|
Bóg, Honor, Ojczyzna. Ojcowizna otwarta na świat - od 1999 jako biuletyn Konserwatysta Małopolski ISSN 1773-3946
środa, 03 września 2008
Kalendarium Wołyńskie 3 września
 3 września 3 września 1880 r. – w Berlinie urodził się książę Janusz Franciszek Ksawery Radziwiłł, polski polityk konserwatywny, w l. 1935-1939 senator II RP, XIII ordynat na Ołyce. Zmarł 4 października 1967 r. w Warszawie. Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania.
wtorek, 19 grudnia 2006
W Bogu i w Prawdzie: 12.12.2006 zmarł w Krakowie kardiolog dr Janusz Kutyba
Szanowni Panstwo, wczoraj zmarl nagle dr Janusz Kutyba, wybitny lekarz, spolecznik i samorzadowiec, filar "Solidarnosci" w szpitalu klinicznym krakowskiej AM, niestrudzony animator życia społecznego i religijnego, Wielki Obywatel Rzeczpospolitej. Pogrzeb sp. Janusza Kutyby odbędzie sie 15 grudnia 2006 o godz. 12:30 na cmentarzu komunalnym w Wieliczce. Pamietajmy o nim w modlitwach. ks. K. Mądel SJ Krzysztof Madel SJ Plac Koscielny 9 57-300 Klodzko PL Phone +48 74 8658020 int. 37 Cell +48 502030117 k.madel@jezuici.pl ----- Original Message ----- From: Krzysztof Madel Sent: Wednesday, December 13, 2006 6:47 PM Subject: dwie informacje + + + Wieczny odpoczynek racz im dać Panie A światłość wiekuista niechaj im świeci. Konserwatysta:
piątek, 18 listopada 2005
Zbliża się 100. lecie śmierci Matki Marcjanny Mirskiej
MATKA MARCJANNA ----- Original Message -----
From: ks. Witold Józef Kowalów To: kulturzentrum@yahoogroups.de ; kulturzentrum1@yahoogroups.de ; kulturzentrum_@yahoogroups.de ; sowa-frankfurt@yahoogroups.de Sent: Thursday, November 17, 2005 10:18 PM Subject: Zbliza sie 100. lecie smierci Matki Marcjanny Mirskiej
poniedziałek, 14 listopada 2005
12 listopada
Sw. Jozafat Kuncewicz (ok. 1580-1623), bazylianin, troszczyl sie o swój zakon, wykonujac wiele, nawet podstawowych, poslug dla swych braci; reformowal zycie religijne klasztorów i duchowienstwa. Aneta Zalesinska, „Oremus” listopad 2002, s. 56-57.
sobota, 12 listopada 2005
Polski teatr w Łucku
DZIEJE WIELKOŚCI POLSKIEGO TEATRU NA WOŁYNIU Sofija Kuczerepa zaprasza nas do poznania łuckiego Teatru Miejskiego im. Juliusza Słowackiego i objazdowego Teatru Wołyńskiego, które ukazywały widzom świat sztuki teatralnej w latach 20. i 30. XX wieku. We wstępie autorka, ujawnia nam tajemnicę ukazania się pracy pisząc: „Do napisania tej książki natchnęła mnie miłość do teatru, zainteresowanie jego historią... i jeszcze pragnienie odnowienia sprawiedliwego obrazu działalności teatru w naszym mieście”. Wszakże rzeczywiście czas niepodległości dał możliwość zobaczenia prawdziwych kart historii naszego kraju. Ale na fali ogólnej euforii często się zdarza, że my szukając sensacji, badamy najznaczniejsze wydarzenia polityczne, niezwykłe osobistości, które kardynalnie zmieniały otaczającą ich rzeczywistość. W ten sposób przy tym wszystkim nie zauważamy wydarzeń, osób, które po prostu żyły, rozbudowywały kraj, sprzyjały jego rozwojowi ekonomicznemu i kulturalnemu, tzn. stabilnemu i zwyczajnemu (w pełnym rozumieniu tego słowa) życiu. Inna Szostak Z ukraińskiego przełożyła ____________ [“Wołanie z Wołynia” nr 4 (65) z lipca-sierpnia 2005 r., s. 41-42.] ----- Original Message ----- From: ks. Witold Józef Kowalów Sent: Saturday, November 12, 2005 12:15 AM Subject: Polski teatr w Łucku
sobota, 05 listopada 2005
W nocy zrzucono krzyż... Rozpoczęło się systematyczne rujnowanie kościoła
W Ostrogu, sławnym na Wołyniu grodzie księcia Konstantyna, nadal panuje szczególna atmosfera zaklęta w zabytkowych budowlach tego miasta. W 1920 roku zostało ono zrządzeniem losu zepchnięte tuż nad samą ówczesną granicę II Rzeczypospolitej z Rosją Sowiecką. Dziś Ostróg jest siedzibą rejonu (powiatu) wchodzącego w skład obwodu (województwa) rówieńskiego. Nie ma już słynnego Kolegium Jezuickiego, założonego w 1624 r. przez Annę Chodkiewiczową, wnuczkę księcia Konstantyna-Wasyla Ostrogskiego. Nie ma także klasztoru Karmelitów, drugiego z rzędu katolickiego klasztoru w Ostrogu. Znajdował się on w południowej części starego miasta, niedaleko od Bramy Zasławskiej. Architektonicznie był bardzo podobny do swego jezuickiego sąsiada, choć skromniejszy. Barkowa świątynia i granitowa brama wjazdowa przypominały triumfalną arkę. Po pożarze w 1809 roku klasztor i kościół Karmelitów nie został “starego miasta”, Nie funkcjonuje również klasztor Kapucynów. Ufundował go w 1750 roku książę Janusz Sanguszko, ówczesny władca Ostroga, umiejscawiając go poza starym miastem, od zachodu po zewnętrznej stronie wałów, które wówczas straciły swe fortyfikacyjne znaczenie. W 1832 roku został zlikwidowany i zamieniony na więzienie. W 1876 roku kościół przysposobiono na cerkiew prawosławną, a klasztor przekazano Bractwu św. św. Cyryla i Metodego. Kościół kapucynów na zawsze utracił wówczas cały swój barokowy wystrój. W latach międzywojennych XX wieku w klasztorze mieściło się seminarium nauczycielskie, a cerkiew w 1931 roku zamieniono na szkołę katolicką. Dziś klasztor nadal służy oświacie, znajduje się w nim obecnie szkoła podstawowa. Nie istnieje kościół karmelitów, a w klasztorze franciszkanów w Międzyrzeczu Ostrogskim, ufundowanym w 1606 roku przez księcia Janusza Ostrogskiego (+1620), znajduje się obecnie prawosławny Monaster Trójcy Świętej. Historia nie oszczędzała w Ostrogu także prawosławnych świątyń. Na miejscu dawnej cerkwi św. Mikołaja stoi mała kaplica. Cerkiew Piatnicka spłonęła w 1898 roku. Nie ma śladu po Cerkwi Uspieńskiej, obok której była słynna Akademia Ostrogska, gdzie w 1581 roku drukarz ruski, Iwan Fiodorow, wydrukował pierwszą Biblie słowiańską (słynna Biblia Ostrogska). Nie istnieje Cerkiew Troicka (w miejscu dawnego Kolegium Jezuickiego). A w budynku synagogi znajduje się obecnie magazyn. Z dawnych 10 świątyń chrześcijańskich 6 cerkwi i 4 kościołów do dnia dzisiejszego zachowały się jedynie 4: Sobór Bohojawlenja obok Zamku, Kościół Wniebowzięcia NMP, obok którego znajduje się cerkiew-kaplica św. Mikołaja i Cerkiew Woskresieńska na Nowym Mieśskich Jedyna obecna katolicka świątynia w Ostrogu jest ważnym elementem jego architektonicznego krajobrazu. Kościół ten ufundował w 1442 roku książę Fedor Ostrogski, dając go Dominikanom. Dziesięć lat później świątynia została zniszczona przez Tatarów. Dominikanie ją opuścili. Dopiero za księcia Konstantyna-Wasyla Ostrogskiego (1526-1608) została przekazana księżom diecezjalnym. Następna znana przebudowa miała miejsce w 1617 roku, kiedy to kościół przeszedł w posiadanie Bernardynów. Po konfiskacie przez władze rosyjskie, posiadłości bernardyńskich, znowu został przekształcony na kościół parafialny. W latach 80. XIX wieku przebudowany po raz kolejny, przyjął wygląd neogotycki. Po kolejnym pożarze w 1889 roku kościół kilka lat stał zniszczony i dopiero w 1896 roku podjęto decyzję jego odbudowy, pod warunkiem, że katolicka świątynia nie będzie wyższa od niedawno odnowionego w sąsiedztwie Soboru Bohojawlenja. W efekcie prac uzyskała ona neoklasycystyczny wygląd z czterokolumnowym portykiem doryckim, przy głównym wejściu. W czasie II wojny światowej nad świątynią ponownie zawisły czarne chmury. W czasie słynnych czerwonych wołyńskich nocy kościół i plebania w Ostrogu były placówkami samoobrony, której dowódcą był o. Remigiusz Kranc OFM Cap. Po drugim wkroczeniu Armii Czerwonej do Ostroga, w kościele zrobiono magazyn ziarna... W 1948 roku kościół został odzyskany przez wiernych. W latach 1948-1958 dojeżdżał doń o. Serafin Kaszuba OFM Cap. (1910-1977), Apostoł Wołynia. W 1958 roku, gdy o. Kaszubę pozbawiono możliwości wykonywania obowiązków duszpasterskich, postanowiono zamknąć wszystkie kościoły na Wołyniu. Wierni w Ostrogu dzielnie walczyli o swoją świątynię przez dwa lata, jeżdżąc do władz w Kijowie oraz Konsula PRL w tym mieście. W dzień święta Bożego Ciała w 1960 roku władze radzieckie w Ostrogu i odebrały im klucze od świątyni. W nocy zrzucono krzyż... Rozpoczęło się systematyczne rujnowanie kościoła, który zamieniono na sale sportową. Jedną z dyscyplin, która szczególnie uprawiano w tym zbezczeszczonym kościele był boks... Kolejna odbudowa kościoła i odrodzenie życia religijnego w parafii Ostróg nastąpiło w 1989 roku. Pierwszym duszpasterzem parafii był ks. Antoni Andruszczyszyn. W latach 1990-1992 proboszczem w Ostrogu był ks. Władysław Czajka. Od 1992 roku proboszczem jest piszący te słowa. http://www.wolanie.kioskonline.pl/Hram.htm Original Message ----- From: ks. Witold Józef Kowalów To: kulturzentrum-owner@yahoogroups.de Sent: Saturday, November 05, 2005 6:18 AM Subject: Nieco historii
piątek, 04 listopada 2005
na 11listopada dwa zaproszenia do Krakowa i do Warszawy
----- Original Message ----- From: "Krzysztof Madel" <k.madel@jezuici.pl> Sent: Friday, November 04, 2005 3:44 PM Bardzo porządnie zrobiony blog. W rewanżu przesyłam dwa zaproszenia do Krakowa i do Warszawy na 11 listopada. Z ukłonem 2005 - ROCZNICE KOŚCIOŁA NA WOŁYNIU
----- Original Message ----- From: ks. Witold Józef Kowalów Sent: Friday, November 04, 2005 10:07 AM Subject: Wazniejsze rocznice Kosciola na Wolyniu przypadajace w 2005 roku WAŻNIEJSZE ROCZNICE KOŚCIOŁA NA WOŁYNIU PRZYPADAJĄCE W 2005 ROKU Bieżący rok jest wyjątkowo bogaty w rocznice związane z historią diecezji łuckiej. Ostatnie 100 lat to wyjątkowo tragiczne wydarzenia zarówno w dziejach Kościoła jak i Polaków zamieszkałych na Wołyniu. Po krótkim odrodzeniu i wielkiej odbudowy Kościoła po I wojnie światowej, nastąpiła tragiczna zagłada w czasie II wojny światowej, a szczególnie w późniejszym okresie rządów komunistycznych. Również Polacy zamieszkali na Wołyniu przeszli w tym okresie najtragiczniejsze dzieje na przestrzeni ostatnich kilkuset lat. Najpierw dwie wojny światowe, potem okupacja bolszewicka i zsyłki na Syberię i do Kazachstanu, następnie ludobójstwo, jakiego na Polakach dokonali nacjonaliści ukraińscy i na koniec grabież ziem rodzinnych, całego dobytku oraz ekspatriacja wszystkich mieszkańców z ziem rodzinnych. Wiele z wymienionych tu zdarzeń jest przedmiotem opracowań historycznych, wiele wymaga uzupełnienia, wiele kart historii nie została jeszcze odkrytych. Poniżej przedstawiłem ważniejsze wydarzenia, które w tym roku mają „okrągłe” rocznice, o których powinno się przypomnieć i które zazwyczaj upamiętnia się w sposób bardziej szczególny. 100 lat temu – w kwietniu 1905 r. ukazem tolerancyjnym rząd carski wprowadził częściowe złagodzenie polityki restrykcyjnej wobec Kościoła katolickiego i mniejszości etnicznych na terenie zaboru rosyjskiego. Urzędującemu wtedy ordynariuszowi diecezji łucko-żytomierskiej, ks. bp Karolowi Niedziałkowskiemu udało się w lipcu 1906 r. zwołać zjazd duchowieństwa, zorganizować Stowarzyszenie Pomocy Kapłańskiej oraz zbudować dom księży i odremontować katedrę w Żytomierzu. Jego też udziałem było stworzenie muzeum diecezjalnego i szkoły organistowskiej. Przeprowadził też częściowe prace restauracyjne katedry w Łucku. 95 lat temu – dnia 17 czerwca 1910 r. urodził się we Lwowie o. Serafin Kaszuba, wędrowny apostoł Wołynia i Kazachstanu. Święcenia kapłańskie przyjął w 1933 r., po wybuchu II wojny światowej, w 1940 r. udał się na Wołyń. W wielu miejscowościach sprawował funkcje duszpasterskie, aby w 1945 r. na stałe zatrzymać się w Równem, skąd w 1958 r. został wydalony. Nie mając stałego miejsca zamieszkania, rozpoczął swoją wieloletnią pracę wędrownego duszpasterzowania. Aresztowany w 1966 r. za „włóczęgostwo” został zesłany do Kazachstanu. Wielokrotnie zwalniany i aresztowany nie zaprzestał swojej nielegalnej wtedy pracy duszpasterskiej. Zmarł 20 września 1977 roku. Dnia 2 grudnia 1992 rozpoczęto proces beatyfikacyjny. 90 lat temu – w sierpniu i wrześniu 1915 r. cofające się wojska rosyjskie niszczą wsie i miasta Wołynia, uprowadzając ze sobą na wschód ludność cywilną. Wiele kościołów zostało zniszczonych lub uszkodzonych, np. w Ołyce, Równem, Uściługu, Swojczowie, Czartorysku, Porycku, Kołkach, Zaturcach. Od jesieni 1915 r. wojsko polskie toczy ciężkie walki z Rosjanami nad Styrem, szczególnie w okolicach Kostiuchnówki, gdzie poległo bardzo wielu żołnierzy pierwszej brygady legionów dowodzonej przez Józefa Piłsudskiego. 85 lat temu – od lipca do połowy września 1920 r. Wołyń okupowany jest przez wojska bolszewickie, które dokonują kolejnych aktów dewastacji i niszczenia. Miasta, wsie, pałace i kościoły są ponownie grabione. Po kapitulacji bolszewików, w Rydze został podpisany rozejm, ustalono nową granice, w wyniku której po stronie radzieckiej pozostała cała diecezja żytomierska, w tym 9 dekanatów, 78 parafii oraz 3 dekanaty diecezji łuckiej, zwiahelski, zasławski i starokonstantynowski – 19 parafii o łącznej liczbie 350.059 wiernych. Po stronie polskiej w diecezji łuckiej znalazło się 76 parafii i ok. 200.000 wiernych. 85 lat temu – dnia 14 czerwca 1920 r. został wywieziony z Latyczowa do Polski Cudowny Obraz Matki Boskiej Latyczowskiej. Kiedy zbliżała się ofensywa bolszewicka, po całonocnej adoracji, wśród płaczu wierny lud Podola, żegnał cudowny wizerunek Matki, która była obecna z nimi od XVI w. Obraz został wywieziony przez żołnierzy 18 Dywizji Piechoty do Warszawy, skąd staraniem bp A. Szelążka i mieszkańców Kresów dnia 19 grudnia 1930 r. został przewieziony na Wołyń, najpierw do Lubomla, potem do Łucka. 80 lat temu – 10 lutego 1925 r. podpisano, a dnia 23 kwietnia tego roku ratyfikowano, konkordat między Stolicą Apostolską, reprezentowaną przez papieża Piusa XI, a Rzeczypospolitą, reprezentowaną przez prezydenta Stanisława Wojciechowskiego. W przygotowaniach potrzebnych dokumentów czynny udział brał ks. bp A. P. Szelążek. Pierwszy artykuł konkordatu podawał, że „Kościół katolicki, bez różnicy obrządków, korzystać będzie w Rzeczypospolitej Polskiej z pełnej wolności. Państwo zapewnia Kościołowi swobodne wykonywanie Jego władzy duchownej i Jego jurysdykcji, jak również swobodną administrację i zarząd sprawami i Jego majątkiem, zgodnie z prawami boskimi i prawem kanonicznym”. Po zakończeniu II wojny światowej dnia 12 września 1945 roku, narzucony przez bolszewików Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej, podjął uchwałę unieważniającą konkordat zawarty w 1925 roku. 80 lat temu – dnia 17 maja 1925 r. odbyła się kanonizacja św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Dwa lata później, w 1927 r. bp A. Szelążek wyjednał w Stolicy Apostolskiej dekret, na mocy którego, św. Teresa z Lisieux została ogłoszona patronką biskupstwa łuckiego i Wołynia. A rok później w 1936 r. ku Jej czci bp A. Szelążek powołał również w Łucku Zgromadzenie św. Teresy od Dzieciątka Jezus, aktywnie działające do dzisiaj w Polsce, we Włoszech i na Ukrainie. 80 lat temu – dnia 28 października 1925 r. w wyniku ustalenia nowych granic na wschodzie Polski, na podstawie bulli „Vixdum Poloniae unitas” nastąpiło rozwiązanie diecezji łucko – żytomierskiej i powołanie samodzielnych jednostek administracyjnych. Nowo powołana diecezja łucka obejmowała 9 dekanatów, 96 parafii, 175 księży i ok. 200.000 wiernych. 80 lat temu – 14 grudnia 1925 r. ordynariuszem nowej diecezji łuckiej został mianowany ks. bp Adolf Piotr Szelążek, dotychczasowy biskup pomocniczy z Płocka. Został on 54 biskupem od utworzenia w diecezji w 1358 r. Biskup A.P.Szelążek urodził się w 1865 r., święcenia kapłańskie otrzymał w 1888 r. Został notariuszem, potem kanclerzem diecezji płockiej. W petersburskiej Akademii Duchownej uzyskuje doktorat prawa kanonicznego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości zostaje naczelnikiem w Wydziale do spraw Kościoła katolickiego, Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. W latach 1920 – 1921 był uczestnikiem polsko – bolszewickich pertraktacji pokojowych w Rydze. 70 lat temu – dnia 22 czerwca 1935 r. w katedrze łuckiej święcenia kapłańskie otrzymał, ostatni kapłan dawnej diecezji łuckiej ks. prałat Leon Krejcza. Urodził się w 1912 roku w Krakowie. Po pierwszym roku Seminarium Duchownego w Krakowie, za namową ks. bp S. Walczykiewicza wyjechał na dalsze studia do Łucka. Był katechetą do 1939 r. skąd po wybuchu wojny wrócił do Krakowa. Był wiele lat proboszczem w Nowym Targu i Szaflarach, następnie pracował w Kurii Metropolitalnej w Krakowie. Ks. Prałat Leon Krejcza zmarł w Krakowie dnia 23 marca 1997 r. 70 lat temu – dnia 18 listopada 1935 r. przywieziono do Łucka i umieszczono w ołtarzu głównym, Cudowny Obraz Matki Boskiej Latyczowskiej. Kiedy podczas pożaru w 1924 w katedrze łuckiej, wraz ołtarzem spłonął pochodzący z 1670 r. obraz Matki Bożej Łuckiej, w 1930 r. staraniem mieszkańców Kresów i przy poparciu bp A. P. Szelążka przywieziono na Wołyń znajdujący się w Warszawie, ten kresowy Cudowny Obraz. Dnia 19 grudnia 1930 r. przywieziono obraz najpierw do Lubomla, gdzie znajdował się najstarszy na Wołyniu kościół św. Trójcy z 1412 r., a po wyremontowaniu ołtarza w katedrze łuckiej obraz został umieszczony w głównym ołtarzu.
65 lat temu na Wołyniu
65 lat temu – dnia 10 lutego 1940 r. rozpoczęły się pierwsze masowe zsyłki Polaków na Syberię oraz nasilenie grabieży świątyń rzymskokatolickich, druga masowa deportacja rozpoczęła się 13 kwietnia i potem w czerwcu. Według niepełnych danych, z Kresów deportowano w lutym 250.000 ludzi, w kwietniu 300.000, w czerwcu 400.000, a latem 1941 r. 220.000, razem ok. 1.170.000 ludności! Z Wołynia do 1944 r. zostało deportowanych w głąb Rosji 80 – 100.000 Polaków. Na roboty przymusowe do Niemiec zostało wywiezionych ponad 30.000, a ok. 60.000 zostało bestialsko zamordowanych przez nacjonalistów ukraińskich. W kwietniu i maju 1940 r. NKWD wymordowało ponad 20.000 Polskich oficerów, wziętych do niewoli w 1939 r. bardzo wielu z nich pochodziło z Wołynia. Z ok. 347.000 mieszkańców Wołynia było represjonowanych lub zginęło ok. 190.000, co stanowi 55% ludności! 65 lat temu – 11 maja 1940 r. zmarł aresztowany wcześniej przez NKWD w Łucku, ks. bp Stefan Walczykiewicz, biskup pomocniczy diecezji łuckiej. Urodzony w 1886 r., po ukończeniu Płockiego Seminarium Duchownego, święcenia kapłańskie otrzymał w 1912 r. Studiował na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie; doktor filozofii i teologii. Był wicerektorem Seminarium Duchownego w Płocku. Sakry biskupiej do katedry łuckiej udzielił mu 25 listopada 1928 r., abp P. Mańkowski i bp A.P. Szelążek. 60 lat temu – dnia 3 stycznia 1945 r. na skutek odmowy opuszczenia biskupstwa, NKWD uwięziło w Łucku ks. bp Adolfa Piotra Szelążka. Po kilkunastodniowym śledztwie został przewieziony do więzienia w Kijowie, gdzie między innymi obchodził 80-lecie urodzin. Po długotrwałych negocjacjach Stolicy Apostolskiej z więzienia został zwolniony 15 maja 1946 r. i pod eskortą wydalony do Polski. Wraz z nim zostali aresztowani wtedy ks. Władysław Bukowiński i ks. Karol Gałęziowski, a końcu 1945 roku również ks. dr Bronisław Rzepecki, ks. Stanisław Szczypta i ks. Adolf Kukuruziński. Wszyscy zostali zesłani na Syberię, gdzie spędzili po kilkanaście lat. 60 lat temu – dnia 8 maja 1945 r. został podpisany akt bezwarunkowej kapitulacji Niemiec, w wyniku której i na podstawie wcześniejszych ustaleń koalicji antyhitlerowskiej, tereny na wschód od Bugu, zostały przyłączone do ZSRR. Nastąpiła masowa ekspatriacja ludności polskiej, rozpoczęta już częściowo w poprzednim roku. Ogółem w latach 1944-1948 z Kresów południowo-wschodnich ekspatriowano ok. 788.000 Polaków, w tym z Wołynia ok. 108.000. Później jeszcze w 1957 ekspatriowano z Kresów ok. 211.000 Polaków. 60 lat temu – 10 sierpnia 1945 r. przywieziono potajemnie z katedry łuckiej do Lublina Cudowny Obraz Matki Boskiej Latyczowskiej. W połowie 1945 r., po otrzymaniu przez księży nakazu opuszczenia Łucka, ks. J. Szych, ks. D. Baran i ks. W. Terlikowski z pomocą sióstr Terezjanek i sióstr Służek NMP przygotowali transport ewakuacyjny cenniejszych rzeczy z katedry łuckiej. Cudowny Obraz Matki Boskiej Latyczowskiej w ostatniej chwili zdjęto z ołtarza, owinięto w koce i zapakowano do szafki kuchennej. W święto Przemienienia Pańskiego, dnia 6 sierpnia 1945 r. transport ewakuacyjny wyruszył z Łucka, a obraz pod osobistą opieką ks. J. Szycha, ks. S Żukowskiego i dwóch sióstr Służek po 4 dniach dotarł do Lublina. 55 lat temu – 9 lutego 1950 r. umiera ks. bp Adolf Piotr Szelążek. Po zwolnieniu z więzienia w Kijowie i wydaleniu do Polski, dnia 19 maja 1946 r. bp A. P. Szelążek przyjechał do Kielc, gdzie czasowo zatrzymał się u bp C. Kaczmarka. Ale już po kilku miesiącach udał się do pod toruńskiego Bierzgłowa, gdzie poświęcił się pracy naukowej. Zmarł w wieku 85 lat, pochowany został w kościele św. Jakuba w Toruniu, uroczystościom pogrzebowym przewodniczył ks. prymas Stefan Wyszyński. 55 lat temu – dnia 25 czerwca 1950 r. w Kalwarii Zebrzydowskiej, po wcześniejszych studiach w Wyższym Seminarium Duchownym we Lwowie, święcenia kapłańskie przyjął obecny Metropolita Lwowski, ks. kard. Marian Jaworski. Urodził się 21 sierpnia 1926 r. we Lwowie. W 1952 r. doktorat z teologii na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie; wikariusz w parafii Poronin, w 1954 r. doktorat z filozofii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, w 1965 r. habilitacja z filozofii religii w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, w 1976-1981 dziekan Papieskiego Wydziału Teologicznego w Krakowie, w 1981-1987 rektor Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, od dnia 16 stycznia 1991 r. Arcybiskup Metropolita Lwowski, 1996-1998 administrator Apostolski Diecezji Łuckiej, dnia 28 stycznia 2001 r. ogłoszony Kardynałem Kościoła Rzymskiego. 25 lat temu – 15 grudnia 1980 r. otwarto w katedrze w Łucku muzeum ateizmu. W tym czasie zniszczono główny ołtarz, część mebli kościelnych, zaginęło ok. 20 bezcennych obrazów. W miejscu ołtarza wybudowano żelazo – betonową kopułę z panoramą nieba, gdzie ustawiono rakiety i sputniki. W katedrze ustawiono wiele gablot propagandowych oraz ok. 2 m wielkości figury małp, obrazujących teorię rewolucji. Muzeum ateizmu czynne było do 1991 r. 15 lat temu – 26 kwietnia 1990 r. po ok. 20 latach starań przyjęto dokumenty o rejestrację wspólnoty rzymskokatolickiej w Łucku, której przewodniczącą została p. Helena Kwiatkowska. Oficjalnie wspólnota została dopiero zarejestrowana dnia 6 grudnia 1990 r. Od tego czasu wspólnota mogła oficjalnie starać się o zwrot katedry św. Piotra i Pawła, przekształconej 10 lat temu w muzeum ateizmu. 15 lat temu – 23 września 1990 r. ks. Antoni Andruszczyszyn odprawia pierwszą Mszę św. w odzyskanej kaplicy katedry św. Piotra i Pawła w Łucku, obok czynnego jeszcze muzeum ateizmu. W uroczystościach wzięli udział: przedstawiciel soboru prawosławnego w Łucku, deputowani Ukrainy, członkowie organizacji „Ruch”, przedstawiciele Ukraińskiej Partii Chrześcijańsko-Demokratycznej i Towarzystwa Kultury Polskiej ze Lwowa, oraz delegacja z Polski. Później, dnia 24 grudnia 1990 r. ks. Jan Zając odprawia w kaplicy katedry pierwszą Pasterkę. Rok 1990 można przyjąć jako początek żywiołowego odradzania się Kościoła na Wołyniu. 10 lat temu – 23 listopada 1995 r. zmarł ks. bp o. Rafał Kiernicki OFMConv biskup pomocniczy archidiecezji lwowskiej. Urodzony w 1912 r., wyświęcony na kapłana we Lwowie w 1939 r. Był kapelanem lwowskiego okręgu AK, za co w 1944 r. został aresztowany. Po prawie 5 latach łagrów wraca do Lwowa, gdzie podejmuje działalność duszpasterską, przez wiele lat szykanowany przez władze komunistyczne, pracuje jako stróż w Parku Stryjskim. Dopiero w 1958 r. dostaje pozwolenie na pełnienie funkcji duszpasterskich, do czego od razu włącza się z wielkim zaangażowaniem. Jego dewizą była „służba Bogu i ludziom”. W dniu 16 stycznia 1991 r. został mianowany biskupem, a już po trzech miesiącach, w okresie Świąt Wielkanocnych, dnia 31 marca 1991 r. bp o. Rafał Kiernicki odprawił pierwszą Mszę św. w katedrze łuckiej, jeszcze muzeum ateizmu. Był też głównym koncelebrantem uroczystej Mszy św. 29. czerwca 1991 r., kiedy to oficjalnie zwrócono wiernym katedrę. 5 lat temu – 10 czerwca 2000 r. w katedrze łuckiej odbyły się drugie po wojnie święcenia kapłańskie. Święcenia prezbiteriatu przyjęło 3 diakonów, Andrzej Kwiczała, Paweł Poliszczuk i Wiktor Władimirow. Pierwsze święcenia odbyły się 29 czerwca 1999 r. 5 lat temu – dnia 22 maja 2000 r. Stowarzyszenie Katolickie „Civitas Christiana” odznaczyło ks. bp Marcjana Tofimiaka nagrodą im. Włodzimierza Pietrzaka za pielęgnowanie myśli i wiary katolickiej oraz umacnianie kultury chrześcijańskiej na Wschodzie. Ks. bp Marcjan Trofimiak urodził się 16 kwietnia 1947 r., wyświęcony na kapłana 26 maja 1974 r. w Rydze, proboszcz w Krzemieńcu (1974-1991). Sakrę biskupią otrzymał we Lwowie 2 marca 1991 r, sufragan lwowski (1991-1998), w 1988 r. został ordynariuszem diecezji łuckiej (nominacja 25 kwietnia, a ingres się odbył się 16 maja). Mieczysław Malinowski ----- Original Message ----- From: ks. Witold Józef Kowalów Sent: Friday, November 04, 2005 10:07 AM Subject: Wazniejsze rocznice Kosciola na Wolyniu przypadajace w 2005 roku |
Archiwum
Ostatnie notki
Zakładki:
EU-Fotos
FREUNDE - PRZYJACIELE
IN POLEN - W POLSCE
KOSIEWSKI
Księga - Gästebuch
KULTUR
LITERATUR
Narodowi socjaliści - komuniści - inne
NASZE - UNSERE
POLONIA i Polacy za granicami RP
SOWA
SOWA RADIO
SOWA VIDEO
UNIA & POLSKA
YES - POLAND
|
