum et Judeorum Mafia) w Polsce”, zdecydowałem się przypomnieć opracowany niedawno przez pana Wojciecha Wlazińskiego z Chicago, znamienny tekst napisany i opublikowany USA w 1928 roku, a więc w dziesięć lat po „zwycięskim” traktacie Wersalskim. Jest to ironiczny pamflet antyjudaistycznego publicysty żydo-amerykańskiego Marcusa Eli Ravage. Wskazuje na nieskończona wręcz głupotę rzymskich chrześcijan, którzy wraz ze swą religią obowiązkowo rozwlekają po całym świecie zarazę tej podobnej do wyblakłych maleńkich krabów, pasożytniczej MENDY. Tej właśnie MENDY prorocy w Biblii samo-utożsamiają się z „ludem bożym”, powołanym do tego by ślepo egoistycznie „mnożyć się i panować”, eksploatując dla swych zwyrodniałych potrzeb wszelkie na tej ziemi stworzenia i wszelkie tej ziemi naturalne zasoby.

 Uwaga. Jakby ktoś jeszcze nie „chwytał”, o co mi, jako renegatowi religii katolickiej chodzi, pozwolę sobie przytoczyć odpowiedni cytat z encykliki Laborem exercens z września 1981 roku:

Człowiek jest obrazem Boga miedzy innymi dzięki nakazowi swego Stwórcy, by czynił sobie ziemię poddaną, by panował nad nią. … Słowa o « czynieniu sobie ziemi poddaną » wskazują na wszystkie zasoby, które ziemia kryje w sobie, a które przy pomocy świadomego działania człowieka mogą być odkryte i celowo wykorzystywane przez niego. Tak więc owe słowa, zapisane już na samym początku Biblii, nie przestają nigdy być aktualne. … Praca jako proces, poprzez który człowiek i ludzkość « czyni sobie ziemi poddaną », tylko wówczas odpowiada temu podstawowemu pojęciu z Biblii, gdy równocześnie w tym całym procesie człowiek ujawnia siebie jako tego, który « panuje », i potwierdza siebie jako tego, który « panuje »

I tak dalej, dobrze znany „Solidarności” bełkot na temat „samej etycznej istoty pracy”.         

Amen, M.G. 13 listopad AD 2005.

--------------------------------------------

 (...)

Tyle Wojciech Wlaziński. (o pełen jego tekst prosze prosić na netpol@interaccess.com .) Ja proponuję porównać, tę przytoczoną powyżej opinię W.W., o napełniająch swój lud  egoistyczną pychą kapłanach Izraela, z cytatem z "Laborem exercens"z 1981 roku, przytoczonym przezemnie jako "Uwaga!" do tekstu głównego Order „Bialej M.” dla L. Balcerowicza.

 

Pozdrowienia,

 

Marek Glogoczowski

www.marek.glogoczowski.zaprasza.net
lub/or/ou  www.zaprasza.net/mglogo 

 

----- Original Message -----
Sent: Monday, November 14, 2005 11:49 AM
Subject: Order "Bialej M." dla L. Balcerowicza
 
poniedziałek, 07 listopada 2005
„słońce” zaczęło świecić w Polsce bez przerwy tylko dla bogaczy

Dr Marek Głogoczowski:

 Katedra Filozofii, Pomorska Akademia Pedagogiczna w Słupsku

 (Referat wygłoszony na konferencji "Wychowanie dla przyszlości", PAP, Słupsk, 25.06.2005)

         Jednym z celów, organizowanemu przez każde państwo systemu edukacyjnego, jest udane przystosowanie się dorastających obywateli do życia w reprezentowanym przez to państwo ustroju społecznym. Gdy w Polsce, przez prawie pół wieku, obowiązywał ustrój socjalistyczny, to ten ustrój, poprzez upaństwowienie (nacjonalizację) podstawowych gałęzi życia ekonomicznego, nie dopuszczał do pojawienia się zbyt wielkich różnic w stanie posiadania obywateli. W tym okresie zdobycie wykształcenia było uzależnione li tylko od indywidualnych zdolności dorastających młodych ludzi oraz ich chęci do nauki, sprawa statusu ekonomicznego rodziców była sprawą drugorzędną. Pod koniec 1968 roku, po wydarzeniach „studenckich” w marcu tegoż roku, wprowadzono nawet na pewien okres „punkty za pochodzenie”, stanowiące dodatkową zachętę do studiów dla młodzieży pochodzenia robotniczego oraz wiejskiego.

         Wszystko to się zmieniło w roku 1990, kiedy to, pod hasłem „reform” przystąpiono do gruntownej reorganizacji, na wzór anglosaski, państw Europy Środkowej i Wschodniej. Zgodnie z pospiesznie przyjętą podówczas, importowaną z USA oraz Anglii zasadą wolności, przysłowiowe „słońce” zaczęło świecić w Polsce bez przerwy tylko dla bogaczy, natomiast dla mniej obrotnych w gromadzeniu kapitału zaprojektowano ciągły „deszcz” nie zapłaconych rachunków. W przypadku wykształconej młodzieży jedyną możliwością ucieczki przed tym „ciągłym deszczem” stała się obecnie zarobkowa emigracja, kierowana głównie do „zarządzających” dziś Polską krajów anglosaskich, Anglii oraz USA. Po zgaszeniu „świateł Rozumu”, jakie rozbłysły na Wschodzie Europy po „rewolucji proletariackiej” na początku wieku XX-go, wyspecjalizowane w kontroli masowej wyobraźni agencje – jak na przykład Fundacja Batorego/Sorosa – zaczęły dbać w krajach byłego obozu socjalistycznego o odpowiedni poziom „ciemnoty” duchowej, rozjaśnianej wybiórczo przez nie kończące się obrzędy ku czci Przywódcy Religijnego cywilizacji Zachodu.

O tej sprawie rozwarstwienia się ekonomicznego społeczeństw post-socjalistycznych na wąską grupę ultra bogatych, kosmopolitycznych elit, oraz coraz szersze masy sztucznie sproletaryzowanej biedoty, pisał już blisko dziesięć lat temu mieszkający od 1968 roku na Zachodzie socjolog Zygmunt Barman w artykule „Komu globalizacja a komu glolokalizacja” ([1]). Sprawę wtórnej „proletaryzacji duchowej”, wynikłej z narzucenia państwom Europy Wschodniej „gorszego niż jarzmo tataro-mongolskie” dyktatu Zachodu, dostrzegł także były radziecki dysydent Aleksander Zinowiew w swych felietonach publikowanych przez „Revue Immobiliere” (Przegląd Nieruchomości) w Szwajcarii ([2]), a także w bardzo wrogiej „Zachodowi” książce „La grande rupture” (Wielkie zerwanie) opublikowanej w Lozannie w roku 1999 ([3]).

         O tej bardzo istotnej sprawie, narastającego obecnie w sposób lawinowy, rozwarstwiania się świata ludzi na hiper-bogate „elity” i na coraz bardziej upokarzane kulturowo i ekonomicznie masy, mówił na niedawnej konferencji w Kijowie mój znajomy z Izraela, pisarz Izrael Shamir. Według niego, model społeczeństwa, jaki obecnie testuje się w „dwójpaństwie” Palestyna-Izrael, ma być rozpowszechniony wkrótce w skali całego globu. Pozwolę sobie zacytować tutaj fragmenty jego najnowszych książek „Flowers of Galilee” (Kwiaty Galilei) oraz „Pardes, an etude In Cabbala” (Raj, studium kabalistyczne) z 2004 i 2005 roku:

Izrael/Palestyna stanowi model świata, jaki Amerykanie pragną zrealizować. Są w nim chłopi i ich stada zdychające z pragnienia, a na szczycie wzgórz mamy wille, każda z basenem dla Narodu Wybranego. Ten kraj ma wielką armię oraz pracowników pozbawionych jakichkolwiek praw. W celu zamiany całego świata w Palestynę, oni (Amerykanie) rozpoczęli III Wojnę Światową przeciw Trzeciemu Światu.” ([4])

…„Spójrzmy na Tel Aviv, którego jedna czwarta mieszkańców to gastarbeiterzy ze Wschodniej Azji, Wschodniej Europy oraz Afryki. Kapitalistyczni globaliści chcą mieć „giętką” (flexible) siłę roboczą, którą będą mogli przenosić dowolnie z kraju do kraju. Jako rezultat, podział między tymi, którzy posiadają i tymi, którzy nie posiadają się rozszerza, czego świecącym przykładem jest Izrael. Tutaj górna jedna piąta ludności zarabia 21 razy więcej niż dolna jedna piąta (w porównaniu z 11 razami więcej  w USA). Ta cecha czyni Izrael krajem szczególnie umiłowanym przez nie-żydowskich (goim)  czcicieli Mamona.”([5])

Edukacja „rozwolniona” (liberalna) dla potrzeb społeczeństwa o „dwóch szybkościach”

 
1 , 2
Zakładki:
EU-Fotos
FREUNDE - PRZYJACIELE
IN POLEN - W POLSCE
KOSIEWSKI
Księga - Gästebuch
KULTUR
LITERATUR
Narodowi socjaliści - komuniści - inne
NASZE - UNSERE
POLONIA i Polacy za granicami RP
SOWA
SOWA RADIO
SOWA VIDEO
UNIA & POLSKA
YES - POLAND
www.flickr.com
stefan_kosiewski pod ochroną prawa - unter dem Denkmalschutz * 41- 250 Czeladź, Polen photoset stefan_kosiewski pod ochroną prawa - unter dem Denkmalschutz * 41- 250 Czeladź, Polen photoset
statystyka

Grab this swicki from eurekster.com