|
Bóg, Honor, Ojczyzna. Ojcowizna otwarta na świat - od 1999 jako biuletyn Konserwatysta Małopolski ISSN 1773-3946
poniedziałek, 04 grudnia 2006
Być może jednak sytuacja jakoś "cudem" zmieni się po nastepnych wyborach,
Szanowny Panie Prezesie, Szanowny Panie Januszu! Otrzymałem "forwardem" Pana list do Pana Prezesa Kosiewskiego i chcę Panu powiedzieć, że prawie całkowicie się z Panem zgadzam, co do obecnej sytuacji jaką mamy w Polsce. Jest ona doskonale zafałszowana w mediach i przeciętny nasz rodak, ba nawet uznawane w naszym patriotycznym obozie Z wyrazami szacunku i pozdrowieniami Jan Szarliński
czwartek, 09 listopada 2006
Oby to zaowocowało pozytywną zmianą polityki amerykanskiej w Stanach i w Świecie
Prof. dr hab. inż Jan Szarliński, the President of the Ours Future Poland Society with Mr. Stefan Kosiewski, the President of the Polish Culture Centre in Germany - Krakow, 5. January 2006 Szanowny Panie Prezesie! PONS GAULI european society czwartek, 09 listopada 2006
sobota, 26 listopada 2005
do Prof. Iwona C. Pogonowskiego
Szanowny Panie Profesorze! Stowarzyszenie Nasza Przyszłość Polska
sobota, 12 listopada 2005
Szef Samodzielnego Zakładu Podstaw Konstrukcji Budowli Wodnych Politechniki Krakowskiej
Prof.dr hab.inż. Jan Szarliński Kraków, dnia 26 października 2005 r. Ul. Widok 20 m.22 31-564 Kraków
Szanowny Pan Prokurator Janusz Niziołek Prokuratura Rejonowa w Krakowie-Śródmieściu Wschód
oraz
Szanowny Pan Poseł na Sejm RP Zbigniew Wassermann z prośbą o interwencję
Dotyczy: Nieprawidłowej i korupcjogennej decyzji o przebudowie mostu drogowego na Stopniu „Kościuszko” na rzece Wiśle, w ciągu drogi szybkiego ruchu Balice – Swoszowice W ślad za moim pismem do Prokuratury w Krakowie z dnia 07 czerwca 2005 r. przesyłam Pani Prokurator dotatkowe informacje w przedmiotowej sprawie. Do Pana Posła zwracam się z prośbą o interwencję w tej sprawie, tj. niedopuszczenia do podjęcia nieprawidłowych decyzji odnośnie tzw. modernizacji mostu na Stopniu „Kościuszko” na rzece Wiśle w Krakowie oraz wsparcie i przyspieszenie działań podjętych już w tej sprawie przez Prokuraturę w Krakowie. Z uwagi na szybki postęp w zaawansowywaniu prac inwestycyjnych w tym względzie i wobec ograniczonych możliwości organów prokuratorskich, interwencja Pana Posła dla przyspieszenia postępowania dochodzeniowego jest moim zdaniem jak najbardziej celowa i konieczna. Od momentu zgłoszenia do Prokuratury w Krakowie wniosku w sprawie jw., pojawiły się pewne nowe elementy i dane nie podane w nim, wynikające z następujących względów: - przeglądnięciem przeze mnie (bardzo ogólnym) w Prokuraturze akt sprawy zgromadzonych w śledztwie, - przeprowadzeniem dodatkowych oględzin całego obiektu Stopnia „Kościuszko” wraz z mostem, informacjami i opiniami otrzymanymi od obsługi Stopnia, Hydroprojektu w Krakowie (generalnego projektanta Stopnia, projektantów obiektów Stopnia) i innych osób związanych z przedmiotowym obiektem czy też kompetentnych w sprawach dotyczących tego rodzaju konstrukcji, w związku z czym, chociaż wniosek ogólnie pozostaje aktualny, uzupełniam go niniejszym pismem. Przewidziana modernizacja mostu, polegająca na wyburzeniu/usunięciu istniejącej konstrukcji przęseł z belek kablobetonowych współpracujących z płytą żelbetową i zastapieniu jej przez nową lżejszą konstrukcję nośną, została w dużej mierze zadecydowana merytorycznie w oparciu o opinie i stanowiska biura projektów „Transprojekt” w Krakowie. Uzgodnienie przez Rejonowy Zarząd Gospodarki Wodnej rozwiązania projektowanej modernizacji zostało najprawdopodobniej dokonane pod pewnymi warunkami, z których najistotniejszymi są: 1) zmniejszenie zagrożenia życia załogi Stopnia, spowodowanego bliskim sąsiedztwem ruchu autostradowego, i poprawienie jej komfortu, przez odsuniecie od mostu sterowni śluzy i wybudowanie kładki nad jazem dla komunikacji załogi z prawym brzegiem rzeki Wisły, co powoduje oddzielenie tej komunikacji od ruchu samochodów, 2) wykonanie w ramach przewidzianej modernizacji odprowadzenia poza obiekt Stopnia wody deszczowej, spływającej obecnie rurami spustowymi z jezdni mostu bezpośrednio w dół pod most, co również wpłynie na zwiększenie komfortu załogi poruszającej się po terenie pod mostem przy obsłudze śluzy, jak również przy jej komunikowaniu się pomiędzy prawym i lewym brzegiem rzeki. Oprócz powyższych argumentów przemawiających za rozwiązaniem przyjętym w projekcie modernizacji przez władze autostradowe i Transprojekt, i to argumentem wręcz decydującym, jest rzekomo zły stan mostu, zwłaszcza jego konstrukcji nośnej. W dokumentach i rozmowach uzasadniających tą modernizację, polegającą na wymianie istniejącej konstrukcji nośnej (złożonej z elementów żelbetowych i sprężonych) na nową konstrukcję, o stanie tej konstrukcji mówi się wyłącznie, i to bardzo ogólnikowo, że jest ona popękana, co sugeruje jej duże zniszczenie i niewielką wartość. W tym miejscu czuję się w obowiązku wyrazić zdanie, że zarówno licząca się literatura jak i normy dotyczące konstrukcji z betonu nie używają z reguły terminu „pęknięcia” konstrukcji z betonu, lecz rysy lub zarysowania, których szerokość (ściślej mówiąc: szerokość rozwarcia rys) nie powinna w tych konstrukcjach przekraczać od 0,1 do 0,3 mm, w zależności od rodzaju konstrukcji. W konstrukcji przedmiotowego mostu można zaobserwować rysy różnego pochodzenia, lecz na podstawie częściowych jej oględzin oceniam, że te, które zauważyłem jako największe, mieściły się w tych granicach i były zjawiskiem spotykanym często w konstrukcjach z betonu, nie zagrażającym jego bezpieczeństwu i eksploatacji. Termin „pęknięcie” sugeruje w języku raczej potocznym lokalne rozdzielenie się konstrukcji na części, co miałoby miejsce jeśli szerokość rys byłaby rzędu milimetrów lub nawet więcej. W tej sytuacji używanie terminu „pęknięcia” uważam za nie tylko nieuzasadnione ale za tendencyjne nadużycie tego słowa w celu uzasadnienia zamierzonego celu zanegowania wartości użytkowej mostu.
Decyzja o modernizacji mostu jest podejmowana z całkowitym pominięciem opinii w tej sprawie Biura Projektów „Hydroprojektu” w Krakowie, biura opracowującego w przeszłości dokumentację projektową dla wszystkich zasadniczych obiektów Stopnia „Kościuszko”, łącznie z mostem na Stopniu (jedynie adaptacja projektu do wymogów nowej normy obowiązującej po 1980 r., polegająca na zwiększeniu grubości płyty ustroju nośnego mostu, została wykonana na zewnątrz Biura). Zwracam uwagę na to, że umieszczenie na styku z obiektami hydrotechnicznymi Stopnia, szczególnie jazu, obiektu drogowego jakim jest most, narzucało konieczność zastosowania specjalnych rozwiązań w odniesieniu do sposobu ich fundowania. Miało to miejsce zwłaszcza dlatego, że posadowienie tych obiektów odbywało się w niełatwych warunkach, jakie stanowią iły trzeciorzędowe zalegające bezpośrednio pod obiektem, wykazujące dużą wrażliwość odkształceniową na złożone zjawiska niesprężyste i reologiczne (plastyczność, konsolidację, pęcznienie). Problem ten został – jak potwierdziła to dotychczasowa eksploatacja Stopnia – bardzo poprawnie rozwiązany przez bardzo doświadczonych i kompetentnych inżynierów „Hydroprojektu”, współpracujących w tym zakresie również z najwybitniejszymi naukowcami polskimi w tej dziedzinie (zwłaszcza z prof. W. Wolskim). Najkrócej mówiąc, bardzo duże znaczenie tego problemu polega na tym, że nadmierne odkształcenia i przemieszczenia (w górę lub w dół), zwłaszcza nierównomierne, podłoża pod fundamentami jazu, mogą spowodować awarię w funkcjonowaniu zamknięć sektorowych jazu, ponad trzydziestometrowej długości, co – jeśliby wystąpiło - mogłoby pociągnąć za sobą straty i koszty trudne do określenia. I dlatego nie można nie uwzględnić tego zjawiska, że przy odciążeniu filarów mostu spowodowanym usunięciem obciążenia (rzędu tysiąca ton) pochodzącego od ciężaru przęseł może wystąpić nie tylko odprężenie gruntu pod filarami i przemieszczenie filarów do góry, ale może to wpłynąć również na przemieszczenia - chociaż przypuszczalnie znacznie mniejsze - jazu. Przy odpowiednim przeanalizowaniu tego problemu w oparciu o obliczenia wykonane przez zaawansowane w tej dziedzinie ośrodki, można znaleźć przypuszczalnie rozwiązania pozwalające zminimalizować wpływ odciążenia filarów mostu na ryzyko powstania awarii jazu, ale w ogóle pominięcie tego zagadnienia i nie wykazanie że projektowana modernizacja mostu jest bezpieczna dla funkcjonowania jazu, jest – w moim przekonaniu - ewidentnym błędem projektowym. W załączeniu przedkładam opinię inżyniera Jacka Henniga, głównego projektanta Stopnia, wykonaną w 1998 r., która zakwestionowuje zmiany w układzie konstrukcyjnym jak i funkcjonowaniu Stopnia, w przypadku realizacji przewidywanej modernizacji mostu. Wydaje się, że w ogóle jego opinia i również stanowisko Hydroprojektu w przedmiotowej sprawie, co wynika z tego co podano wyżej w niniejszym liście, są całkowicie ignorowane przez decydentów modernizacji mostu na Stopniu. przeciwko modernizacji, która mogłaby tylko zaszkodzić
W podsumowaniu niniejszego wystąpienia uważam, że dla uniknięcia nieprawidłowości przedstawionych w moich pismach, poprzedniego z dnia 07 czerwca br. skierowanego do Prokuratury i niniejszego skierowanego do Prokuratury z jednoczesnym powiadomieniem i prośbą o interwencję do Pana Posła Zbigniewa Wassermanna, należy całą sprawę modernizacji mostu na Stopniu „Kościuszko” rzetelnie rozważyć w oparciu o ekspertyzy, które powinny objąć szeroki zakres zagadnień i spraw, a mianowicie:
1). Czy w ogóle jest celowe i konieczne zwiększanie klasy istniejącej drogi szybkiego ruchu w rejonie Stopnia, poszerzając jezdnię o trzecie awaryjne pasmo ruchu i zwiększając obciążenie taborem samochodowym do 50 ton, w świetle realnych potrzeb wynikających z przewidywanego ruchu i kosztów modernizacji mostu, i czy inne rozwiązania odnośnie ruchu nie są bardziej korzystne pod względem techniczno-ekonomicznym (np. ograniczenie prędkości pojazdów w rejonie mostu - na długości mostu i dojazdów do niego – do 60 lub 70 km/godz., wykonanie ekranów dźwiękochłonnych itp.) ? W tej sprawie proponowałbym zwrócić się o ekspertyzę np. do zespołu prof. Andrzeja Biernackiego z Politechniki Krakowskiej kompetentnego w inżynierii ruchu.
2) Czy przyjęta propozycja modernizacji mostu według rozwiązania i technologii wykonania opracowywanych przez „Transprojekt” nie wpłynie na funkcjonalność i stan techniczny Stopnia, zwłaszcza jego jazu i śluzy? Uważam, że w tym względzie powinien się wypowiedzieć „Hydroprojekt” w Krakowie, ewentualnie we współpracy z najbardziej renomowanymi ośrodkami w dziedzinie mechaniki gruntów i fundowania, takimi jak zespół prof. Wojciecha Wolskiego w Warszawie, zespół prof. Macieja Gryczmańskiego w Gliwicach lub zespół prof. Andrzeja Trutego w Krakowie.
3) Jaki jest stan techniczny konstrukcji nośnej przedmiotowego mostu (stan i przyczyny zarysowań) i czy są możliwości, i jakie, podniesienia jego stanu technicznego i funkcjonalnego (klasy mostu)? W tej sprawie jednym z najbardziej kompetentnych w Polsce jest zespół pod kierownictwem prof. Andrzeja Serugi w Krakowie. 4) Odprowadzenie wody z powierzchni mostu jest problemem, który powinien być przeanalizowany w świetle konieczności zapewnienia załodze właściwego komfortu w pracy i odpowiednio rozwiązany przez biuro projektów. Koszty rozwiązania tego odwodnienia powinny być niewielkie i wzięte przy analizowaniu optymalnego rozwiązania problemu mostu.
Uważam, że dopiero proponowane powyżej ekspertyzy powinny stanowić podstawę do podjęcia prawidłowej i kompetentnej pod względem techniczno-ekonomicznym decyzji o dalszym wykorzystywaniu mostu na Stopniu „Kościuszko”.
Z poważaniem
(prof. Jan Szarliński) Załącznik: Opinia inż. J. Henniga |
Archiwum
Ostatnie notki
Zakładki:
EU-Fotos
FREUNDE - PRZYJACIELE
IN POLEN - W POLSCE
KOSIEWSKI
Księga - Gästebuch
KULTUR
LITERATUR
Narodowi socjaliści - komuniści - inne
NASZE - UNSERE
POLONIA i Polacy za granicami RP
SOWA
SOWA RADIO
SOWA VIDEO
UNIA & POLSKA
YES - POLAND
|